പ്രിയപ്പെട്ടവരുടെ മരണസമയത്ത് ചെയ്യാവുന്ന കാര്യങ്ങൾ

ഏതൊരാളെയും തളർത്തുന്ന ഒന്നാണ് പ്രിയപ്പെട്ടവരുടെ വേർപാട്. അത്തരം സന്ദർഭങ്ങളിൽ എങ്ങനെ പ്രതികരിക്കണമെന്നോ, ദുഃഖിതരായ കുടുംബത്തെ എങ്ങനെ ആശ്വസിപ്പിക്കണമെന്നോ പലപ്പോഴും നമുക്ക് നിശ്ചയമുണ്ടാകാറില്ല. എന്നാൽ, മരണമടഞ്ഞ വ്യക്തിയുടെ ആത്മാവിന്റെ നിത്യശാന്തിക്കായും ദുഃഖിതരെ സ്നേഹപൂർവം പിന്തുണയ്ക്കാനും സഭയും വിശ്വാസവും നമുക്ക് വ്യക്തമായ വഴികൾ പറഞ്ഞുതരുന്നുണ്ട്. ദയാപ്രവൃത്തികൾ എന്നതിലുപരി, പുനരുത്ഥാന പ്രത്യാശയിൽ വേരൂന്നിയ കാരുണ്യപ്രവൃത്തികളായി ഇവയെ കാണാൻ സാധിക്കും.

ഒരു മരണവാർത്ത അറിഞ്ഞാലുടൻ ചെയ്യേണ്ട ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട കാര്യം പ്രാർഥനയാണ്. ചൊല്ലിപ്പതിഞ്ഞ പ്രാർഥനകൾക്കൊപ്പം ‘മരിച്ചവരുടെ ആത്മാവിനുവേണ്ടിയുള്ള പ്രാർഥനയും’ ഉടനടി ചൊല്ലുന്നത് ആത്മാവിനോടുള്ള വലിയ കരുണയാണ്. മരണമടഞ്ഞ വ്യക്തിയുടെ പേരിൽ വിശുദ്ധ കുർബാന അർപ്പിക്കുന്നതും ആത്മാവിന്റെ ശുദ്ധീകരണത്തിനായി പ്രത്യേക ദണ്ഡവിമോചനങ്ങൾ നേടുന്നതും വലിയ ആത്മീയ സഹായങ്ങളാണ്. കൂടാതെ, അവർക്കായി ജപമാല ചൊല്ലുന്നതും മെഴുകുതിരികൾ കത്തിക്കുന്നതും വിശ്വാസികൾക്ക് ചെയ്യാവുന്ന ലളിതവും എന്നാൽ അർഥവത്തായതുമായ കാര്യങ്ങളാണ്.

ആത്മീയ പിന്തുണയ്‌ക്കൊപ്പം തന്നെ ഭൗതികവും വൈകാരികവുമായ പിന്തുണയും കുടുംബത്തിന് ആവശ്യമാണ്. കുടുംബത്തെ നേരിട്ട് സന്ദർശിക്കുകയും സമാശ്വാസ കാർഡുകളോ പൂക്കളോ അയയ്ക്കുകയും ചെയ്യുന്നതും നാം അവർക്കൊപ്പമുണ്ടെന്ന ഉറപ്പ് നൽകും. ശവസംസ്കാര ശുശ്രൂഷകളിലും മരണാനന്തര ചടങ്ങുകളിലും പങ്കെടുക്കുന്നത് കുടുംബത്തിന്റെ ദുഃഖഭാരം പങ്കിടാൻ സഹായിക്കും. വെറും വാക്കുകൾക്ക് പകരം സാന്നിധ്യം കൊണ്ട് അവർക്ക് കരുത്തേകാൻ ഇത്തരം അവസരങ്ങൾ ഉപയോഗപ്പെടുത്തണം.

അതേസമയം പ്രായോഗികമായ സഹായങ്ങൾ നൽകുന്നതിലും നാം ശ്രദ്ധാലുക്കളാകണം. ദുഃഖത്തിലായിരിക്കുന്ന കുടുംബത്തിന് ഭക്ഷണം പാകം ചെയ്ത് നൽകുന്നത് വലിയൊരു ആശ്വാസമായിരിക്കും; എന്നാൽ ഇത് അവരുടെ സ്വകാര്യതയെ മാനിച്ചുകൊണ്ടും മുൻകൂട്ടി അനുവാദം ചോദിച്ചുകൊണ്ടും വേണം ചെയ്യാൻ. കൂടാതെ, മരണമടഞ്ഞ ആളുടെ പ്രിയപ്പെട്ട ഇടവകയ്‌ക്കോ ഏതെങ്കിലും ശുശ്രൂഷകൾക്കോ സാമ്പത്തിക സംഭാവനകൾ നൽകുന്നതും ഉചിതമായ മാതൃകയാണ്. ചുരുക്കത്തിൽ, പ്രാർഥനയിലൂടെയും പ്രായോഗികമായ ഇടപെടലുകളിലൂടെയും പ്രിയപ്പെട്ടവരുടെ വേർപാടിൽ പ്രത്യാശയുടെ വെളിച്ചമാകാൻ നമുക്ക് സാധിക്കും.