സീറോ മലബാർ സഭയുടെ സിനഡിന് സത്യം മറച്ചുവയ്ക്കാനാകില്ല

 

“നീ മനുഷ്യരോടല്ല, ദൈവത്തോടാണ് കള്ളം പറഞ്ഞത്.”

Fr Kuriakose Mundanvely

അപ്പസ്തോലപ്രവർത്തനങ്ങളുടെ അഞ്ചാം അധ്യായത്തിൽ വിശുദ്ധ പത്രോസ് അനന്യാസിനോട് പറഞ്ഞ വാക്കുകളാണിത്. അനന്യാസും സഫീരയും അപ്പസ്തോലന്മാരുടെ മുമ്പിൽ സത്യത്തെ വളച്ചൊടിക്കാൻ ശ്രമിച്ചപ്പോൾ, അവർ മനുഷ്യരെ മാത്രമല്ല, പരിശുദ്ധാത്മാവിനെയാണ് വഞ്ചിക്കാൻ ശ്രമിച്ചതെന്ന് വിശുദ്ധ പത്രോസ് വ്യക്തമാക്കുന്നു. ഈ സംഭവം ഇന്നും സീറോ മലബാർ സിനഡിന് ഒരു ഗൗരവമായ മുന്നറിയിപ്പാണ്.

മനുഷ്യരെ തെറ്റിദ്ധരിപ്പിക്കാൻ കഴിഞ്ഞേക്കാം. ഫ്രാൻസിസ് മാർപാപ്പയും, പരിശുദ്ധ സിംഹാസനവും നൽകിയ നിർദ്ദേശങ്ങളെയും രേഖകളെയും
വളച്ചൊടിക്കാൻ കഴിഞ്ഞേക്കാം.
നിയമത്തിലെ പഴുതുകൾ കണ്ടെത്തി, വഞ്ചനാപരമായ രീതിയിൽ,  സഭയുടെ പരമോന്നത നേതൃത്വത്തെ വഞ്ചിച്ച്, ഏകീകൃത കുർബാന നടപ്പിൽ വരുത്താത്ത വൈദികർക്കെതിരെയുള്ള സഭാ നടപടികൾ ഒഴിവാക്കാൻ കഴിഞ്ഞേക്കാം.
സമവായത്തിന്റെ പേരിൽ ഒരു പുതിയ വ്യാഖ്യാനം സൃഷ്ടിക്കാനും കഴിഞ്ഞേക്കാം.

പക്ഷേ ദൈവത്തിൽ നിന്ന് സത്യത്തെ മറച്ചുവയ്ക്കാൻ കഴിയില്ല.

ഇന്ന് സീറോ-മലബാർ സഭയിൽ, പ്രത്യേകിച്ച് എറണാകുളം-അങ്കമാലി അതിരൂപതയിലെ ഏകീകൃത വിശുദ്ധ കുർബാനയെ ചുറ്റിപ്പറ്റി തുടരുന്ന പ്രതിസന്ധിയുടെ പശ്ചാത്തലത്തിൽ ഈ തിരുവചനത്തിന് അസാധാരണമായ പ്രസക്തിയുണ്ട്.

ഇത് ഇനി ഒരു ആരാധനാക്രമ തർക്കം മാത്രമല്ല. എറണാകുളം-അങ്കമാലി അതിരൂപതയിലെ ഏകീകൃത വിശുദ്ധ കുർബാനയെക്കുറിച്ചുള്ള തർക്കം വർഷങ്ങളായി തുടരുകയാണ്.
എന്നാൽ ഇന്ന് ചോദ്യം ഒരു പുരോഹിതൻ ജനങ്ങളെ അഭിമുഖീകരിച്ചാണോ, അൾത്താരയെ അഭിമുഖീകരിച്ചാണോ വിശുദ്ധ കുർബാന അർപ്പിക്കുന്നത് എന്നതിൽ മാത്രം ഒതുങ്ങുന്നില്ല.ഇത് ഇപ്പോൾ അനുസരണത്തിന്റെ പ്രശ്നമാണ്.
ഇത് സഭയുടെ ഐക്യത്തിന്റെ പ്രശ്നമാണ്.
ഇത് സഭാനിയമത്തിന്റെ അധികാരത്തിന്റെ പ്രശ്നമാണ്.
ഇത് പരിശുദ്ധ സിംഹാസനത്തോടുള്ള കൂട്ടായ്മയുടെ പ്രശ്നമാണ്.
ഏറ്റവും പ്രധാനമായി, ഇത് ക്രിസ്തുവിന്റെ സഭയോടുള്ള നമ്മുടെ വിശ്വസ്തതയുടെ പ്രശ്നമാണ്.

“സമവായം” എന്ന പേരിൽ എന്താണ് സംഭവിച്ചത്?

ഈ പശ്ചാത്തലത്തിലാണ് “സമവായം” എന്ന പേരിൽ രൂപപ്പെടുത്തിയ ചില നടപടികളെക്കുറിച്ച് ഗുരുതരമായ ചോദ്യങ്ങൾ ഉയരുന്നത്.ഒരു സമവായത്തിന്റെ പേരിൽ പരിശുദ്ധ സിംഹാസനത്തിന്റെ നിർദ്ദേശങ്ങളെ മറികടക്കാനോ, സഭയിൽ യഥാർത്ഥത്തിൽ നിലനിൽക്കുന്ന ഗുരുതരമായ പ്രശ്നങ്ങളെ ഇല്ലാത്തതുപോലെ അവതരിപ്പിക്കാനോ, സഭാനിയമപ്രകാരമുള്ള നടപടികളിൽ നിന്ന് രക്ഷപ്പെടാനുള്ള ഒരു വഴിയൊരുക്കാനോ ശ്രമിച്ചിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ, അത് സാധാരണമായ ഭരണപരമായ നടപടിയായി കാണാനാവില്ല.
അപ്പോൾ ചോദ്യം ഉയരും.ഈ സമവായം യഥാർത്ഥത്തിൽ സഭയെ രക്ഷിക്കാനായിരുന്നോ, അതോ ചിലർ നേരിടേണ്ടിവരുന്ന സഭാനിയമപരമായ നടപടികളിൽ നിന്ന് അവരെ രക്ഷിക്കാനായിരുന്നോ?
ഇതാണ് ഇന്ന് വിശ്വാസികൾ ചോദിക്കുന്നത്.

പ്രത്യേകിച്ച്, സീറോ മലബാർ സഭയുടെ മേജർ ആർച്ച് ബിഷപ്പിനും, പെർമനന്റ് സിനഡിലെ മറ്റു മെത്രന്മാർക്കും , ഇത്തരം ഒരു സംവിധാനത്തിന്റെ രൂപീകരണത്തിൽ പങ്കുണ്ടായിരുന്നുവെങ്കിൽ, അതിന്റെ ഉത്തരവാദിത്വത്തിൽ നിന്ന് അവർക്ക് മാറിനിൽക്കാൻ കഴിയുമോ?

പരിശുദ്ധ സിംഹാസനത്തെയും മാർപാപ്പയെയും തെറ്റിദ്ധരിപ്പിക്കാൻ കഴിയുമോ?

ഇവിടെ കൂടുതൽ ഗൗരവമുള്ള ഒരു ചോദ്യം ഉയരുന്നു.പരിശുദ്ധ സിംഹാസനത്തിന്റെ നിർദ്ദേശങ്ങൾ ഒരു പ്രത്യേക രീതിയിൽ വ്യാഖ്യാനിച്ച്, അതിന്റെ യഥാർത്ഥ ഉദ്ദേശ്യത്തിൽ നിന്ന് വ്യത്യസ്തമായ ഒരു  പരിഹാരം അവതരിപ്പിക്കാൻ ആരെങ്കിലും ശ്രമിച്ചിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ, അത് സഭയുടെ സാധാരണ ഭരണക്രമത്തിന്റെ പരിധിയിൽ നിൽക്കുന്ന കാര്യമല്ല.
പരിശുദ്ധ സിംഹാസനത്തിന് നൽകുന്ന വിവരങ്ങളും രേഖകളും പൂർണ്ണവും സത്യസന്ധവുമായിരിക്കണം.
കാരണം ഒരു രേഖ ഒരു ഭരണപരമായ രേഖ മാത്രമല്ല.അത് സഭയുടെ ചരിത്രത്തിന്റെ ഭാഗമാകുന്ന രേഖയാണ്.
അതുകൊണ്ട് ഏതെങ്കിലും രേഖ തയ്യാറാക്കുന്നതിലും, സമവായം രൂപപ്പെടുത്തുന്നതിലും, സഭയുടെ അധികാരകേന്ദ്രങ്ങളിലേക്ക് വിവരങ്ങൾ കൈമാറുന്നതിലും സത്യസന്ധതയ്ക്ക് യാതൊരു വിട്ടുവീഴ്ചയും പാടില്ല. ചുരുക്കത്തിൽ പരിശുദ്ധ പിതാവും പരിശുദ്ധ സിംഹാസനവും അറിഞ്ഞാണ് സമവായം രൂപപ്പെടുത്തിയത് എങ്കിൽ അത് വിശ്വാസികളോട് പ്രഖ്യാപിക്കാനുള്ള ബാധ്യത, സീറോ മലബാർ സഭയുടെ സമ്പൂർണ്ണ സിനഡിന് ഉണ്ട് .അത് ചെയ്യാത്തിടത്തോളം കാലം നിങ്ങൾ വിശ്വാസികളെയും കത്തോലിക്ക സഭയെയും, അനന്യാസിനെയും സഫീറയെയും പോലെ കബളിപ്പിക്കുക തന്നെയാണ്  ചെയ്തുകൊണ്ടിരിക്കുന്നത്.

സഭാനിയമം എല്ലാവർക്കും ഒരുപോലെയാണോ?

എറണാകുളം-അങ്കമാലി അതിരൂപതയിലെ ചില വൈദികർക്കെതിരെ സഭാനിയമപ്രകാരമുള്ള നടപടികൾ ആവശ്യപ്പെട്ടിരുന്നുവെന്ന കാര്യം സത്യമാണ്.
പരിശുദ്ധ കുർബാനയെ സംബന്ധിച്ച ഗുരുതരമായ അനുസരണക്കേടുകൾ ഉണ്ടായിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ, അവയെ വ്യക്തിപരമായ അഭിപ്രായവ്യത്യാസമായി മാത്രം കാണാൻ കഴിയില്ല.
പരിശുദ്ധ സിംഹാസനത്തിന്റെ നിർദ്ദേശങ്ങൾ അവഗണിച്ചിട്ടുണ്ടോ?
സഭയുടെ അധികാരത്തെ വെല്ലുവിളിച്ചിട്ടുണ്ടോ?
പരിശുദ്ധ സിംഹാസനത്തിന്റെ പ്രതിനിധിയോട് അപമാനകരമായോ ആക്രമണാത്മകമായോ പെരുമാറ്റം ഉണ്ടായിട്ടുണ്ടോ?
സഭാനിയമപ്രകാരമുള്ള നടപടികളെ തടയാൻ ശ്രമിച്ചിട്ടുണ്ടോ?സഭയുടെ മുൻ മേജർ ആർച്ച് ബിഷപ്പിനെതിരെ വ്യാജരേഖ ഉണ്ടാക്കിയിട്ടുണ്ടോ ? അവരെ രക്ഷിക്കുവാനുള്ള ശ്രമം തുടരുന്നുണ്ടോ ? 

ഇത്തരം ആരോപണങ്ങൾ ശരിയാണെങ്കിൽ, അവയെക്കുറിച്ച് നിഷ്പക്ഷമായ അന്വേഷണം, വ്യക്തമായ ഉത്തരവാദിത്വനിർണ്ണയം, ആവശ്യമായ സഭാനിയമപരമായ നടപടി എന്നിവ ഉണ്ടാകേണ്ടതാണ്.

 കാരണം ഒരു സാധാരണ വിശ്വാസിക്ക് ഉയരുന്ന ചോദ്യം വളരെ ലളിതമാണ്.

“സഭാനിയമം എല്ലാവർക്കും ഒരുപോലെ ബാധകമാണോ?”

ഒരു സാധാരണ വിശ്വാസി അനുസരണക്കേട് കാണിച്ചാൽ നടപടിയുണ്ടാകുന്നു.എന്നാൽ വൈദികർക്കെതിരെയും, മെത്രാൻമാർക്കെതിരെയും യാതൊരു നടപടികളും ഉണ്ടാകുന്നില്ല. നടപടികൾക്കായി ട്രിബൂണൽ  രൂപീകരിച്ചിട്ട് അത് പിരിച്ചുവിടുകയാണ് മേജർ ബിഷപ്പ് ചെയ്തത്.
ഇപ്രകാരം സമവായത്തിന്റെ പേരിൽ നടപടികളിൽ നിന്ന് രക്ഷപ്പെടാൻ കഴിയുന്നുവെങ്കിൽ, സഭാനിയമത്തിന്റെ വിശ്വാസ്യത തന്നെ ചോദ്യം ചെയ്യപ്പെടും.

സഭാ ട്രിബ്യൂണലുകളുടെയും നിയമപരമായ സംവിധാനങ്ങളുടെയും സ്ഥാനം

സഭാനിയമപ്രകാരം രൂപീകരിക്കപ്പെട്ട ട്രിബ്യൂണൽ സംവിധാനങ്ങളും നടപടിക്രമങ്ങളും എന്തുകൊണ്ട് ദുർബലമാക്കപ്പെടുന്നു എന്ന ചോദ്യവും വിശ്വാസികൾക്ക് ഉണ്ട്. ഒരു ഭാഗത്ത് സഭാനിയമം പാലിക്കണമെന്ന് പറയുന്നു.മറുഭാഗത്ത്, നിയമപ്രകാരം രൂപീകരിച്ച നടപടിക്രമങ്ങൾ തന്നെ പ്രവർത്തനരഹിതമാക്കുകയോ പിരിച്ചുവിടുകയോ ചെയ്താൽ സ്വാഭാവികമായും ചോദ്യം ഉയരും:

“നടപടി നേരിടേണ്ടവരെ സംരക്ഷിക്കുന്നതിനാണോ നിയമപരമായ സംവിധാനങ്ങൾ തന്നെ ദുർബലപ്പെടുത്തുന്നത്?”

കാരണം സഭയുടെ നീതിന്യായ സംവിധാനത്തെക്കുറിച്ച് വിശ്വാസികൾക്ക് വിശ്വാസം നഷ്ടപ്പെടുന്ന നിമിഷം സഭയുടെ ധാർമിക അധികാരത്തിനും മുറിവേൽക്കും.

വിശ്വാസികൾക്ക് എന്ത് സന്ദേശമാണ് ലഭിക്കുന്നത്?

ഇതാണ് ഏറ്റവും വേദനാജനകമായ ചോദ്യം.സഭ വിശ്വാസികളെ പഠിപ്പിക്കുന്നത്:

സത്യം പറയുക.

നിയമം അനുസരിക്കുക.

അധികാരത്തെ ബഹുമാനിക്കുക.

മാർപാപ്പയോടും പരിശുദ്ധ സിംഹാസനത്തോടും ഐക്യത്തിൽ തുടരുക.

തെറ്റ് ചെയ്താൽ മാനസാന്തരപ്പെടുക.

എന്നാൽ സഭയുടെ തന്നെ ഉന്നത നേതൃത്വത്തിൽ നിന്ന് വ്യത്യസ്തമായ ഒരു മാതൃക വിശ്വാസികൾക്ക് കാണാൻ തുടങ്ങിയാൽ അവർ ചോദിക്കില്ലേ?

“ഞങ്ങൾ എന്താണ് പഠിക്കേണ്ടത്?”

“സഭാനിയമം യഥാർത്ഥത്തിൽ എല്ലാവർക്കും ബാധകമാണോ?”

“മാർപാപ്പയുടെ നിർദ്ദേശങ്ങൾക്ക് യഥാർത്ഥത്തിൽ എന്ത് പ്രാധാന്യമുണ്ട്?”

“അനുസരണക്കേട് കാണിക്കുന്നവരെ സംരക്ഷിക്കാൻ സമവായങ്ങൾ ഉണ്ടാക്കാമോ?”

“സഭയുടെ ഐക്യത്തേക്കാൾ വ്യക്തികളുടെ സ്ഥാനത്തിനും ബന്ധങ്ങൾക്കും പ്രാധാന്യമുണ്ടോ?”

ഇവയ്ക്ക് മറുപടി നൽകേണ്ടത് സഭയുടെ സിനഡ് മാത്രമാണ്. അല്ലാതെ രാത്രിയുടെ മറവിൽ മേജർ ആർച്ച് ബിഷപ്പും മെത്രാപ്പോലീത്തൻ വികാരിയും വിമതരും കൂടി ഉണ്ടാക്കിയ തട്ടിക്കൂട്ട് തട്ടിപ്പ് സമവായമല്ല.

“Sui iuris” — സ്വയംഭരണമോ സ്വേച്ഛാധിപത്യമോ?

സീറോ-മലബാർ സഭ ഒരു sui iuris സഭയാണ്.ഇത് അതിന്റെ പൗരസ്ത്യ പാരമ്പര്യത്തിന്റെയും ആരാധനാക്രമത്തിന്റെയും സ്വത്വത്തിന്റെയും മഹത്വമാണ്.
എന്നാൽ sui iuris എന്നത് പരിശുദ്ധ സിംഹാസനത്തിൽ നിന്ന് സ്വതന്ത്രമായ ഒരു സഭ എന്നല്ല.അതിന് മാർപാപ്പയോടുള്ള കൂട്ടായ്മയുണ്ട്.
കത്തോലിക്കാ സഭയോടുള്ള പൂർണ്ണ ഐക്യമുണ്ട്.സഭാനിയമത്തോടുള്ള ഉത്തരവാദിത്വമുണ്ട്.
അതിനാൽ:Sui iuris എന്നത് സ്വയംഭരണമാണ് — സ്വേച്ഛാധിപത്യമല്ല.
പൗരസ്ത്യ സ്വത്വമാണ് — റോമുമായുള്ള വേർപാടല്ല.സ്വന്തം പാരമ്പര്യത്തിന്റെ സംരക്ഷണമാണ് — പരിശുദ്ധ സിംഹാസനത്തിന്റെ നിർദ്ദേശങ്ങളെ മറികടക്കാനുള്ള അവകാശമല്ല.

ഇന്ന് സിനഡിന് മുന്നിലുള്ള യഥാർത്ഥ ചോദ്യം

ഇന്ന്, 2026 ആഗസ്റ്റ് 17, സീറോ-മലബാർ സഭയുടെ സിനഡ് വീണ്ടും ചേരുന്ന ഈ ഘട്ടത്തിൽ നിരവധി ഭരണപരവും സഭാപരവുമായ വിഷയങ്ങൾ ചർച്ച ചെയ്യപ്പെടാം. FCRA ഉൾപ്പെടെ വിവിധ  വിഷയങ്ങൾ വരാം. പുതിയ മെത്രാൻമാരെ ചില ഫോർമുലകൾ മുൻനിർത്തി തിരഞ്ഞെടുക്കാം. പരിശുദ്ധാത്മാവ് സഹായിക്കുമോ എന്നത് വേറെ കാര്യം അ ഇതൊക്കെ വിശ്വാസികൾ സഹിക്കുക തന്നെ ചെയ്യും. എന്നാൽ ഇവയെല്ലാം മറികടന്ന് ഒരു ചോദ്യം സിനഡിന്റെ മുമ്പിൽ നിൽക്കുന്നു:

പരിശുദ്ധ സിംഹാസനത്തിന്റെ നിർദ്ദേശങ്ങൾ പൂർണ്ണമായി അനുസരിച്ച് ഏകീകൃത വിശുദ്ധ കുർബാന സഭയിൽ നടപ്പിലാക്കുമോ?
ഇത് ഒരു ചെറിയ ആരാധനാക്രമ തർക്കമല്ല.
ഇത്  മിശിഹായുടെ സഭയോടുള്ള , ക്രിസ്തുവിനോടു തന്നെയുള്ള അനുസരണത്തിന്റെ പരീക്ഷണമാണ്.
ഇത് സഭയുടെ ഐക്യത്തിന്റെ പരീക്ഷണമാണ്.ഇത് പരിശുദ്ധ സിംഹാസനത്തോടുള്ള വിശ്വസ്തതയുടെ പരീക്ഷണമാണ്.

“ഞങ്ങൾ കത്തോലിക്കരാണ്” എന്ന് പറയുന്നത് മാത്രം മതിയോ?

ഒരു സഭ സ്വയം കത്തോലിക്കാ സഭയുടെ ഭാഗമാണെന്ന് പ്രഖ്യാപിക്കുന്നത് മാത്രം മതിയാകില്ല.
കത്തോലിക്കാ സഭയോടുള്ള കൂട്ടായ്മ ജീവിതത്തിൽ പ്രകടമാകണം.
മാർപാപ്പയോടുള്ള ഐക്യം വാക്കുകളിൽ മാത്രമല്ല, അനുസരണത്തിലും കാണണം.
പൗരസ്ത്യ പാരമ്പര്യത്തെ സംരക്ഷിക്കുന്നു എന്ന് പറയുന്നത് മാത്രം പോരാ.ആ പാരമ്പര്യത്തിന്റെ ആരാധനാക്രമവും സഭാനിയമവും സംരക്ഷിക്കണം.Communion ഒരു മുദ്രാവാക്യമല്ല.അത് ജീവിക്കേണ്ട യാഥാർത്ഥ്യമാണ്.

ഒരു മെത്രാനും കൈകഴുകി മാറിനിൽക്കാനാവില്ല

സഭയുടെ നിർണായക ഘട്ടത്തിൽ ഓരോ മെത്രാനും സ്വന്തം മനസ്സാക്ഷിയോട് ചോദിക്കേണ്ട സമയമാണിത്:

“ഞാൻ ആരോടാണ് വിശ്വസ്തൻ?”

വ്യക്തികളോടോ?  സഭയെ ധിക്കരിക്കുന്ന വിമതരോടോ ?

ഗ്രൂപ്പുകളോടോ?

പ്രാദേശിക താൽപര്യങ്ങളോടോ?

അതോ ക്രിസ്തുവിന്റെ സഭയോടും പരിശുദ്ധ സിംഹാസനത്തോടും സത്യത്തോടുമോ?

പീലാത്തോസിനെപ്പോലെ കൈ കഴുകി മാറിനിൽക്കാൻ സഭയുടെ ഒരു മെത്രാനും കഴിയില്ല.കാരണം അധികാരം ഉത്തരവാദിത്വമില്ലാത്ത പ്രത്യേകാവകാശമല്ല.
അധികാരം കൂടുതൽ വലിയ ഉത്തരവാദിത്വമാണ്.

അനന്യാസിന്റെയും സഫീരയുടെയും മുന്നറിയിപ്പ്

അനന്യാസിന്റെയും സഫീരയുടെയും കഥയെ അടിസ്ഥാനമാക്കി ഇന്ന് ആരുടെയും നിത്യശിക്ഷയെക്കുറിച്ച് മനുഷ്യർ വിധി പറയേണ്ടതില്ല.
അത് ദൈവത്തിന്റെ വിധിയാണ്.
എന്നാൽ ആ കഥയുടെ മുന്നറിയിപ്പ് നമുക്ക് വ്യക്തമാണ്:

ദൈവത്തിന്റെ കാര്യങ്ങളിൽ കപടതയ്ക്ക് സ്ഥാനമില്ല.

സഭയുടെ കാര്യങ്ങളിൽ സത്യത്തെ വളച്ചൊടിക്കാൻ പാടില്ല.

അധികാരത്തിന്റെ വസ്ത്രം ധരിച്ചതുകൊണ്ട് ആരും ഉത്തരവാദിത്വത്തിൽ നിന്ന് ഒഴിവാകുന്നില്ല.

സഭയിലെ അധികാരസ്ഥാനങ്ങളിൽ ഇരിക്കുന്നവർക്ക് ഈ ഉത്തരവാദിത്വം കൂടുതൽ വലുതാണ്. പരിശുദ്ധ പിതാവിനെയും പരിശുദ്ധ സിംഹാസനെത്തെയും കബളിപ്പിക്കുന്നത് നിർത്തുക.

ഇനി പരിശുദ്ധ സിംഹാസനം എന്തുചെയ്യണം?

സീറോ-മലബാർ സഭയുടെ ആഭ്യന്തര ഭരണസംവിധാനത്തിന് തന്നെ സഭയുടെ ഐക്യം ഉറപ്പാക്കാൻ കഴിയാത്ത സാഹചര്യം തുടർന്നാൽ, പരിശുദ്ധ സിംഹാസനം കൂടുതൽ ശക്തമായ ഇടപെടൽ നടത്തി, സീറോ മലബാർ സഭയുടെ പൂർണ്ണ ചുമുതല ഏറ്റെടുക്കുക. സീറോ മലബാർ സഭയുടെ സിനഡിനെ മരവിപ്പിക്കുക.
ഇത് ആരെയെങ്കിലും അപമാനിക്കാനുള്ള ആവശ്യം കൊണ്ടല്ല.ആരെയും വ്യക്തിപരമായി ശിക്ഷിക്കാനുള്ള ആഗ്രഹം കൊണ്ടുമല്ല.
സഭയുടെ ഐക്യം സംരക്ഷിക്കാനാണ്.
ആവശ്യമായിടത്ത് സഭാനിയമപ്രകാരമുള്ള അന്വേഷണം വേണം.തെറ്റുണ്ടെങ്കിൽ തിരുത്തണം. സിനഡിൻ്റെ
അനുസരണക്കേട് തെളിയുകയാണെങ്കിൽ സഭാനിയമപ്രകാരം നടപടി വേണം.
അധികാരദുരുപയോഗം തെളിയുകയാണെങ്കിൽ ഉത്തരവാദിത്വം നിർണ്ണയിക്കണം.
എല്ലാത്തിനുമുപരി, വിശുദ്ധ കുർബാനയിലെ ഐക്യം പുനഃസ്ഥാപിക്കണം.

വിശ്വാസികളുടെ ഹൃദയത്തിൽ ഇനി ഒരു ചോദ്യം മാത്രം

വർഷങ്ങളായി സാധാരണ വിശ്വാസികൾ കാത്തിരിക്കുകയാണ്.
അവർക്ക് അധികാരപ്പോരാട്ടം വേണ്ട.
അവർക്ക് വിഭാഗീയത വേണ്ട.
അവർക്ക് അനന്തമായ സമവായങ്ങൾ വേണ്ട.അവർക്ക് വേണ്ടത് സമാധാനമാണ്.അവർക്ക് വേണ്ടത് ഒരേ സഭയാണ്.
അവർക്ക് വേണ്ടത് ഒരേ വിശ്വാസത്തിന്റെ ഐക്യമാണ്.അവർക്ക് വേണ്ടത് ഏകീകൃത വിശുദ്ധ കുർബാനയാണ്.
അവർക്ക് വേണ്ടത് മാർപാപ്പയോടും പരിശുദ്ധ സിംഹാസനത്തോടുമുള്ള പൂർണ്ണ കൂട്ടായ്മയാണ്.അതുകൊണ്ട് ഇന്ന് സിനഡിലെ ഓരോ മെത്രാനും സ്വന്തം മനസ്സാക്ഷിയോട് ചോദിക്കണം:

“ചരിത്രം എന്നെ എങ്ങനെ ഓർക്കും?”

“ഞാൻ സഭയുടെ ഐക്യം സംരക്ഷിച്ചവനായി ഓർമ്മിക്കപ്പെടുമോ?”

“അല്ലെങ്കിൽ പ്രശ്നങ്ങളെ മറച്ചുവയ്ക്കാൻ ശ്രമിച്ചവനായി ഓർമ്മിക്കപ്പെടുമോ?”

സഭ വ്യക്തികളുടേതല്ല.മനുഷ്യരെ വഞ്ചിക്കാം.രേഖകളെ വളച്ചൊടിക്കാം.
നിയമത്തിലെ പഴുതുകൾ അന്വേഷിക്കാം.സമവായത്തിന്റെ പേരിൽ പ്രശ്നങ്ങളെ മറച്ചുവയ്ക്കാം.

എന്നാൽ സത്യത്തെ ദൈവത്തിൽ നിന്ന് മറച്ചുവയ്ക്കാൻ കഴിയില്ല.

സഭ ഒരു വ്യക്തിയുടേതല്ല.

സഭ ഒരു ഗ്രൂപ്പിന്റേതല്ല.

സഭ ഒരു പ്രാദേശിക വിഭാഗത്തിന്റേതല്ല.

സഭ സിനഡിന്റെ സ്വകാര്യ സ്വത്തുമല്ല.

സഭ ക്രിസ്തുവിന്റേതാണ്.

അതുകൊണ്ട് സഭയിൽ അധികാരം വഹിക്കുന്ന എല്ലാവരും ഒടുവിൽ ഒരേയൊരു കാര്യത്തിന് ഉത്തരവാദികളാണ്:

സത്യത്തിനും, സഭയുടെ ഐക്യത്തിനും, ക്രിസ്തുവിനോടുള്ള വിശ്വസ്തതയ്ക്കും.ഇന്ന് സീറോ-മലബാർ സഭയ്ക്ക് ഏറ്റവും ആവശ്യമുള്ളത് മറ്റൊരു തട്ടിക്കൂട്ട് സമവായമല്ല.സത്യമാണ്.സുതാര്യതയാണ്.സഭാനിയമത്തിന്റെ പുനഃസ്ഥാപനമാണ്.ഉത്തരവാദിത്വത്തിന്റെ നിർണ്ണയമാണ്.അനുസരണത്തിന്റെ പുനഃസ്ഥാപനമാണ്.ഏകീകൃത വിശുദ്ധ കുർബാനയുടെ പൂർണ്ണമായ നടപ്പാക്കലാണ്.
പരിശുദ്ധ സിംഹാസനത്തിന്റെ നിർദ്ദേശങ്ങൾ മാനിക്കപ്പെടുകയും, സഭാനിയമം എല്ലാവർക്കും ഒരുപോലെ ബാധകമാക്കപ്പെടുകയും, വിശുദ്ധ കുർബാനയുടെ ഐക്യം പൂർണ്ണമായി പുനഃസ്ഥാപിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്യുന്നതുവരെ ഈ ചോദ്യങ്ങൾ വിശ്വാസികളുടെ മനസ്സാക്ഷിയിൽ തുടരും.

കാരണം ഒടുവിൽ അധികാരം മനുഷ്യരുടെ കൈകളിലായിരിക്കാം;
എന്നാൽ സഭയുടെ സത്യം ക്രിസ്തുവിന്റെ കൈകളിലാണ്.