സുവിശേഷവഴിയിലെ അച്ചാർക്കഥ: തകരുന്ന ദർശനങ്ങളും വിവേചനത്തിന്റെ പാഠങ്ങളും

ഇന്ന് രാവിലെ സോഷ്യൽ മീഡിയയിൽ അറിയപ്പെടുന്ന ഒരു പ്രേഷിതപ്രവർത്തകന്റെ അനുഭവസാക്ഷ്യം കേൾക്കാനിടയായി.

 ആ വീഡിയോയിൽ അദ്ദേഹം പങ്കുവെച്ച വേദന നിറഞ്ഞ ജീവിതാനുഭവങ്ങളും, "ഒരു അച്ചാർ കമ്പനി തുടങ്ങിയതാണ് എന്റെ ജീവിതത്തിലെ സകല പ്രശ്നങ്ങൾക്കും തകർച്ചകൾക്കും കാരണമായത്" എന്ന അദ്ദേഹത്തിന്റെ തുറന്നുപറച്ചിലുമാണ് മനസ്സിൽ വലിയൊരു ആത്മീയ ആലോചനയ്ക്കും ഈ കുറിപ്പെഴുതാനും കാരണമായത്.

1. ദർശനത്തിന്റെ തുടക്കവും ശുശ്രൂഷാ വളർച്ചയും
സുവിശേഷത്തിന്റെ വെളിച്ചം തിരിച്ചറിഞ്ഞ് കത്തോലിക്കാ വിശ്വാസം സ്വീകരിക്കുകയും, ആശ്രമജീവിതത്തിന്റെ വിശുദ്ധിയിൽ ജീവിക്കുകയും ചെയ്ത വ്യക്തിയായിരുന്നു അദ്ദേഹം. പിന്നീട് വിവാഹിതനായി കുടുംബജീവിതത്തിലേക്ക് പ്രവേശിച്ചു. കുടുംബങ്ങളെ ദൈവവചനത്തിന്റെ അടിത്തറയിൽ ഉറപ്പിച്ചുനിർത്തുക എന്ന വലിയ ലക്ഷ്യത്തോടെ അദ്ദേഹം ഒരു ഫാമിലി അക്കാദമിക്ക് തുടക്കമിട്ടു.
പ്രഭാഷണങ്ങളിലൂടെയും പുസ്തകരചനകളിലൂടെയും പ്രശസ്തമായ ധ്യാനകേന്ദ്രങ്ങളിലെ ശുശ്രൂഷകളിലൂടെയും അനേകം കുടുംബങ്ങൾക്ക് അദ്ദേഹം വഴികാട്ടിയായി. ഒപ്പം അശരണരെ സഹായിക്കാനായി കാരുണ്യപ്രവർത്തനങ്ങൾക്കൊരു പ്രസ്ഥാനവും രൂപീകരിച്ചു. സ്വന്തം കുടുംബജീവിതവും ശുശ്രൂഷയും സഭയ്ക്കും സമൂഹത്തിനും വലിയൊരു മാതൃകയും അനുഗ്രഹവുമായി മാറിയ നാളുകളായിരുന്നു അത്.
2. വഴിതിരിഞ്ഞ കാൽവെപ്പും കുടുംബത്തരിച്ചിലും
എന്നാൽ, മികച്ച ഭക്ഷണം, പുതിയ രുചികൾ എന്ന ചിന്തയിൽ നിന്ന് പ്രചോദനം ഉൾക്കൊണ്ട് അദ്ദേഹം തുടങ്ങിയ അച്ചാർ നിർമ്മാണ സംരംഭം ആ ജീവിതത്തിന്റെ ഗതിയെത്തന്നെ മാറ്റിമറിച്ചു. വീഡിയോയിൽ അദ്ദേഹം സാക്ഷ്യപ്പെടുത്തുന്നത് പോലെ:
 * ശുശ്രൂഷയിൽ നിന്നുള്ള വ്യതിയാനം: വചനപ്രഘോഷണത്തിനും കുടുംബ നവീകരണത്തിനും നൽകേണ്ടിയിരുന്ന സമയവും മാനസിക ഊർജ്ജവും അച്ചാർ നിർമ്മാണത്തിലേക്കും വിപണനത്തിലേക്കും സാമ്പത്തിക ഇടപാടുകളിലേക്കും വഴിമാറി.
 * വീട്ടിലെ സംഘർഷങ്ങളും കേസുകളും: ബിസിനസ്സ് കൊണ്ടുവന്ന സമ്മർദ്ദങ്ങളും ബാധ്യതകളും കുടുംബസമാധാനം കെടുത്തി. വീട്ടിലെ അഭിപ്രായവ്യത്യാസങ്ങൾ ഒടുവിൽ പോലീസ്, കോടതി കേസുകളിലേക്കും നിയമപോരാട്ടങ്ങളിലേക്കും എത്തിച്ചു.
 * വേർപിരിയലും ഏകാന്തതയും: ഒടുവിൽ ആ ദമ്പതികൾ രണ്ടായി ജീവിക്കാൻ തുടങ്ങി. ഭാര്യ അച്ചാർ ബിസിനസ്സ് മുൻപോട്ടു കൊണ്ടുപോയി വരുമാനവും പ്രശസ്തിയും നേടാൻ ശ്രമിക്കുമ്പോൾ, ഭർത്താവ് ലൗകിക നഷ്ടങ്ങൾക്കൊടുവിൽ വിവാഹത്തിന് മുൻപ് താൻ ജീവിച്ചിരുന്ന ആശ്രമത്തിൽ അഭയം തേടിയിരിക്കുകയാണ്.
അവരുടെ വ്യക്തിപരമായ വിയോജിപ്പുകളുടെ ആഴമോ കാരണങ്ങളോ ആവശ്യങ്ങളോ എനിക്കറിയില്ല; ആരെയും കുറ്റപ്പെടുത്തുവാനും ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നില്ല. എങ്കിലും അനേകർക്ക് ജീവിതമാർഗ്ഗനിർദ്ദേശം നൽകിയ ഒരു കുടുംബത്തിന്റെ വേർപിരിയലും, അവരുടെ സുവിശേഷ ശുശ്രൂഷകൾ നിലച്ചുപോയതും മനസ്സിൽ വലിയ വിഷമമുണ്ടാക്കുന്നു. അവർ വീണ്ടും സ്നേഹത്തിൽ ഒന്നാകുവാൻ നമുക്ക് പ്രാർത്ഥിക്കാം.
3. യഥാർത്ഥ ലക്ഷ്യം മറക്കുന്നവരുടെ പതനം
"വലിയ ലക്ഷ്യങ്ങൾ" പറഞ്ഞ് ആരംഭിച്ച് ഒടുവിൽ വലിയ തളർച്ചകളിലേക്കും തകർച്ചകളിലേക്കും കൂപ്പുകുത്തിയ അനേകം വ്യക്തികളും കുടുംബങ്ങളും സ്ഥാപനങ്ങളും സമർപ്പിത സമൂഹങ്ങളും നമ്മുടെ കൺമുന്നിലുണ്ട്.
ദൈവം ഭരമേല്പിച്ച യഥാർത്ഥ ദൗത്യത്തിൽ നിന്നും ആത്മീയ വിളിയുടെ അതിരുകളിൽ നിന്നും കണ്ണെടുത്ത് ഭൗതികമായ സംരംഭങ്ങളിലേക്കും നേട്ടങ്ങളിലേക്കും തിരിയുമ്പോഴാണ് പലപ്പോഴും വീഴ്ചകൾ ആരംഭിക്കുന്നത്. ആത്മീയതയുടെ മുഖംമൂടിയണിഞ്ഞ ലൗകിക വ്യഗ്രതകൾ പലപ്പോഴും ജീവിതത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനങ്ങളെത്തന്നെ ഇളക്കിക്കളയും.
4. ആത്മീയ വിവേചനത്തിന്റെ സുവർണ്ണ വഴി
ജീവിതത്തിലും ശുശ്രൂഷയിലും വലിയ പരാജയങ്ങൾ ഉണ്ടാകാതിരിക്കാൻ ഓരോ വിശ്വാസിയും പ്രേഷിതനും കർശനമായ ആത്മീയ വിവേചനം (Spiritual Discernment) പാലിക്കേണ്ടതുണ്ട്:
 * ആത്മപരിശോധന: "ഇത് ഞാൻ ചെയ്യണോ? പറയണോ? പോകണോ? എടുക്കണോ? കൊടുക്കണോ?" — ഇത് ദൈവം ഭരമേല്പിച്ച നിയോഗമാണോ അതോ എന്റെ വ്യക്തിപരമായ താല്പര്യമാണോ എന്ന് ആഴത്തിൽ തിരിച്ചറിയണം.
 * സമയത്തിന്റെ വിവേചനം: "ഇപ്പോൾ വേണോ?" — ഒരു കാര്യം നല്ലതാണെങ്കിലും അത് നടപ്പിലാക്കേണ്ട ദൈവത്തിന്റെ സമയത്തിനായി (Kairos) കാത്തിരിക്കണം. തിടുക്കം അപകടമാണ്.
 * രീതിയുടെ വിശുദ്ധി: "എങ്കിൽ എങ്ങനെ വേണം?" — ലക്ഷ്യം മാത്രമല്ല, അത് നേടാൻ തിരഞ്ഞെടുക്കുന്ന വഴികളും സുവിശേഷത്തിന് ചേർന്നതും വിശുദ്ധവുമായിരിക്കണം.
 * തീരുമാനങ്ങളിലെ ക്രമം:
   
നമ്മുടെ ചിന്തകളും വിലയിരുത്തലുകളും ആസൂത്രണങ്ങളും എപ്പോഴും സുവിശേഷത്തിന്റെ കാഴ്ചപ്പാടിലായിരിക്കാൻ ശ്രദ്ധിക്കണം. വഴികൾ വിവേകത്തോടെ തിരിച്ചറിയുകയും ലക്ഷ്യവും മാർഗ്ഗവും വിശുദ്ധമായി കാത്തുസൂക്ഷിക്കുകയും ചെയ്യുമ്പോൾ മാത്രമേ നമ്മുടെ ജീവിതവും ശുശ്രൂഷയും ദൈവത്തിന് പ്രസാദകരമായി നിലനിൽക്കുകയുള്ളൂ.

✍️ സാബു ജോസ്