''മാറ്റത്തിന്റെ തുടക്കം എന്റെ ഉള്ളിൽ'';സ്വയം തിരിച്ചറിവിൽ നിന്ന് മനസ്സിന്റെ നിയന്ത്രണത്തിലേക്ക് — പുതിയ മനസ്ഥിതിയിലൂടെ പുതിയ വ്യവസ്ഥിതിയിലേക്ക്

മാറ്റത്തിന്റെ തുടക്കം എന്റെ ഉള്ളിൽ

സ്വയം തിരിച്ചറിവിൽ നിന്ന് മനസ്സിന്റെ നിയന്ത്രണത്തിലേക്ക് — പുതിയ മനസ്ഥിതിയിലൂടെ പുതിയ വ്യവസ്ഥിതിയിലേക്ക്

ലോകം അതിവേഗം മാറിക്കൊണ്ടിരിക്കുകയാണ്. ജീവിതരീതികൾ മാറുന്നു. മനുഷ്യരുടെ ചിന്തകൾ മാറുന്നു. കുടുംബബന്ധങ്ങൾ മാറുന്നു. സാമൂഹിക മൂല്യങ്ങളിൽ മാറ്റങ്ങൾ സംഭവിക്കുന്നു. സാങ്കേതികവിദ്യയും സാമൂഹിക മാധ്യമങ്ങളും നമ്മുടെ ചിന്തകളെയും തീരുമാനങ്ങളെയും പെരുമാറ്റങ്ങളെയും സ്വാധീനിക്കുന്നു.

ഈ മാറ്റങ്ങളുടെ കാലത്ത് നാം പലപ്പോഴും പറയുന്ന കാര്യങ്ങളുണ്ട്:

സമൂഹം മാറണം.
കുടുംബങ്ങൾ മാറണം.
നേതൃത്വം മാറണം.
സ്ഥാപനങ്ങൾ മാറണം.
വ്യവസ്ഥിതി മാറണം.

എന്നാൽ അതിനുമുമ്പ് നാം നമ്മോടുതന്നെ ചോദിക്കേണ്ട ഒരു അടിസ്ഥാന ചോദ്യമുണ്ട്:

“മാറ്റം ആദ്യം തുടങ്ങേണ്ടത് എവിടെ നിന്നാണ്?”

ഉത്തരം വളരെ ലളിതമാണ്:

എന്റെ ഉള്ളിൽ നിന്ന്.

ഒരു പുതിയ സമൂഹം സൃഷ്ടിക്കണമെങ്കിൽ പുതിയ മനസ്സുകൾ വേണം. പുതിയ മനസ്സുകൾ ഉണ്ടാകണമെങ്കിൽ ആദ്യം ഓരോ മനുഷ്യനും സ്വയം തിരിച്ചറിയണം.

---

ഞാൻ ആരാണ്?

ജീവിതത്തിൽ നാം മറ്റുള്ളവരെ തിരിച്ചറിയാൻ വളരെയധികം സമയം ചെലവഴിക്കുന്നു.

അവരുടെ സ്വഭാവം വിലയിരുത്തുന്നു.
അവരുടെ കഴിവുകൾ പരിശോധിക്കുന്നു.
അവരുടെ കുറവുകൾ കണ്ടെത്തുന്നു.
അവരുടെ തീരുമാനങ്ങളെ വിമർശിക്കുന്നു.

എന്നാൽ പലപ്പോഴും നാം മറന്നുപോകുന്ന ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട വ്യക്തി നമ്മൾ തന്നെയാണ്.

ഞാൻ ആരാണ്?
എന്റെ ജീവിതത്തിന്റെ ലക്ഷ്യം എന്താണ്?
എന്റെ മികവ് എന്താണ്?
എന്റെ കുറവ് എന്താണ്?
എന്റെ ശക്തി എവിടെയാണ്?
എന്റെ ദൗർബല്യം എവിടെയാണ്?
എന്റെ തീരുമാനങ്ങളെ നയിക്കുന്നത് വിവേകമാണോ, വികാരമാണോ?
എന്റെ മനസ്സിനെ നിയന്ത്രിക്കുന്നത് ഞാൻ തന്നെയാണോ?

ഈ ചോദ്യങ്ങൾക്ക് സത്യസന്ധമായി ഉത്തരം കണ്ടെത്തുക എന്നത് യഥാർത്ഥ ആത്മപരിശോധനയാണ്.

മറ്റുള്ളവർ നമ്മെ എങ്ങനെ കാണുന്നു എന്നതിനെക്കാൾ പ്രധാനമാണ് നാം യഥാർത്ഥത്തിൽ ആരാണെന്ന് നമുക്ക് തന്നെ തിരിച്ചറിയാൻ കഴിയുന്നത്.

---

എന്റെ മികവ് തിരിച്ചറിയണം

ഓരോ മനുഷ്യനും ദൈവം നൽകിയ കഴിവുകളും പ്രത്യേകതകളും ഉണ്ട്.

ഒരാൾക്ക് നേതൃത്വം നൽകാനുള്ള കഴിവുണ്ടാകാം.

മറ്റൊരാൾക്ക് അറിവ് പങ്കുവയ്ക്കാനുള്ള കഴിവുണ്ടാകാം.

ഒരാൾക്ക് മറ്റുള്ളവരെ കേൾക്കാനുള്ള കഴിവുണ്ടാകാം.

മറ്റൊരാൾക്ക് കരുണയോടെ സേവിക്കാനുള്ള കഴിവുണ്ടാകാം.

ഒരാൾക്ക് സൃഷ്ടിപരമായ കഴിവുണ്ടാകാം.

മറ്റൊരാൾക്ക് പ്രശ്നങ്ങൾ പരിഹരിക്കാനുള്ള കഴിവുണ്ടാകാം.

സ്വന്തം മികവ് തിരിച്ചറിയുന്നത് അഹങ്കാരമല്ല.

ദൈവം നൽകിയ കഴിവ് തിരിച്ചറിഞ്ഞ് അത് നന്മയ്ക്കായി ഉപയോഗിക്കുകയാണ് ഉത്തരവാദിത്വം.

എന്നാൽ മികവിൽ അഹങ്കരിക്കരുത്.

കഴിവ് നമ്മെ മറ്റുള്ളവരെക്കാൾ വലിയവനാക്കുന്നില്ല. മറിച്ച്, മറ്റുള്ളവർക്ക് ഉപകാരപ്പെടാനുള്ള നമ്മുടെ ഉത്തരവാദിത്വം വർധിപ്പിക്കുന്നു.

മികവിൽ വിനയം വേണം.

---

എന്റെ കുറവും തിരിച്ചറിയണം

സ്വന്തം മികവ് തിരിച്ചറിയുന്നതുപോലെ തന്നെ പ്രധാനമാണ് സ്വന്തം കുറവുകൾ തിരിച്ചറിയുക.

എല്ലാവർക്കും കുറവുകളുണ്ട്.

ചിലപ്പോൾ നമ്മുടെ കോപം പ്രശ്നമാകാം.

ചിലപ്പോൾ അഹങ്കാരം.

ചിലപ്പോൾ ക്ഷമയില്ലായ്മ.

ചിലപ്പോൾ അസൂയ.

ചിലപ്പോൾ സ്വാർത്ഥത.

ചിലപ്പോൾ മറ്റുള്ളവരെ മനസ്സിലാക്കാനുള്ള കുറവ്.

ചിലപ്പോൾ സ്വന്തം അഭിപ്രായം മാത്രമാണ് ശരിയെന്ന് കരുതുന്ന മനോഭാവം.

ചിലപ്പോൾ തെറ്റ് സമ്മതിക്കാൻ കഴിയാത്ത അവസ്ഥ.

ഇവ തിരിച്ചറിയാതെ മുന്നോട്ട് പോകുമ്പോൾ നമ്മുടെ മികവുകൾ പോലും ദുർബലമാകാം.

സ്വന്തം കുറവ് സമ്മതിക്കാൻ കഴിയുന്നത് തന്നെ ഒരു വലിയ മികവാണ്.

കുറവുകൾ തിരിച്ചറിഞ്ഞാൽ അതിൽ തളരേണ്ടതില്ല. അവ തിരുത്താനുള്ള ധൈര്യം വേണം.

**മികവ് വളർത്തുക.

കുറവ് തിരുത്തുക.**

---

മറ്റുള്ളവരുടെ കുറവ് കാണുന്നതിന് മുമ്പ്

മറ്റുള്ളവരുടെ തെറ്റുകൾ കണ്ടെത്താൻ നമുക്ക് എളുപ്പമാണ്.

മറ്റുള്ളവരുടെ കോപത്തെ വിമർശിക്കുന്നതിന് മുമ്പ് എന്റെ കോപം പരിശോധിക്കണം.

മറ്റുള്ളവരുടെ അഹങ്കാരത്തെ ചോദ്യം ചെയ്യുന്നതിന് മുമ്പ് എന്റെ അഹങ്കാരം പരിശോധിക്കണം.

മറ്റുള്ളവരുടെ സ്വാർത്ഥതയെ വിമർശിക്കുന്നതിന് മുമ്പ് എന്റെ സ്വാർത്ഥത പരിശോധിക്കണം.

മറ്റുള്ളവരുടെ തെറ്റുകളെക്കുറിച്ച് സംസാരിക്കുന്നതിന് മുമ്പ് എന്റെ തെറ്റുകൾ തിരിച്ചറിയണം.

ആത്മപരിശോധനയില്ലാത്ത വിമർശനം പലപ്പോഴും കാപട്യമായി മാറും.

മറ്റുള്ളവരെ തിരുത്താൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നതിനു മുമ്പ് നമ്മെത്തന്നെ തിരുത്താൻ തയ്യാറാകണം.

---

സ്വയം വഞ്ചിക്കരുത്

മറ്റുള്ളവരെ വഞ്ചിക്കുന്നതിനേക്കാൾ അപകടകരമാണ് സ്വയം വഞ്ചിക്കുന്നത്.

സ്വന്തം തെറ്റുകൾക്ക് മറ്റുള്ളവരെ കുറ്റപ്പെടുത്താം.

സാഹചര്യങ്ങളെ കുറ്റപ്പെടുത്താം.

കുടുംബത്തെ കുറ്റപ്പെടുത്താം.

സമൂഹത്തെ കുറ്റപ്പെടുത്താം.

പക്ഷേ ഒരിക്കൽ നമ്മൾ നമ്മോടുതന്നെ ചോദിക്കണം:

“ഇതിൽ എന്റെ ഉത്തരവാദിത്വം എന്താണ്?”

ഈ ചോദ്യം ചോദിക്കാൻ കഴിയുന്ന നിമിഷത്തിലാണ് യഥാർത്ഥ ആത്മപരിശോധന ആരംഭിക്കുന്നത്.

തെറ്റ് സമ്മതിക്കുന്നത് തോൽവിയല്ല.

സ്വന്തം കുറവ് അംഗീകരിക്കുന്നത് അപമാനമല്ല.

മാറേണ്ടിടത്ത് മാറാൻ തയ്യാറാകുന്നതാണ് യഥാർത്ഥ ശക്തി.

---

നമ്മുടെ മനസ്സിന്റെ നിയന്ത്രണം

മനുഷ്യന്റെ ഏറ്റവും വലിയ ശക്തികളിലൊന്നാണ് അവന്റെ മനസ്സ്.

അതേ സമയം നിയന്ത്രണമില്ലാത്ത മനസ്സ് ജീവിതത്തിലെ വലിയ വെല്ലുവിളിയുമാകാം.

ഒരു ചിന്ത മനസ്സിൽ ജനിക്കുന്നു.

ചിന്ത വികാരമാകുന്നു.

വികാരം വാക്കുകളാകുന്നു.

വാക്കുകൾ പ്രവൃത്തികളാകുന്നു.

പ്രവൃത്തികൾ ശീലങ്ങളാകുന്നു.

ശീലങ്ങൾ വ്യക്തിത്വത്തെ രൂപപ്പെടുത്തുന്നു.

അതുകൊണ്ട്:

മനസ്സിനെ എങ്ങനെ നിയന്ത്രിക്കുന്നു എന്നത് ജീവിതത്തെ എങ്ങനെ നയിക്കുന്നു എന്നതുമായി നേരിട്ട് ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.

മനസ്സിലേക്ക് വരുന്ന എല്ലാ ചിന്തകളും സത്യമായിരിക്കണമെന്നില്ല.

ചിലത് കോപത്തിൽ നിന്നായിരിക്കും.

ചിലത് ഭയത്തിൽ നിന്നായിരിക്കും.

ചിലത് അസൂയയിൽ നിന്നായിരിക്കും.

ചിലത് നിരാശയിൽ നിന്നായിരിക്കും.

ചിലത് പഴയ മുറിവുകളിൽ നിന്നായിരിക്കും.

അതുകൊണ്ട് ഒരു ചിന്ത വന്ന ഉടൻ പ്രതികരിക്കേണ്ടതില്ല.

ചിന്തിക്കുക — പിന്നെ പ്രതികരിക്കുക.

ഒരു നിമിഷത്തെ നിശ്ശബ്ദത പല വലിയ പ്രശ്നങ്ങളിൽ നിന്നും നമ്മെ രക്ഷിക്കും.

---

കോപത്തെ നിയന്ത്രിക്കുക

കോപം മനുഷ്യന്റെ സ്വാഭാവിക വികാരമാണ്. എന്നാൽ കോപത്തിന്റെ നിയന്ത്രണം നഷ്ടപ്പെടുമ്പോഴാണ് പ്രശ്നം ആരംഭിക്കുന്നത്.

കോപത്തിൽ പറഞ്ഞ ഒരു വാക്ക് തിരിച്ചെടുക്കാൻ കഴിയില്ല.

കോപത്തിൽ എടുത്ത ഒരു തീരുമാനം ജീവിതകാലം മുഴുവൻ വേദന നൽകാം.

അതുകൊണ്ട് കോപം വരുമ്പോൾ ഉടൻ പ്രതികരിക്കാതെ കുറച്ച് സമയം നിശ്ശബ്ദത പാലിക്കുക.

മറ്റുള്ളവരെ കീഴടക്കുന്നതല്ല ഏറ്റവും വലിയ വിജയം; സ്വന്തം കോപത്തെ കീഴടക്കുന്നതാണ്.

സ്വയം നിയന്ത്രിക്കാൻ കഴിയുന്ന മനുഷ്യനാണ് യഥാർത്ഥത്തിൽ ശക്തൻ.

---

നാവിനെയും നിയന്ത്രിക്കണം

മനസ്സിൽ തോന്നുന്നതെല്ലാം പറയേണ്ടതില്ല.

സത്യം പറയണം; പക്ഷേ സ്നേഹത്തോടെ.

അഭിപ്രായം പറയാം; പക്ഷേ അപമാനിക്കാതെ.

വിമർശിക്കാം; പക്ഷേ നശിപ്പിക്കാനുള്ള ഉദ്ദേശത്തോടെ അല്ല.

ഒരു വാക്ക് ഒരാളുടെ മനസ്സിനെ ഉയർത്താനും തകർക്കാനും കഴിയും.

അതുകൊണ്ട്:

വാക്കുകൾക്ക് മുമ്പ് വിവേകം വേണം.
പ്രതികരണത്തിന് മുമ്പ് ചിന്ത വേണം.
തീരുമാനത്തിന് മുമ്പ് ആത്മപരിശോധന വേണം.

പറഞ്ഞ വാക്ക് തിരിച്ചെടുക്കാൻ കഴിയില്ല. അതിനാൽ സംസാരിക്കുന്നതിന് മുമ്പ് ചിന്തിക്കുക എന്നത് വലിയൊരു ജീവിതവിവേകമാണ്.

---

ക്ഷമിക്കാനും പഠിക്കുക

മനസ്സിനെ നിയന്ത്രിക്കുക എന്നത് കോപം അടക്കുക മാത്രമല്ല.

വേദനകളെയും നിരാശകളെയും പഴയ മുറിവുകളെയും എങ്ങനെ കൈകാര്യം ചെയ്യുന്നു എന്നതും അതിന്റെ ഭാഗമാണ്.

പഴയ മുറിവുകൾ നിരന്തരം മനസ്സിൽ സൂക്ഷിച്ചാൽ ഇന്നത്തെ ജീവിതവും അതിന്റെ ഭാരത്തിൽ തളരും.

ക്ഷമിക്കുന്നത് മറ്റൊരാൾ ചെയ്ത തെറ്റിനെ ശരിയാക്കുന്നതല്ല.

നമ്മുടെ മനസ്സിനെ ആ ഭാരത്തിൽ നിന്ന് മോചിപ്പിക്കുന്നതാണ് ക്ഷമ.

ക്ഷമിക്കുമ്പോൾ നാം മറ്റൊരാൾക്ക് മാത്രമല്ല, നമുക്കുതന്നെയും ഒരു സ്വാതന്ത്ര്യം നൽകുകയാണ്.

---

വിവേകം വേണം

മനസ്സിന്റെ നിയന്ത്രണത്തിന് വിവേകം ആവശ്യമാണ്.

എല്ലാം കേൾക്കുന്നത് അറിവല്ല.

എല്ലാം പറയുന്നത് ധൈര്യമല്ല.

എല്ലാ അവസരവും സ്വീകരിക്കുന്നത് ബുദ്ധിയല്ല.

എല്ലാ പ്രതികരണവും ശരിയല്ല.

ശരിയും തെറ്റും തിരിച്ചറിയാനും, ആവശ്യവും അനാവശ്യവും വേർതിരിക്കാനും, എപ്പോൾ സംസാരിക്കണം എന്നും എപ്പോൾ നിശ്ശബ്ദരാകണം എന്നും തിരിച്ചറിയാനും കഴിയുന്നതാണ് വിവേകം.

വിവേകം ഇല്ലാത്ത കഴിവ് അപകടകരമാകാം.

അതുകൊണ്ട് ജീവിതത്തിൽ മികവിനൊപ്പം വിവേകവും, അറിവിനൊപ്പം വിനയവും, സ്വാതന്ത്ര്യത്തിനൊപ്പം ഉത്തരവാദിത്വവും വേണം.

---

വിശുദ്ധിയും ജീവിതത്തിന്റെ ഭാഗമാകണം

മനസ്സിന്റെ ശുദ്ധിയും ജീവിതത്തിന്റെ ശുദ്ധിയും പരസ്പരം ബന്ധപ്പെട്ടതാണ്.

നമ്മുടെ ചിന്തകളിൽ വിശുദ്ധി വേണം.

വാക്കുകളിൽ വിശുദ്ധി വേണം.

ബന്ധങ്ങളിൽ വിശുദ്ധി വേണം.

പ്രവൃത്തികളിൽ വിശുദ്ധി വേണം.

മറ്റുള്ളവരെ മനുഷ്യരായി ബഹുമാനിക്കുന്ന മനസ്സ് വേണം.

കത്തോലിക്കാ വിശ്വാസിയുടെ ജീവിതത്തിൽ വിശുദ്ധി ഒരു പുറംപ്രകടനം മാത്രമല്ല; ഹൃദയത്തിന്റെ അവസ്ഥയാണ്.

---

“ഞാൻ” എന്നതിൽ നിന്ന് “നാം” എന്നതിലേക്ക്

ഇന്നത്തെ ലോകത്തിന്റെ വലിയ വെല്ലുവിളികളിലൊന്ന് അമിതമായ വ്യക്തികേന്ദ്രിത ചിന്തയാണ്.

എന്റെ അവകാശം.
എന്റെ സൗകര്യം.
എന്റെ അഭിപ്രായം.
എന്റെ വിജയം.
എന്റെ ജീവിതം.

ഇവയ്ക്ക് പ്രാധാന്യമുണ്ട്.

എന്നാൽ കുടുംബവും സമൂഹവും നിലനിൽക്കണമെങ്കിൽ അതിനൊപ്പം മറ്റൊരു വാക്ക് കൂടി വേണം:

“നമ്മുടെ.”

നമ്മുടെ കുടുംബം.

നമ്മുടെ ഉത്തരവാദിത്വം.

നമ്മുടെ സമൂഹം.

നമ്മുടെ ഭാവി.

“ഞാൻ” ഇല്ലാതാക്കേണ്ടതില്ല; “ഞാൻ” എന്നതിനെ “നാം” എന്നതുമായി ബന്ധിപ്പിക്കുകയാണ് വേണ്ടത്.

സ്വാർത്ഥതയിൽ നിന്ന് സേവനത്തിലേക്കുള്ള യാത്രയാണ് യഥാർത്ഥ മാനവികത.

---

കുടുംബത്തിൽ മനസ്ഥിതി മാറണം

സമൂഹത്തിന്റെ അടിസ്ഥാന ഘടകം കുടുംബമാണ്.

കുടുംബത്തിലെ മനസ്ഥിതി മാറുമ്പോൾ കുടുംബത്തിന്റെ അന്തരീക്ഷം മാറും.

ഭർത്താവ് ഭാര്യയെ മനസ്സിലാക്കാൻ ശ്രമിക്കുമ്പോൾ ബന്ധം മാറുന്നു.

ഭാര്യ ഭർത്താവിനെ ബഹുമാനിക്കുമ്പോൾ കുടുംബം മാറുന്നു.

മാതാപിതാക്കൾ കുട്ടികളെ കേൾക്കുമ്പോൾ തലമുറകൾ തമ്മിലുള്ള അകലം കുറയുന്നു.

കുട്ടികൾ മാതാപിതാക്കളെ ബഹുമാനിക്കുമ്പോൾ കുടുംബബന്ധം ശക്തമാകുന്നു.

കുടുംബം മാറുമ്പോൾ സമൂഹവും മാറുന്നു.

ഇന്ന് കുടുംബങ്ങൾ പലവിധ സമ്മർദ്ദങ്ങൾ നേരിടുന്നു. സാമ്പത്തിക പ്രശ്നങ്ങൾ, ജോലി സംബന്ധമായ സമ്മർദ്ദങ്ങൾ, പ്രവാസജീവിതം, തലമുറകളിലെ ആശയവ്യത്യാസങ്ങൾ, ഡിജിറ്റൽ ലോകത്തിന്റെ സ്വാധീനം എന്നിവ കുടുംബബന്ധങ്ങളെ ബാധിക്കുന്നു.

അതുകൊണ്ട്:

കുടുംബത്തെ സംരക്ഷിക്കാതെ ശക്തമായ സമൂഹത്തെ സൃഷ്ടിക്കാൻ കഴിയില്ല.

---

കുട്ടികൾ കുറയുന്ന ലോകം

മാറുന്ന ലോകത്തിന്റെ മറ്റൊരു ഗൗരവമുള്ള യാഥാർഥ്യം കുറയുന്ന കുട്ടികളുടെ എണ്ണമാണ്.

കുടുംബങ്ങൾ ചെറുതാകുന്നു.

വിവാഹങ്ങൾ വൈകുന്നു.

പല കുടുംബങ്ങളിലും കുട്ടികളുടെ എണ്ണം കുറയുന്നു.

കുട്ടികൾ ഒരു കുടുംബത്തിന്റെ മാത്രം സന്തോഷമല്ല; അവർ സമൂഹത്തിന്റെ ഭാവിയാണ്.

ഒരു തലമുറയിൽ കുട്ടികൾ തുടർച്ചയായി കുറയുമ്പോൾ അതിന്റെ പ്രതിഫലം അടുത്ത തലമുറകളിൽ കൂടുതൽ വ്യക്തമായി അനുഭവപ്പെടും.

അതുകൊണ്ട് കുട്ടികളെ ഒരു ഭാരമായി മാത്രം കാണുന്ന മനോഭാവത്തിന് പകരം സ്നേഹത്തിന്റെയും പ്രത്യാശയുടെയും ഭാവിയുടെയും അനുഗ്രഹമായി കാണുന്ന ക്രൈസ്തവ കാഴ്ചപ്പാട് ശക്തിപ്പെടുത്തണം.

കുട്ടികളെ ജനിപ്പിക്കുന്നതിനു പുറമേ, അവരെ വിശ്വാസത്തിലും സ്നേഹത്തിലും ഉത്തരവാദിത്വത്തിലും വളർത്തുന്നതും മാതാപിതാക്കളുടെ വലിയ ദൗത്യമാണ്.

---

കുടുംബം തളർന്നാൽ സമുദായവും തളരും

ഒരു സമുദായത്തിന്റെ ശക്തി അതിലെ കുടുംബങ്ങളുടെ ശക്തിയുമായി ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.

കുടുംബം തളർന്നാൽ വിശ്വാസപരമ്പര ദുർബലമാകും.

കുടുംബപ്രാർത്ഥന ഇല്ലാതായാൽ കുട്ടികളുടെ ആത്മീയ വളർച്ച ബാധിക്കപ്പെടും.

കുട്ടികൾക്ക് സ്വന്തം വിശ്വാസവും പാരമ്പര്യവും പഠിപ്പിക്കാത്തപ്പോൾ അടുത്ത തലമുറയ്ക്ക് സ്വന്തം വേരുകളെക്കുറിച്ചുള്ള ബോധം കുറയും.

അതുകൊണ്ട്:

കുടുംബങ്ങളെ ശക്തിപ്പെടുത്തുക എന്നത് സമുദായത്തിന്റെ ഭാവിയെ ശക്തിപ്പെടുത്തുന്നതാണ്.

---

കത്തോലിക്കാ വിശ്വാസം കേന്ദ്രത്തിൽ വേണം

ഒരു കത്തോലിക്കാ വിശ്വാസിയുടെ മനസ്ഥിതിയിലെ ഏറ്റവും വലിയ മാറ്റം ക്രിസ്തുവിൽ നിന്ന് ആരംഭിക്കണം.

ലോകം പറയുന്നതനുസരിച്ച് മാത്രം ജീവിക്കുന്ന മനസ്സിൽ നിന്ന് സുവിശേഷത്തിന്റെ മൂല്യങ്ങൾ അനുസരിച്ച് ജീവിക്കുന്ന മനസ്സിലേക്ക് മാറണം.

വൈരത്തിൽ നിന്ന് സ്നേഹത്തിലേക്ക്.

അഹങ്കാരത്തിൽ നിന്ന് വിനയത്തിലേക്ക്.

വെറുപ്പിൽ നിന്ന് ക്ഷമയിലേക്ക്.

സ്വാർത്ഥതയിൽ നിന്ന് സേവനത്തിലേക്ക്.

അനീതിയിൽ നിന്ന് നീതിയിലേക്ക്.

ഭയത്തിൽ നിന്ന് വിശ്വാസത്തിലേക്ക്.

ഇതാണ് യഥാർത്ഥ മനപരിവർത്തനം.

പ്രാർത്ഥന, തിരുവചനപഠനം, വിശുദ്ധ കുർബാന, കൂദാശാജീവിതം, ആത്മപരിശോധന എന്നിവ മനസ്സിനെ ശുദ്ധീകരിക്കുകയും ശരിയായ ദിശയിലേക്ക് നയിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.

തിരുവചനം പറയുന്നു:

«“എല്ലാറ്റിനുമുപരി, നിന്റെ ഹൃദയത്തെ കാത്തുകൊള്ളുക; അതിൽ നിന്നാണ് ജീവന്റെ ഉറവിടങ്ങൾ പുറപ്പെടുന്നത്.”
— സദൃശവാക്യങ്ങൾ 4:23»

ഹൃദയത്തെയും മനസ്സിനെയും കാത്തുസൂക്ഷിക്കുക എന്നത് വിശ്വാസജീവിതത്തിന്റെ പ്രധാന ഉത്തരവാദിത്വമാണ്.

---

വിശ്വാസം, വിവേകം, വിശുദ്ധി

ഒരു നല്ല ജീവിതത്തിന് മൂന്ന് കാര്യങ്ങൾ പ്രത്യേകമായി ആവശ്യമാണ്:

വിശ്വാസം

ദൈവത്തിൽ ആശ്രയിക്കാനും പ്രതിസന്ധികളിലും പ്രത്യാശ കൈവിടാതിരിക്കാനും.

വിവേകം

ശരിയും തെറ്റും തിരിച്ചറിയാനും ശരിയായ തീരുമാനങ്ങൾ എടുക്കാനും.

വിശുദ്ധി

ചിന്തയിലും വാക്കിലും പ്രവൃത്തിയിലും ബന്ധങ്ങളിലും ദൈവഹിതത്തിന് അനുസൃതമായി ജീവിക്കാനും.

വിശ്വാസം വഴികാട്ടിയാകട്ടെ.
വിവേകം തീരുമാനങ്ങൾക്ക് പ്രകാശമാകട്ടെ.
വിശുദ്ധി ജീവിതത്തിന്റെ സൗന്ദര്യമാകട്ടെ.

---

യുവതലമുറയെ ചേർത്തുപിടിക്കണം

ഒരു സമുദായത്തിന്റെ ഭാവി യുവതലമുറയിലാണ്.

ഇന്നത്തെ യുവാക്കളുടെ ജീവിതസാഹചര്യങ്ങൾ മുൻ തലമുറയുടേതിൽ നിന്ന് വ്യത്യസ്തമാണ്.

അവരുടെ ചോദ്യങ്ങൾ കേൾക്കണം.

അവരുടെ സംശയങ്ങൾക്ക് മറുപടി നൽകണം.

അവരുടെ കഴിവുകൾ തിരിച്ചറിയണം.

അവരെ നേതൃത്വത്തിലേക്ക് കൊണ്ടുവരണം.

അവരോട് വെറും “പാരമ്പര്യം പാലിക്കണം” എന്ന് പറയുന്നതുകൊണ്ട് മാത്രം മതിയാകില്ല.

അവർ ചോദിക്കും:

എന്തുകൊണ്ട് ഈ പാരമ്പര്യം പ്രധാനമാണ്?
എന്തുകൊണ്ട് കത്തോലിക്കാ വിശ്വാസം പ്രധാനമാണ്?
എന്തുകൊണ്ട് വിവാഹവും കുടുംബവും പ്രധാനമാണ്?
എന്തുകൊണ്ട് കുട്ടികൾ അനുഗ്രഹമാണ്?
എന്തുകൊണ്ട് സഭയോടുള്ള വിശ്വസ്തത അനിവാര്യമാണ്?

ഈ ചോദ്യങ്ങൾക്ക് സ്നേഹത്തോടെയും യുക്തിയോടെയും വിശ്വാസത്തിന്റെ വെളിച്ചത്തിലും മറുപടി നൽകണം.

യുവതലമുറയെ കൂടെ നിർത്താതെ ഒരു സമുദായത്തിനും ദീർഘകാല നിലനിൽപ്പ് സാധ്യമല്ല.

---

പാരമ്പര്യവും സഭയും

സ്വന്തം പാരമ്പര്യത്തെ സ്നേഹിക്കുന്നത് സ്വാഭാവികമാണ്.

എന്നാൽ പാരമ്പര്യം കത്തോലിക്കാ വിശ്വാസത്തോടും സഭാപാരമ്പര്യത്തോടും സഭയോടുള്ള കൂട്ടായ്മയോടും ചേർന്നുനിൽക്കണം.

പാരമ്പര്യം സഭയ്ക്കെതിരായ ഒരു മതിൽ ആകരുത്.

മറിച്ച്, സഭയോടുള്ള വിശ്വാസവും കൂട്ടായ്മയും കൂടുതൽ ശക്തിപ്പെടുത്തുന്ന ഒരു പൈതൃകമായി അത് നിലനിൽക്കണം.

സ്വന്തം പ്രത്യേകത സംരക്ഷിക്കാം;
അതോടൊപ്പം സഭയുടെ ഐക്യവും വിശ്വാസത്തിന്റെ സത്യവും സംരക്ഷിക്കാം.

---

ക്നായ സമുദായത്തിന്റെ നിലനിൽപ്പും ഭാവിയും

ക്നായ സമുദായത്തിന്റെ നിലനിൽപ്പ് ഒരു ചരിത്രപരമായ തിരിച്ചറിവിന്റെ മാത്രം പ്രശ്നമല്ല.

അത് വിശ്വാസത്തിന്റെയും കുടുംബത്തിന്റെയും കുട്ടികളുടെയും യുവതലമുറയുടെയും പാരമ്പര്യത്തിന്റെയും ഭാവിയുടെയും വിഷയമാണ്.

ക്നായ പാരമ്പര്യം നിലനിൽക്കണമെങ്കിൽ അത് അടുത്ത തലമുറയുടെ ജീവിതത്തിൽ അർത്ഥവത്തായി നിലനിൽക്കണം.

ചരിത്രം പഠിപ്പിക്കണം.

കുടുംബബന്ധങ്ങൾ ശക്തിപ്പെടുത്തണം.

കുട്ടികളെ വിശ്വാസത്തിൽ വളർത്തണം.

യുവതലമുറയെ ചേർത്തുപിടിക്കണം.

വിവാഹത്തിന്റെയും കുടുംബത്തിന്റെയും മഹത്വം ഉയർത്തിപ്പിടിക്കണം.

സഭയോടുള്ള വിശ്വസ്തത കാത്തുസൂക്ഷിക്കണം.

കത്തോലിക്കാ വിശ്വാസത്തെ കേന്ദ്രമാക്കി പാരമ്പര്യവും കുടുംബവും സംരക്ഷിക്കുകയാണ് യഥാർത്ഥ നിലനിൽപ്പ്.

---

ചരിത്രം സംരക്ഷിക്കണം

ഒരു സമുദായത്തിന്റെ ഭാവിക്ക് സ്വന്തം ചരിത്രത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ബോധം ആവശ്യമാണ്.

പഴയ രേഖകൾ, കുടുംബചരിത്രങ്ങൾ, പള്ളിരേഖകൾ, ഫോട്ടോകൾ, കത്തുകൾ, വാമൊഴി ചരിത്രങ്ങൾ, പ്രവാസചരിത്രങ്ങൾ എന്നിവ ശേഖരിച്ച് സംരക്ഷിക്കണം.

ചരിത്രത്തെ വെറും വികാരത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ അവതരിപ്പിക്കുന്നതിനുപകരം രേഖകളും തെളിവുകളും അടിസ്ഥാനമാക്കിയുള്ള പഠനങ്ങളും നടത്തണം.

വേരുകളറിയുന്ന തലമുറയ്ക്കാണ് ഭാവിയെ ആത്മവിശ്വാസത്തോടെ നേരിടാൻ കഴിയുന്നത്.

---

“ഞാൻ” മാറുമ്പോൾ “നാം” മാറും

ലോകം മാറണം എന്ന് നാം ആഗ്രഹിക്കുന്നു.

പക്ഷേ ഞാൻ മാറാൻ തയ്യാറാണോ?

ഇതാണ് യഥാർത്ഥ ചോദ്യം.

ഞാൻ മാറുമ്പോൾ എന്റെ കുടുംബത്തിൽ മാറ്റമുണ്ടാകും.

കുടുംബങ്ങൾ മാറുമ്പോൾ സമൂഹത്തിൽ മാറ്റമുണ്ടാകും.

സമൂഹങ്ങൾ മാറുമ്പോൾ സ്ഥാപനങ്ങൾ മാറും.

സ്ഥാപനങ്ങൾ മാറുമ്പോൾ വ്യവസ്ഥിതികളും മാറാം.

അതിനാൽ മാറ്റത്തിന്റെ ശക്തിയെ ചെറുതായി കാണരുത്.

ഒരു മനുഷ്യന്റെ നല്ല മനസ്ഥിതി ഒരു കുടുംബത്തെ സ്വാധീനിക്കാം.

ഒരു നല്ല കുടുംബം ഒരു സമൂഹത്തെ സ്വാധീനിക്കാം.

ഒരു നല്ല സമൂഹം ഒരു തലമുറയെ സ്വാധീനിക്കാം.

---

പഴയ മനസ്ഥിതിയിൽ പുതിയ വ്യവസ്ഥിതി ഉണ്ടാകില്ല

നമുക്ക് പുതിയൊരു സമൂഹം വേണം.

പുതിയ വ്യവസ്ഥിതി വേണം.

പക്ഷേ പഴയ മനസ്ഥിതിയിൽ പുതിയ വ്യവസ്ഥിതി സൃഷ്ടിക്കാൻ കഴിയുമോ?

പേരുകൾ മാറാം.

സ്ഥാനങ്ങൾ മാറാം.

നിയമങ്ങൾ മാറാം.

സ്ഥാപനങ്ങളുടെ ഘടന മാറാം.

പക്ഷേ മനുഷ്യന്റെ മനോഭാവം മാറുന്നില്ലെങ്കിൽ പഴയ പ്രശ്നങ്ങൾ പുതിയ രൂപത്തിൽ തിരിച്ചുവരും.

അതുകൊണ്ട് യഥാർത്ഥ പരിഷ്കാരം പുറത്ത് തുടങ്ങുന്നതിന് മുമ്പ് ഉള്ളിൽ തുടങ്ങണം.

പുതിയ വ്യവസ്ഥിതിക്ക് പുതിയ കെട്ടിടങ്ങൾ മാത്രം പോരാ.

പുതിയ ചിന്ത വേണം.
പുതിയ ഉത്തരവാദിത്വബോധം വേണം.
പുതിയ ധാർമ്മികബോധം വേണം.
പുതിയ മനുഷ്യബന്ധങ്ങൾ വേണം.

പുതിയ വ്യവസ്ഥിതിയുടെ അടിത്തറ പുതിയ മനസ്സുകളാണ്.

---

നമുക്ക് വേണ്ട പുതിയ വ്യവസ്ഥിതി

നമുക്ക് വേണ്ട പുതിയ വ്യവസ്ഥിതി മനുഷ്യനെ കൂടുതൽ മനുഷ്യനാക്കുന്നതായിരിക്കണം.

കുടുംബത്തെ സംരക്ഷിക്കുന്ന വ്യവസ്ഥിതി.

കുട്ടികൾക്ക് സുരക്ഷിതമായ ഭാവി നൽകുന്ന വ്യവസ്ഥിതി.

വൃദ്ധരെ ബഹുമാനിക്കുന്ന വ്യവസ്ഥിതി.

യുവാക്കൾക്ക് പ്രതീക്ഷ നൽകുന്ന വ്യവസ്ഥിതി.

ദുർബലരെ സംരക്ഷിക്കുന്ന വ്യവസ്ഥിതി.

സത്യസന്ധതയ്ക്ക് വില നൽകുന്ന വ്യവസ്ഥിതി.

മനുഷ്യഗൗരവത്തെ ബഹുമാനിക്കുന്ന വ്യവസ്ഥിതി.

വിശ്വാസത്തിനും ധാർമ്മികതയ്ക്കും കുടുംബമൂല്യങ്ങൾക്കും സ്ഥാനം നൽകുന്ന വ്യവസ്ഥിതി.

ഇത്തരം ഒരു വ്യവസ്ഥിതി നിയമം കൊണ്ട് മാത്രം സൃഷ്ടിക്കാനാവില്ല.

മാറിയ മനസ്സുകളാണ് അതിന്റെ അടിത്തറ.

---

മാറ്റം എന്നിൽ നിന്ന് ആരംഭിക്കട്ടെ

“ലോകം ഇത്രയും മോശമായിരിക്കുമ്പോൾ ഞാൻ മാത്രം മാറിയിട്ട് എന്ത് പ്രയോജനം?”

എന്ന ചിന്ത നമ്മെ പിന്നോട്ടടിക്കും.

എന്നാൽ വലിയ മാറ്റങ്ങൾ പലപ്പോഴും ഒരാളുടെ മനസ്സിൽ നിന്നാണ് ആരംഭിക്കുന്നത്.

അതുകൊണ്ട് മറ്റുള്ളവരെ മാറ്റാൻ കാത്തിരിക്കേണ്ടതില്ല.

മാറ്റം എന്നിൽ നിന്ന് ആരംഭിക്കട്ടെ.

എന്റെ ചിന്ത മാറട്ടെ.

എന്റെ മനസ്ഥിതി മാറട്ടെ.

എന്റെ വാക്കുകൾ മാറട്ടെ.

എന്റെ പ്രവൃത്തികൾ മാറട്ടെ.

എന്റെ കുടുംബം മാറട്ടെ.

അപ്പോൾ എന്റെ ചുറ്റുപാടും മാറാൻ തുടങ്ങും.

---

ഓരോ ദിവസവും ആത്മപരിശോധന നടത്താം

ഓരോ ദിവസവും കുറച്ച് സമയം നമ്മോട് തന്നെ ചോദിക്കാം:

എന്റെ മികവ് എന്താണ്?

എന്റെ കുറവ് എന്താണ്?

ഞാൻ തിരുത്തേണ്ടത് എന്താണ്?

ഞാൻ വളർത്തേണ്ടത് എന്താണ്?

എന്റെ മനസ്സിനെ നിയന്ത്രിക്കുന്നത് ആരാണ്?

എന്റെ കോപത്തെ ഞാൻ നിയന്ത്രിക്കുന്നുണ്ടോ?

എന്റെ വാക്കുകൾ മറ്റുള്ളവർക്ക് നന്മയാകുന്നുണ്ടോ?

ഞാൻ മറ്റുള്ളവരുടെ കുറവ് കാണുന്നതിന് മുമ്പ് എന്റെ കുറവ് കാണുന്നുണ്ടോ?

ഞാൻ ക്ഷമിക്കാൻ തയ്യാറാണോ?

എന്റെ കുടുംബത്തിന് ഞാൻ നൽകേണ്ടത് എന്താണ്?

എന്റെ കുട്ടികൾക്ക് ഞാൻ ഏത് മാതൃകയാണ് നൽകുന്നത്?

എന്റെ ജീവിതത്തിൽ വിശ്വാസത്തിന് എത്ര സ്ഥാനമുണ്ട്?

എന്റെ തീരുമാനങ്ങളിൽ വിവേകമുണ്ടോ?

എന്റെ ചിന്തയിലും വാക്കിലും പ്രവൃത്തിയിലും വിശുദ്ധിയുണ്ടോ?

ദൈവത്തിന്റെ മുന്നിൽ ഞാൻ സത്യസന്ധനാണോ?

ഈ ചോദ്യങ്ങൾ നമ്മെ കുറ്റപ്പെടുത്താനല്ല.

നമ്മെ നമ്മിലേക്ക് തന്നെ തിരികെ കൊണ്ടുവരാനാണ്.

---

ഒടുവിൽ…

ജീവിതത്തിൽ ഏറ്റവും പ്രയാസമുള്ള ഒരു ജോലി സ്വന്തം മുഖത്തേക്ക് സത്യസന്ധമായി നോക്കുക എന്നതാണ്.

കണ്ണാടി നമ്മുടെ മുഖം കാണിക്കും.

പക്ഷേ മനസ്സാക്ഷിയാണ് നമ്മുടെ യഥാർത്ഥ രൂപം കാണിക്കുന്നത്.

ലോകത്തിന്റെ മുന്നിൽ നാം വിജയികളായി തോന്നാം.

പക്ഷേ ദൈവത്തിന്റെ മുന്നിൽ നമ്മുടെ ഹൃദയം എങ്ങനെയാണ് എന്നതാണ് യഥാർത്ഥ ചോദ്യം.

നമ്മുടെ മികവിൽ അഹങ്കരിക്കാതെ, കുറവിൽ തളരാതെ, രണ്ടും സത്യസന്ധമായി തിരിച്ചറിഞ്ഞ് മുന്നോട്ട് പോകണം.

മികവ് ദൈവത്തിന്റെ സമ്മാനം.
കുറവ് തിരുത്താനുള്ള അവസരം.
വിവേകം ശരിയായത് തിരഞ്ഞെടുക്കാനുള്ള ശക്തി.
വിശ്വാസം പ്രതിസന്ധികളിലും പ്രത്യാശ നൽകുന്ന ശക്തി.
വിശുദ്ധി ജീവിതത്തെ ദൈവത്തിലേക്ക് നയിക്കുന്ന വഴി.
വിനയം നമ്മെ യഥാർത്ഥ മനുഷ്യരാക്കുന്ന മഹത്വം.
മനസ്സിന്റെ നിയന്ത്രണം ജീവിതത്തെ ശരിയായ ദിശയിൽ നയിക്കുന്ന ശക്തി.

മറ്റുള്ളവർ എന്നെ എങ്ങനെ കാണുന്നു എന്നതിനെക്കാൾ പ്രധാനമാണ് ഞാൻ എന്നെ എങ്ങനെ കാണുന്നു എന്നത്.

എന്നാൽ അതിനേക്കാൾ പ്രധാനമാണ്:

ദൈവത്തിന്റെ മുന്നിൽ ഞാൻ യഥാർത്ഥത്തിൽ ആരാണ് എന്ന തിരിച്ചറിവ്.

ഞാൻ എന്നെ തിരിച്ചറിയണം.

എന്റെ മികവും കുറവും തിരിച്ചറിയണം.

എന്റെ മനസ്സിനെ നിയന്ത്രിക്കണം.

എന്റെ വാക്കുകളെ നിയന്ത്രിക്കണം.

എന്റെ വികാരങ്ങളെ നിയന്ത്രിക്കണം.

നന്മ വളർത്തണം.

കുറവുകൾ തിരുത്തണം.

മനസ്സാക്ഷിയെ ശുദ്ധമായി സൂക്ഷിക്കണം.

കുടുംബത്തെ സ്നേഹിക്കണം.

കുട്ടികളെ സംരക്ഷിക്കണം.

യുവതലമുറയെ ചേർത്തുപിടിക്കണം.

കത്തോലിക്കാ വിശ്വാസത്തിൽ ഉറച്ചുനിൽക്കണം.

സഭയോടുള്ള വിശ്വസ്തത കാത്തുസൂക്ഷിക്കണം.

പാരമ്പര്യം അടുത്ത തലമുറയ്ക്ക് കൈമാറണം.

അങ്ങനെ സ്വയം തിരിച്ചറിവിൽ നിന്ന് കുടുംബത്തിലേക്കും, കുടുംബത്തിൽ നിന്ന് സമൂഹത്തിലേക്കും, സമൂഹത്തിൽ നിന്ന് പുതിയൊരു വ്യവസ്ഥിതിയിലേക്കും നമുക്ക് മുന്നേറാം.

മനസ്ഥിതി മാറുമ്പോൾ ജീവിതം മാറും.

ജീവിതങ്ങൾ മാറുമ്പോൾ കുടുംബങ്ങൾ മാറും.

കുടുംബങ്ങൾ മാറുമ്പോൾ സമൂഹം മാറും.

സമൂഹം മാറുമ്പോൾ പുതിയ വ്യവസ്ഥിതി ഉണ്ടാകും.

മാറ്റത്തിന്റെ തുടക്കം പുറത്തല്ല — എന്റെ ഉള്ളിലാണ്.

ഞാൻ മാറട്ടെ.
എന്റെ കുടുംബം മാറട്ടെ.
നമ്മുടെ സമൂഹം മാറട്ടെ.
നന്മ നിറഞ്ഞ ഒരു പുതിയ വ്യവസ്ഥിതി പിറക്കട്ടെ.

 സാബു ജോസ് .
9446329343