ദിവ്യകാരുണ്യത്തിൽ മറഞ്ഞിരിക്കുന്ന ഈശോയെ സ്നേഹിച്ച വിശുദ്ധ ഫ്രാൻസിസ്കോ മാർട്ടോ

ബാല്യകാലം പോലും പൂർത്തിയാക്കാത്ത ഒരാൾക്ക് ഒരു വിശുദ്ധനാകാൻ കഴിയുമോ? ദൈവവുമായുള്ള ഒരൊറ്റ കൂടിക്കാഴ്ച ഒരു ജീവിതകാലം മുഴുവൻ നയിക്കാൻ മതിയാകുമോ? അതിന് ഫ്രാൻസിസ്കോ മാർട്ടോയുടെ ജീവിതം നൽകുന്ന ഉത്തരം ‘അതെ’ എന്നാണ്.

കത്തോലിക്കാ സഭയിലെ ഏറ്റവും പ്രായം കുറഞ്ഞ വിശുദ്ധരിൽ ഒരാളാണ് ഫ്രാൻസിസ്കോ മാർട്ടോ. തന്റെ ഹ്രസ്വമായ ജീവിതത്തിനിടയിൽ ആഴമേറിയ വിശ്വാസവും ദൈവവുമായുള്ള സവിശേഷ ബന്ധവും അദ്ദേഹം ലോകത്തിന് കാണിച്ചുകൊടുത്തു.

ഗ്രാമീണ അന്തരീക്ഷത്തിൽ ആടുകളെ മേയ്ച്ചും പ്രകൃതിയോട് ഇണങ്ങിച്ചേർന്നുമാണ് ഫ്രാൻസിസ്കോ തന്റെ കുട്ടിക്കാലം ചിലവഴിച്ചത്. തന്റെ സഹോദരി ലൂസിയയോടും ബന്ധുവായ ജസീന്തയോടുമൊപ്പം ആടുകളെ മേയ്ക്കുന്നതിനിടയിലാണ് ചരിത്രപ്രധാനമായ ആ സംഭവങ്ങൾ അരങ്ങേറുന്നത്.
1917-ലെ പ്രശസ്തമായ ഫാത്തിമ ദർശനങ്ങൾക്ക് സാക്ഷ്യം വഹിച്ച മൂന്ന് കുട്ടികളിൽ ഒരാളായിരുന്നു ഫ്രാൻസിസ്കോ. പ്രാർഥനയെയും പ്രായശ്ചിത്തത്തെയും സമാധാനത്തെയും കുറിച്ചുള്ള പ്രധാനപ്പെട്ട സന്ദേശങ്ങൾ പരിശുദ്ധ ദൈവമാതാവ് ഈ കുട്ടികളെ അറിയിച്ചു.

എന്നാൽ, ആ ദർശനങ്ങൾ മാത്രമല്ല ഫ്രാൻസിസ്കോയെ സവിശേഷതയുള്ളവനാക്കിയത്, മറിച്ച് അതിനുശേഷം അവൻ നയിച്ച ജീവിതരീതിയായിരുന്നു. ഫ്രാൻസിസ്കോ ശാന്തനും ഏകാന്തത ഇഷ്ടപ്പെട്ടിരുന്ന ഒരു ബാലനുമായിരുന്നു. മറ്റുള്ളവർ സന്ദേശങ്ങൾ പ്രചരിപ്പിക്കുന്നതിൽ ശ്രദ്ധ കേന്ദ്രീകരിച്ചപ്പോൾ, ദൈവത്തോടൊപ്പം ആയിരിക്കുന്നതിനാണ് ഫ്രാൻസിസ്കോ പ്രാധാന്യം നൽകിയത്.

വിശുദ്ധ കുർബാനയെ ഏറെ സ്നേഹിച്ചിരുന്ന ഫ്രാൻസിസ്കോ, അതിനെ ‘മറഞ്ഞിരിക്കുന്ന ഈശോ’ (Hidden Jesus) എന്നാണ് വിളിച്ചിരുന്നത്. അപ്പത്തിന്റെ രൂപത്തിൽ ഈശോ വിശുദ്ധ കുർബാനയിൽ യഥാർഥമായി സന്നിഹിതനാണെന്ന കത്തോലിക്കാ വിശ്വാസമാണ് ഈ പ്രയോഗത്തിലൂടെ അദ്ദേഹം വ്യക്തമാക്കിയത്. തന്റെ ജീവിതത്തിൽ ഒരേയൊരു തവണ മാത്രമേ അദ്ദേഹം വിശുദ്ധ കുർബാന സ്വീകരിച്ചിട്ടുള്ളൂ എന്നത് കൗതുകകരമാണ്. 
എന്നിട്ടും ആ ഒരൊറ്റ കൂടിക്കാഴ്ച ഫ്രാൻസിസ്കോയെ പൂർണ്ണമായും മാറ്റിമറിച്ചു.

“മനുഷ്യരുടെ പാപങ്ങൾ നിമിത്തം ദുഃഖിതനായ ഈശോയെ ആശ്വസിപ്പിക്കാനാണ് താൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നത്” എന്ന് വിശുദ്ധൻ പലപ്പോഴും പറയുമായിരുന്നു.”ഞാൻ മറഞ്ഞിരിക്കുന്ന ഈശോയെ സ്നേഹിക്കുന്നു; എനിക്ക് അവിടുത്തെ ആശ്വസിപ്പിക്കണം.”

“എന്നിൽ വസിക്കുവിൻ; ഞാൻ നിങ്ങളിലും വസിക്കും” (യോഹ. 15:4) എന്ന ബൈബിൾ വാക്യം ഫ്രാൻസിസ്കോയെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം കേവലം ഒരു വാചകം മാത്രമായിരുന്നില്ല, മറിച്ച് അദ്ദേഹത്തിന്റെ ജീവിതശൈലിയായിരുന്നു.

1919-ൽ, തന്റെ പത്താമത്തെ വയസ്സിൽ സ്പാനിഷ് ഫ്ലൂ എന്ന രോഗം ബാധിച്ചാണ് ഫ്രാൻസിസ്കോ അന്തരിച്ചത്. 
രോഗപീഡകളെല്ലാം ക്ഷമയോടെ സഹിച്ച ആ കുഞ്ഞുവിശുദ്ധൻ ലോകനന്മയ്ക്കായി അവ ദൈവത്തിന് കാഴ്ചവെച്ചു.

ഇത്ര ചെറിയ പ്രായത്തിൽ ഒരാൾക്ക് എങ്ങനെ ഇത്രയധികം ആത്മീയ പക്വത കൈവരിക്കാൻ കഴിഞ്ഞു? ഒരുപക്ഷേ, നമുക്ക് എത്ര സമയം ലഭിക്കുന്നു എന്നതിലല്ല, മറിച്ച് ദൈവവുമായുള്ള ആ കൂടിക്കാഴ്ചയെ നാം എങ്ങനെ ഉപയോഗിക്കുന്നു എന്നതിലാണ് കാര്യം എന്നതാകാം ഇതിനുള്ള ഉത്തരം.

വിശുദ്ധിയുടെ അളവ് ജീവിതത്തിന്റെ ദൈർഘ്യത്തിലല്ല, മറിച്ച് സ്നേഹത്തിന്റെ ആഴത്തിലാണെന്ന് ഫ്രാൻസിസ്കോ തെളിയിച്ചു.

 ലളിതമായ പ്രാർഥനയിലൂടെയും നിശബ്ദതയിലൂടെയും ദൈവത്തെ കണ്ടെത്താൻ വിശുദ്ധ ഫ്രാൻസിസ്കോ മാർട്ടോ നമ്മെയും ക്ഷണിക്കുന്നു. 
2017-ൽ ഫ്രാൻസിസ് മാർപാപ്പ അദ്ദേഹത്തെ വിശുദ്ധനായി പ്രഖ്യാപിച്ചു. 

രക്തസാക്ഷികളല്ലാത്ത വിശുദ്ധരുടെ പട്ടികയിൽ ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും പ്രായം കുറഞ്ഞ വിശുദ്ധരാണ് ഫ്രാൻസിസ്കോയും ജസീന്തയും.