പാലാ നഗരസഭയിലെ രാഷ്ട്രീയ ട്വിസ്റ്റ് : ഒരു ചെയർപേഴ്സന്റെ പുറത്താകൽ മാത്രമല്ല, നേതൃത്വ തിരഞ്ഞെടുപ്പിനെക്കുറിച്ചുള്ള വലിയ പാഠം

 
2222

പാലാ നഗരസഭയിൽ നടന്ന അവിശ്വാസ പ്രമേയത്തിന്റെ വിജയം ഒരു ചെയർപേഴ്സന്റെ പുറത്താകൽ മാത്രമല്ല. കേരളത്തിലെ രാഷ്ട്രീയ പാർട്ടികൾക്കും മുന്നണികൾക്കും നേതൃത്വം എങ്ങനെ തിരഞ്ഞെടുക്കണം എന്നതിനെക്കുറിച്ചുള്ള ഗൗരവമായ മുന്നറിയിപ്പ് കൂടിയാണത്.

പ്രതിപക്ഷമായ എൽഡിഎഫ് കൊണ്ടുവന്ന അവിശ്വാസ പ്രമേയം വിജയിക്കാൻ കാരണം പ്രതിപക്ഷത്തിന്റെ ശക്തി മാത്രമല്ല; ഭരണപക്ഷത്തിനുള്ളിലെ ഭിന്നതയും ഏകോപനക്കുറവുമാണ്. പാർട്ടി വിപ്പ് ലംഘിച്ച് സ്വന്തം അംഗങ്ങൾ തന്നെ പ്രതിപക്ഷത്തോടൊപ്പം നിന്നത്, രാഷ്ട്രീയ നേതൃത്വത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനമായ വിശ്വാസവും ആശയവിനിമയവും നഷ്ടപ്പെട്ടാൽ ഭരണം എത്ര വേഗത്തിൽ തകരാമെന്ന് കാണിച്ചുതരുന്നു.

ഈ സംഭവത്തെ ഒരു വ്യക്തിയുടെ വിജയമോ പരാജയമോ ആയി മാത്രം കാണരുത്. 
ഇത് നേതൃത്വത്തിന്റെ സ്വഭാവത്തെയും രാഷ്ട്രീയ പാർട്ടികളുടെ തീരുമാനങ്ങളെയും വിലയിരുത്തേണ്ട ഒരു അവസരമാണ്.

ഇന്ന് പലപ്പോഴും രാഷ്ട്രീയത്തിൽ "യുവമുഖം", "വനിതാ പ്രാതിനിധ്യം", "പുതിയ മുഖം" എന്നീ വിശേഷണങ്ങൾക്ക് വലിയ പ്രാധാന്യം നൽകപ്പെടുന്നു.

 യുവജനങ്ങൾക്കും സ്ത്രീകൾക്കും കൂടുതൽ അവസരങ്ങൾ ലഭിക്കണം എന്നത് ജനാധിപത്യത്തിന്റെ ആരോഗ്യകരമായ ലക്ഷ്യമാണ്. എന്നാൽ പ്രായം കുറഞ്ഞ വ്യക്തിയാണെന്നതോ വനിതയാണെന്നതോ മാത്രം ഭരണമികവിന്റെ അടയാളമോ നേതൃത്വശേഷിയുടെ തെളിവോ അല്ല.

അതുപോലെ, മുതിർന്നയാളായതുകൊണ്ട് മാത്രം ഒരാൾ മികച്ച ഭരണാധികാരിയാകുമെന്നും പറയാനാവില്ല. ഒരു ജനപ്രതിനിധിയുടെ യഥാർത്ഥ യോഗ്യത നിർണയിക്കുന്നത് ഭരണപരിചയം, രാഷ്ട്രീയ പക്വത, തീരുമാനമെടുക്കാനുള്ള കഴിവ്, അഭിപ്രായവ്യത്യാസങ്ങൾ പരിഹരിക്കാനുള്ള നേതൃത്വം, വിവിധ വിഭാഗങ്ങളെ ഒരുമിപ്പിക്കാനുള്ള ഏകോപനശേഷി, സഹപ്രവർത്തകരുടെ വിശ്വാസം നേടിയെടുക്കാനുള്ള കഴിവ് എന്നിവയാണ്.

ഒരു നഗരസഭയുടെ അധ്യക്ഷസ്ഥാനം വെറും ഔപചാരിക പദവിയല്ല. വ്യത്യസ്ത രാഷ്ട്രീയ നിലപാടുകളുള്ള കൗൺസിലർമാരെ ഒരുമിച്ച് നയിക്കുകയും ഭരണസംവിധാനം കാര്യക്ഷമമായി മുന്നോട്ടുകൊണ്ടുപോകുകയും ചെയ്യുന്ന വലിയ ഉത്തരവാദിത്തമാണ് അത്. അതിന് വ്യക്തിപരമായ ജനപ്രീതി മാത്രം പോരാ; സംഘടനാപരമായ വിശ്വാസവും ഭരണനൈപുണ്യവും അനിവാര്യമാണ്.

പാലായിലെ സംഭവത്തിൽ നിന്ന് രാഷ്ട്രീയ പാർട്ടികളും മുന്നണികളും ഉൾക്കൊള്ളേണ്ട പ്രധാന പാഠം ഇതാണ്. നേതൃത്വ തിരഞ്ഞെടുപ്പിൽ പ്രായം, ലിംഗം, ഗ്രൂപ്പ് താൽപര്യങ്ങൾ, വ്യക്തിപരമായ അടുപ്പം എന്നിവയ്ക്കപ്പുറം ഭരണമികവ്, മുൻപരിചയം, നേതൃത്വപാടവം, ഏകോപനശേഷി, ജനസ്വീകാര്യത എന്നിവയ്ക്കാണ് മുൻഗണന നൽകേണ്ടത്.

ജനാധിപത്യത്തിൽ സ്ഥാനങ്ങൾ ഒരു പരീക്ഷണവേദിയല്ല; ജനങ്ങളുടെ വിശ്വാസം ഏൽപ്പിച്ച ഉത്തരവാദിത്തമാണ്. അതുകൊണ്ട് ഏറ്റവും യോഗ്യരായവരെ കണ്ടെത്തി ഉത്തരവാദിത്തം ഏൽപ്പിക്കുകയാണ് പാർട്ടികളുടെയും മുന്നണികളുടെയും കടമ.

അതോടൊപ്പം, കഴിവും അനുഭവസമ്പത്തുമുള്ള ഒരു വ്യക്തിയെ ഒഴിവാക്കുക എന്ന ഏക ലക്ഷ്യത്തോടെ മറ്റൊരാളെ പിന്തുണയ്ക്കുന്ന രാഷ്ട്രീയ സംസ്കാരവും അവസാനിക്കണം. വ്യക്തിവിരോധമോ ഗ്രൂപ്പ് മത്സരമോ നേതൃത്വ തിരഞ്ഞെടുപ്പിന്റെ മാനദണ്ഡമാകുമ്പോൾ അതിന്റെ പ്രത്യാഘാതം ഒടുവിൽ അനുഭവിക്കേണ്ടത് ജനങ്ങളാണ്.

രാഷ്ട്രീയ യാഥാർഥ്യത്തിന്റെ മറ്റൊരു വശവും വിസ്മരിക്കരുത്. പുറത്തുപ്രകടിപ്പിക്കപ്പെടാത്ത രാഷ്ട്രീയ കണക്കുകൂട്ടലുകളും ജാതി-മത പരിഗണനകളും വ്യക്തിഗത-ഗ്രൂപ്പ് താൽപര്യങ്ങളും പലപ്പോഴും നേതൃത്വ തിരഞ്ഞെടുപ്പുകളെയും അധികാരസമവാക്യങ്ങളെയും സ്വാധീനിക്കാറുണ്ട്. അവ പലപ്പോഴും പരസ്യചർച്ചകളിൽ വരില്ലെങ്കിലും സ്ഥാനാർഥി നിർണയത്തിലും അധികാരവിന്യാസത്തിലും നിർണായക സ്വാധീനം ചെലുത്തുന്ന സാഹചര്യങ്ങൾ ഉണ്ടാകാറുണ്ട്.

എന്നാൽ ഒരു ജനാധിപത്യ സമൂഹത്തിൽ ഇത്തരം അദൃശ്യ സ്വാധീനങ്ങളെക്കാൾ യോഗ്യത, ഭരണപരിചയം, സത്യസന്ധത, ജനസ്വീകാര്യത, കാര്യക്ഷമത, ഏകോപനശേഷി എന്നിവയ്ക്കാണ് പ്രാധാന്യം ലഭിക്കേണ്ടത്. അല്ലാത്തപക്ഷം തീരുമാനങ്ങൾ ചിലരുടെ രാഷ്ട്രീയ ലക്ഷ്യങ്ങളെ സംരക്ഷിച്ചേക്കാം; പക്ഷേ ജനങ്ങളുടെ താൽപര്യങ്ങളെ സംരക്ഷിക്കണമെന്നില്ല.

നേതൃത്വം തിരഞ്ഞെടുക്കുമ്പോൾ രാഷ്ട്രീയ പാർട്ടികൾ ചോദിക്കേണ്ട പ്രധാന ചോദ്യം ഇതാണ്: "ഈ ഉത്തരവാദിത്തം ഏറ്റവും മികച്ച രീതിയിൽ നിർവഹിക്കാൻ കഴിയുന്നത് ആര്?" അതിന് പകരം "ആരെ ഒഴിവാക്കാം?" എന്ന ചിന്തയാണ് മേൽക്കൈ നേടുന്നതെങ്കിൽ അത് ജനാധിപത്യത്തിനും പാർട്ടിക്കും ഭരണത്തിനും ഒരുപോലെ ദോഷകരമാണ്.

സമാപനം

പാലായിലെ സംഭവം ഒരു നഗരസഭയിലെ അധികാരമാറ്റത്തിന്റെ വാർത്ത മാത്രമല്ല; കേരളത്തിലെ എല്ലാ രാഷ്ട്രീയ പാർട്ടികൾക്കും മുന്നണികൾക്കും നേതൃത്വ തിരഞ്ഞെടുപ്പിനെക്കുറിച്ചുള്ള ഗൗരവമായ ഒരു മുന്നറിയിപ്പാണ്.

രാഷ്ട്രീയത്തിൽ പ്രായമോ ലിംഗമോ അല്ല, ഭരണമികവും മുൻപരിചയവും നേതൃത്വപാടവവും ഏകോപനശേഷിയുമാണ് ഒരു നേതാവിന്റെ യഥാർത്ഥ യോഗ്യത. പ്രതിച്ഛായയും പ്രചാരണവും മാത്രം നല്ല ഭരണത്തിന് പകരമാകില്ല.

പ്രതിച്ഛായയല്ല, പ്രകടനമാണ് നേതൃത്വത്തിന്റെ മാനദണ്ഡം. വ്യക്തിവിരോധമല്ല, യോഗ്യതയാണ് രാഷ്ട്രീയ തീരുമാനങ്ങളുടെ അടിസ്ഥാനം ആകേണ്ടത്. ഒരു കഴിവുള്ള വ്യക്തിയെ ഒഴിവാക്കാനല്ല, ഏറ്റവും കഴിവുള്ള വ്യക്തിയെ കണ്ടെത്താനാണ് പാർട്ടികളും മുന്നണികളും മത്സരിക്കേണ്ടത്.

ജനാധിപത്യത്തിൽ സ്ഥാനങ്ങൾ പരീക്ഷണവേദികളല്ല; ജനങ്ങളുടെ വിശ്വാസവും വികസന പ്രതീക്ഷകളും ഏൽപ്പിച്ചിരിക്കുന്ന വലിയ ഉത്തരവാദിത്തങ്ങളാണ്. അതിനാൽ യോഗ്യത, അനുഭവസമ്പത്ത്, ജനസ്വീകാര്യത, കാര്യക്ഷമത, ഏകോപനശേഷി, സത്യസന്ധത എന്നിവയ്ക്ക് മുൻഗണന നൽകുന്ന രാഷ്ട്രീയ സംസ്കാരമാണ് കേരളത്തിന് ആവശ്യം.

വ്യക്തികളെ ജയിപ്പിക്കുന്ന രാഷ്ട്രീയം താൽക്കാലികമായിരിക്കാം; എന്നാൽ യോഗ്യതയെ ജയിപ്പിക്കുന്ന രാഷ്ട്രീയം മാത്രമാണ് ജനാധിപത്യത്തെ ശക്തിപ്പെടുത്തുകയും മികച്ച ഭരണത്തെ ഉറപ്പാക്കുകയും ചെയ്യുന്നത്. അതാണ് പാലായിൽ നിന്ന് കേരളം പഠിക്കേണ്ട ഏറ്റവും വലിയ രാഷ്ട്രീയ പാഠം.

– സാബു ജോസ് 
   9446329343.

Tags

Share this story

From Around the Web