കേരളത്തിലെ ക്രിസ്ത്യൻ സമൂഹത്തിന്റെ നിലനിൽപ്പിന് 'മൈക്രോ മൈനോരിറ്റി' പദവി അനിവാര്യം
കേന്ദ്ര ന്യൂനപക്ഷകാര്യ മന്ത്രി കിരൺ റിജിജു സീറോമലബാർ സഭ ആസ്ഥാനം സന്ദർശിച്ചപ്പോൾ, കേരളത്തിലെ ക്രൈസ്തവ സമൂഹം ദീർഘകാലമായി ഉന്നയിക്കുന്ന 'മൈക്രോ മൈനോരിറ്റി' (Micro-Minority) പദവി സംബന്ധിച്ച ആവശ്യം സഭാനേതൃത്വം അദ്ദേഹത്തിന് മുൻപാകെ സമർപ്പിച്ചു. ക്രൈസ്തവരെ ദേശീയതലത്തിൽത്തന്നെ ഭരണഘടനാപരമായ 'മൈക്രോ മൈനോരിറ്റി' വിഭാഗമായി അംഗീകരിക്കണമെന്നും, ന്യൂനപക്ഷങ്ങൾക്കിടയിലെ എണ്ണത്തിൽ കുറഞ്ഞ ഈ വിഭാഗത്തിന് പ്രത്യേക പരിഗണന ഉറപ്പാക്കണമെന്നുമുള്ള സുപ്രധാന ആവശ്യമാണ് കൂടിക്കാഴ്ചയിൽ ഉന്നയിക്കപ്പെട്ടത്.
ഭാരതത്തിന്റെ നിർമ്മാണ പ്രക്രിയയിലും സാമൂഹിക-വിദ്യാഭ്യാസ-ആരോഗ്യ മേഖലകളിലും നിസ്തുലമായ സംഭാവനകൾ നൽകിയ ക്രൈസ്തവ ജനത, ഇന്ന് സങ്കീർണ്ണമായ ജനസംഖ്യാപരമായ തകർച്ചയും (Demographic Crisis) സാമൂഹികമായ അവഗണനയും നേരിടുകയാണ്.
കേവലമായ രാഷ്ട്രീയ ആവശ്യങ്ങൾക്കപ്പുറം, നിലനിൽപ്പിനായുള്ള ഈ പോരാട്ടത്തിൽ സമുദായത്തിന് അർഹമായ നീതിയും സംരക്ഷണവും ഉറപ്പാക്കാൻ സർക്കാർ തലത്തിലുള്ള അടിയന്തര ഇടപെടൽ അനിവാര്യമാണെന്ന് സഭാനേതൃത്വം കേന്ദ്രമന്ത്രിയെ അറിയിച്ചു.
ക്രൈസ്തവ വിഭാഗത്തിന് 'മൈക്രോ മൈനോരിറ്റി' (Micro-Minority) പദവി ലഭിക്കേണ്ടതിന്റെ പ്രധാന കാരണങ്ങൾ താഴെ പറയുന്നവയാണ്:
1. ജനസംഖ്യാപരമായ തകർച്ച (Demographic Crisis)
കേരളത്തിലെ ക്രൈസ്തവ സമൂഹം ഇന്ന് നേരിടുന്ന ഏറ്റവും വലിയ വെല്ലുവിളി ജനസംഖ്യയിലുണ്ടാകുന്ന ആശങ്കാജനകമായ കുറവാണ്. ഇത് കേവലം ഒരു സ്ഥിതിവിവരക്കണക്കല്ല, മറിച്ച് സമുദായത്തിന്റെ നിലനിൽപ്പിനെത്തന്നെ ബാധിക്കുന്ന ഗൗരവമായ ഒരു യാഥാർത്ഥ്യമാണ്. ഇതിന്റെ പ്രധാന കാരണങ്ങൾ താഴെ പറയുന്നവയാണ്:
*പ്രത്യുത്പാദന നിരക്കിലെ ഇടിവ് (Declining TFR): ഒരു സമൂഹം അതിന്റെ നിലവിലുള്ള എണ്ണം നിലനിർത്തണമെങ്കിൽ മൊത്തം പ്രത്യുത്പാദന നിരക്ക് (Total Fertility Rate - TFR) കുറഞ്ഞത് 2.1 എങ്കിലും ആയിരിക്കണം. എന്നാൽ കേരളത്തിലെ ക്രൈസ്തവർക്കിടയിൽ ഇത് 1.6 എന്ന നിലയിലേക്ക് താഴ്ന്നിരിക്കുന്നു. അതായത്, വരും തലമുറയിൽ ജനിക്കുന്നവരുടെ എണ്ണം നിലവിലുള്ളവരേക്കാൾ വളരെ കുറവായിരിക്കും. ഈ പ്രവണത തുടർന്നാൽ സമുദായം സ്വാഭാവികമായ വംശനാശത്തിലേക്ക് (Natural Depopulation) നീങ്ങും.
*യുവതലമുറയുടെ കൂട്ടത്തോടെയുള്ള കുടിയേറ്റം (Brain Drain & Migration): മെച്ചപ്പെട്ട ഉന്നതവിദ്യാഭ്യാസത്തിനും തൊഴിലിനുമായി ക്രൈസ്തവ യുവാക്കൾ വികസിത രാജ്യങ്ങളിലേക്ക് വൻതോതിൽ കുടിയേറുന്നു. ഇത് കേരളത്തിലെ ക്രൈസ്തവ സമുദായത്തെ "വാർദ്ധക്യം ബാധിച്ച സമൂഹമായി" (Aging Society) മാറ്റുകയാണ്. വീടുകളിൽ വൃദ്ധർ മാത്രം അവശേഷിക്കുകയും, അടുത്ത തലമുറയെ വളർത്താൻ നാട്ടിൽ യുവാക്കൾ ഇല്ലാതിരിക്കുകയും ചെയ്യുന്നത് സമുദായത്തിന്റെ സാമൂഹികവും സാമ്പത്തികവുമായ അടിത്തറ തകർക്കുന്നു. ക്രൈസ്ത സമുദായത്തിലെ ചെറുപ്പക്കാർ നാടുവിടുന്നതിന്റെ പ്രധാന കാരണം ഇവിടെ അർഹമായ ജോലി ലഭിക്കുന്നതിനുള്ള ബുദ്ധിമുട്ടുകളാണ്.
*വിഭവങ്ങളുടെയും അവകാശങ്ങളുടെയും ചോർച്ച: ജനസംഖ്യ കുറയുന്നതോടെ രാഷ്ട്രീയമായ പ്രാതിനിധ്യവും ജനാധിപത്യ സംവിധാനങ്ങളിലെ ശബ്ദവും ക്രൈസ്തവർക്ക് നഷ്ടമാവുകയാണ്.
2. ന്യൂനപക്ഷ നീതി നടപ്പിലാകണം:
ന്യൂനപക്ഷം എന്നാൽ 'എണ്ണത്തിൽ കുറവ്' എന്നാണ് അർത്ഥം. എന്നാൽ നിലവിൽ ന്യൂനപക്ഷ ആനുകൂല്യങ്ങൾ പലപ്പോഴും ലഭിക്കുന്നത് അതിലെ വലിയ വിഭാഗങ്ങൾക്കാണ്. ന്യൂനപക്ഷങ്ങൾക്കായി സർക്കാർ പദ്ധതികൾ പ്രഖ്യാപിക്കുമ്പോൾ, ആ വിഭാഗങ്ങൾക്കിടയിൽ ഏറ്റവും കൂടുതൽ ജനസംഖ്യയുള്ള ഗ്രൂപ്പുകൾ സ്വാഭാവികമായും രാഷ്ട്രീയ സമ്മർദ്ദശക്തിയായി മാറുന്നു. എണ്ണത്തിൽ കൂടുതലുള്ള ന്യൂനപക്ഷ വിഭാഗത്തിന് രാഷ്ട്രീയ പാർട്ടികളെ സ്വാധീനിക്കാൻ എളുപ്പമാണ്. ഇതിനാൽ പദ്ധതികൾ രൂപീകരിക്കുമ്പോഴും നടപ്പിലാക്കുമ്പോഴും അവരുടെ താല്പര്യങ്ങൾക്ക് മുൻഗണന ലഭിക്കുന്നു.
എണ്ണത്തിൽ ഏറ്റവും കുറഞ്ഞ (ഉദാഹരണത്തിന് ക്രിസ്ത്യാനികൾ, ജൈനർ) വിഭാഗങ്ങൾ ഈ വലിയ ഗ്രൂപ്പുകളുടെ തണലിൽ വിസ്മരിക്കപ്പെടുന്നു. വനംവകുപ്പ് എല്ലാ വന്യമൃഗങ്ങളെയും സംരക്ഷിക്കുമെങ്കിലും വംശനാശഭീഷണി നേരിടുന്ന കടുവകൾക്ക് പ്രത്യേക സംരക്ഷണം നൽകുന്നു. ഇതേ 'Tiger Logic' മൈക്രോ മൈനോരിറ്റികൾക്കും ബാധകമാക്കണം.
3. 80:20 വിഭജനത്തിലെ അനീതി
ന്യൂനപക്ഷങ്ങൾക്കിടയിലെ പക്ഷപാതപരമായ വിഭജനം ഹൈക്കോടതി റദ്ദാക്കിയിട്ടുള്ളതാണ്. കേവലം മതപരമായ ലേബലിലല്ല, മറിച്ച് ജനസംഖ്യാപരമായ പിന്നാക്കാവസ്ഥയുടെയും എണ്ണക്കുറവിന്റെയും അടിസ്ഥാനത്തിലാണ് ആനുകൂല്യങ്ങൾ നൽകേണ്ടത്. ന്യൂനപക്ഷ ക്ഷേമത്തിനുള്ള ഫണ്ട് വിതരണം ചെയ്യുമ്പോൾ അത് ഓരോ വിഭാഗത്തിന്റെയും ജനസംഖ്യയ്ക്ക് ആനുപാതികമായല്ല നടക്കുന്നത് എന്ന ആക്ഷേപം ശക്തമാണ്. പതിറ്റാണ്ടുകളോളം കേരളത്തിൽ ന്യൂനപക്ഷ സ്കോളർഷിപ്പുകൾ 80% ഒരു വിഭാഗത്തിന് മാത്രമായി നിശ്ചയിക്കപ്പെട്ടപ്പോൾ, ബാക്കിയുള്ള എല്ലാ ന്യൂനപക്ഷ വിഭാഗങ്ങൾക്കുമായി വെറും 20% മാത്രമാണ് മാറ്റിവെച്ചിരുന്നത്.
ജനസംഖ്യയും വിഹിതവും: 2011 സെൻസസ് പ്രകാരം കേരളത്തിൽ ഏകദേശം 18.4% ക്രൈസ്തവരുണ്ട്. എന്നാൽ 80:20 എന്ന അനുപാതം ഈ ജനസംഖ്യാ ആനുപാതികമായ വിഹിതത്തെ പൂർണ്ണമായും തള്ളിക്കളയുന്നതായിരുന്നു.
നീതി നിഷേധം: 80:20 വിധിയിലൂടെ ഹൈക്കോടതി ഇത് റദ്ദാക്കിയെങ്കിലും, സർക്കാർ ആനുകൂല്യങ്ങൾ വർദ്ധിപ്പിക്കുന്നതിന് പകരം സ്കോളർഷിപ്പ് തുക വെട്ടിക്കുറയ്ക്കുന്ന നടപടിയാണ് (ഉദാഹരണത്തിന് 2025-ലെ ബജറ്റ് നിയന്ത്രണങ്ങൾ) സ്വീകരിക്കുന്നത്. ഇത് ക്രൈസ്തവ വിദ്യാർത്ഥികളുടെ അവസരങ്ങളെ ഇല്ലാതാക്കുന്നു.
4. വിദ്യാഭ്യാസ സ്ഥാപനങ്ങളുടെ നിലനിൽപ്പ്:
ന്യൂനപക്ഷങ്ങളെ ഒരു ഒറ്റ ഗണമായി (Monolith) കാണുന്നത് വലിയ തെറ്റാണ്. ഒരു വിഭാഗത്തിന് അംഗസംഖ്യയും വലിയ വിദ്യാഭ്യാസ സ്ഥാപനങ്ങളും സാമ്പത്തിക ഭദ്രതയും ഉണ്ടാകാം. മറ്റൊരു വിഭാഗത്തിന് (മൈക്രോ മൈനോരിറ്റിക്ക്) ജനസംഖ്യ കുറയുന്നത് മൂലം അവരുടെ സ്ഥാപനങ്ങളും സ്കൂളുകളും സംരക്ഷിക്കാൻ പോലും കഴിയാത്ത സാഹചര്യം ഉണ്ടാകാം.
നമ്മുടെ പൂർവ്വികർ പടുത്തുയർത്തിയ വിദ്യാഭ്യാസ സ്ഥാപനങ്ങളുടെ മൈനോരിറ്റി പദവി സംരക്ഷിക്കാനും, സമുദായത്തിലെ കുട്ടികൾക്ക് മുൻഗണന ഉറപ്പാക്കാനും മൈക്രോ മൈനോരിറ്റി പദവിയിലൂടെ ലഭിക്കുന്ന നിയമപരിരക്ഷ അത്യാവശ്യമാണ്.
5. പിന്നാക്കാവസ്ഥ' എന്ന മറ (Backwardness vs Numerical Minority)
ഭരണഘടനയുടെ ആർട്ടിക്കിൾ 29, 30 പ്രകാരം ന്യൂനപക്ഷ പദവി നൽകുന്നത് ആ വിഭാഗത്തിന്റെ ഭാഷയും സംസ്കാരവും മതവും സംരക്ഷിക്കാനാണ്. എന്നാൽ പലപ്പോഴും ന്യൂനപക്ഷ ക്ഷേമ പദ്ധതികളെ സാമൂഹിക പിന്നാക്കാവസ്ഥയുമായി (Social Backwardness) സർക്കാർ കൂട്ടിക്കുഴയ്ക്കുന്നു. ഇങ്ങനെ വരുമ്പോൾ, എണ്ണത്തിൽ കുറവായതുകൊണ്ട് മാത്രം സംരക്ഷണം അർഹിക്കുന്ന 'മൈക്രോ മൈനോരിറ്റികൾ' അവഗണിക്കപ്പെടുകയും, സാമുദായികമായി സംഘടിതരായ വലിയ വിഭാഗങ്ങൾ ആനുകൂല്യങ്ങൾ കൈക്കലാക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.
6. പരിശീലന കേന്ദ്രങ്ങളിലെ വിവേചനം
ന്യൂനപക്ഷക്ഷേമ വകുപ്പിന് കീഴിലുള്ള കോച്ചിംഗ് സെന്ററുകൾ (Coaching Centers for Minorities) ഭൂരിഭാഗവും കേന്ദ്രീകരിച്ചിരിക്കുന്നത് ഒരു പ്രത്യേക വിഭാഗത്തിന് സ്വാധീനമുള്ള മേഖലകളിലാണ്. ക്രൈസ്തവ യുവാക്കൾക്ക് ഈ കേന്ദ്രങ്ങളിലേക്ക് എത്തിപ്പെടാനോ അവിടെ നിന്ന് പരിശീലനം നേടാനോ ഉള്ള ഭൗതിക സാഹചര്യങ്ങൾ പരിമിതമാണ്. മൈക്രോ മൈനോരിറ്റി പദവി ലഭിക്കുന്നതിലൂടെ നമ്മുടെ മേഖലകളിലും ഇത്തരം കേന്ദ്രങ്ങൾ അനുവദിക്കപ്പെടാൻ നിയമപരമായ സമ്മർദ്ദം ചെലുത്താം.
7. സ്കോളർഷിപ്പ് വെട്ടിക്കുറയ്ക്കൽ (Current 2025-26 Scenario)
അടുത്തിടെ (2025 ഫെബ്രുവരി) സർക്കാർ സ്കോളർഷിപ്പ് തുകകൾ 50% വരെ വെട്ടിക്കുറച്ചത് വലിയ പ്രതിഷേധങ്ങൾക്ക് കാരണമായിട്ടുണ്ട്.
സാമ്പത്തിക പ്രതിസന്ധിയുടെ പേരിൽ ന്യൂനപക്ഷ ആനുകൂല്യങ്ങൾ വെട്ടിക്കുറയ്ക്കുമ്പോൾ അത് ഏറ്റവും കൂടുതൽ ബാധിക്കുന്നത് എണ്ണത്തിൽ കുറഞ്ഞ ക്രൈസ്തവ വിഭാഗത്തിലെ സാധാരണക്കാരെയാണ്.
8. ഉദ്യോഗസ്ഥ-ഭരണ തലത്തിലെ പ്രാതിനിധ്യം
ന്യൂനപക്ഷ വകുപ്പുകളിലും അനുബന്ധ സ്ഥാപനങ്ങളിലും (Minority Commissions/Directorates) തീരുമാനങ്ങൾ എടുക്കുന്ന സ്ഥാനങ്ങളിൽ എണ്ണത്തിൽ കൂടുതൽ ഉള്ള വിഭാഗങ്ങൾക്കാണ് വലിയ പ്രാതിനിധ്യമുള്ളത്. ഇത് പദ്ധതികൾ വിഭാവനം ചെയ്യുമ്പോൾ വലിയ വിഭാഗങ്ങളുടെ ആവശ്യങ്ങൾക്ക് കൂടുതൽ പരിഗണന ലഭിക്കാൻ കാരണമാകുന്നു. ചെറിയ വിഭാഗങ്ങളുടെ ആവശ്യങ്ങൾ ഉന്നയിക്കാൻ അവിടെ ശക്തമായ ശബ്ദമില്ലാതെ പോകുന്നു. 'ന്യൂനപക്ഷങ്ങൾ' എന്ന ലേബലിൽ ഭൂരിപക്ഷ വിഹിതം കൊണ്ടുപോകുന്നവർക്ക് ഇതിന്റെ ആഘാതം കുറവായിരിക്കും, എന്നാൽ നമ്മളെ സംബന്ധിച്ച് ഇത് നിലനിൽപ്പിന്റെ പ്രശ്നമാണ്.
ന്യൂനപക്ഷ ആനുകൂല്യങ്ങൾ വിതരണം ചെയ്യേണ്ടത് "ഏറ്റവും ചെറിയ വിഭാഗത്തിന് ഏറ്റവും വലിയ സംരക്ഷണം" എന്ന തത്വത്തിലായിരിക്കണം. എന്നാൽ നിലവിൽ അത് "എണ്ണത്തിൽ കൂടുതൽ ഉള്ളവർക്ക് കൂടുതൽ വിഹിതം" എന്ന രീതിയിലേക്ക് മാറുന്നത് ജനാധിപത്യവിരുദ്ധവും ന്യൂനപക്ഷ സംരക്ഷണത്തിന്റെ അന്തസത്തയ്ക്ക് നിരക്കാത്തതുമാണ്.
"ന്യൂനപക്ഷ ആനുകൂല്യം ഭൂരിപക്ഷത്തിനുള്ളതല്ല; അത് ഏറ്റവും ചെറിയ വിഭാഗത്തിനുള്ള പ്രത്യേക കരുതലാകണം. അതാണ് യഥാർത്ഥ സാമൂഹിക നീതി!"