ആഡംബരവാഹനങ്ങളും വിദേശയാത്രകളും; വിശ്വാസികളുടെ വികാരം വ്രണപ്പെടുത്തി വൈദികരുടെ പൊതുപ്രകടനങ്ങൾ മാറേണ്ടതുണ്ടോ? ഒരു ആത്മപരിശോധന
 

* യുവ വൈദികരുടെ* സന്തോഷം , സംതൃപ്തി ...

"ദൈവത്തിന് നന്ദി. ഈ അനുഗ്രഹത്തിന്. സൗകര്യത്തോടെയും സമാധാനത്തോടെയും സഞ്ചരിക്കാൻ പുതിയ വാഹനം ലഭിച്ചു. പുതിയ വാഹനത്തോടൊപ്പം പുതിയ സ്വപ്നങ്ങളിലേക്കുള്ള യാത്ര ആരംഭിക്കുന്നു."

പുതിയ വാഹനം വാങ്ങിയതിന്റെ സന്തോഷം പങ്കുവെച്ചുകൊണ്ട് ഒരു സന്യാസസഭാംഗമായ വൈദികൻ സാമൂഹിക മാധ്യമത്തിൽ കുറിച്ച വരികളാണിവ. ഒപ്പം പുതിയ വാഹനത്തിന്റെ ചിത്രങ്ങളും അദ്ദേഹം പങ്കുവെച്ചിരുന്നു.

വ്യക്തിപരമായ വിവരങ്ങളിലേക്കോ വാഹനത്തിന്റെ വിശദാംശങ്ങളിലേക്കോ കടക്കുന്നില്ല. കാരണം, അദ്ദേഹം ഒരു വ്യക്തിയല്ല; ഇന്ന് സഭയിൽ കാണപ്പെടുന്ന ഒരു പ്രവണതയുടെ പ്രതിനിധി മാത്രമാണ്.

എന്നാൽ ഈ ചിത്രം ചില ഗൗരവമേറിയ ചിന്തകൾ ഉയർത്തുന്നു.

വൈദികരുടെ ആഡംബര ജീവിതശൈലി മുൻകാലങ്ങളെ അപേക്ഷിച്ച് വർധിച്ചുവരുന്നുണ്ടോ എന്ന ചോദ്യം ഇന്ന് പല വിശ്വാസികളും ഉന്നയിക്കുന്നുണ്ട്. ഒരു വശത്ത് മാന്യമായ ജോലിയോ മതിയായ വരുമാനമോ ഇല്ലാതെ അനേകം യുവാക്കളും കുടുംബങ്ങളും കടുത്ത സാമ്പത്തിക-മാനസിക പ്രതിസന്ധികളിലൂടെ കടന്നുപോകുമ്പോൾ, മറുവശത്ത് ചില വൈദികർ പുതിയ വാഹനങ്ങളും വിദേശയാത്രകളും ആഡംബര അനുഭവങ്ങളും സാമൂഹിക മാധ്യമങ്ങളിലൂടെ ആഘോഷമാക്കുന്നത് വിശ്വാസികളുടെ മനസ്സിൽ പല ചോദ്യങ്ങളും ഉയർത്തുന്നു.

ചില വൈദികരുടെ സാമൂഹിക മാധ്യമ പേജുകൾ ശ്രദ്ധിച്ചാൽ മറ്റൊരു കാര്യവും കാണാം. അവർ വൈദികരാണെന്ന തിരിച്ചറിയൽ പോലും വ്യക്തമായി നൽകാറില്ല. പേരിന് മുമ്പിൽ "ഫാ." എന്ന സൂചന പോലും ഇല്ലാതിരിക്കും. വൈദികന്റെ വസ്ത്രധാരണവും ജീവിതശൈലിയും ഒഴിവാക്കി, ഒരു സാധാരണ സാമൂഹിക മാധ്യമ സ്വാധീനിക്കുന്ന വ്യക്തിയെപ്പോലെ പ്രത്യക്ഷപ്പെടാനുള്ള പ്രവണതയും ചിലരിൽ കാണാം.

സന്യാസത്തിന്റെയും പൗരോഹിത്യത്തിന്റെയും ലാളിത്യവും സമർപ്പണവും വിനയവും പ്രകടമാകേണ്ടിടത്ത്, അംഗീകാരവും പ്രശസ്തിയും തേടുന്ന സംസ്കാരം വളരുന്നുണ്ടോ എന്ന ചോദ്യം വിശ്വാസികൾ ചോദിക്കുന്നത് സ്വാഭാവികമാണ്.

സഭയുടെയും വിശ്വാസികളുടെയും പണം കൈകാര്യം ചെയ്യുന്നവർക്ക് വലിയ ഉത്തരവാദിത്വമുണ്ട്. നിയമപരമായി വ്യക്തിപരമായ ഉടമസ്ഥതയാണെങ്കിലും, ആഡംബര ജീവിതത്തിന്റെ പൊതുപ്രദർശനങ്ങൾ വിശ്വാസികളുടെ മനസ്സിൽ ആശയക്കുഴപ്പവും നിരാശയും സൃഷ്ടിക്കാതിരിക്കാൻ സ്വയംനിയന്ത്രണവും വിവേകവും പാലിക്കേണ്ടത് അനിവാര്യമാണ്.

പ്രത്യേകിച്ച്, നിത്യജീവിതം മുന്നോട്ടുകൊണ്ടുപോകാൻ ബുദ്ധിമുട്ടുന്ന കുടുംബങ്ങളുടെ സംഭാവനകളാൽ പ്രവർത്തിക്കുന്ന സഭയുടെ ശുശ്രൂഷകർ, അവരുടെ ജീവിതശൈലിയിലും പൊതുപ്രകടനങ്ങളിലും കൂടുതൽ ലാളിത്യവും ഉത്തരവാദിത്വവും പുലർത്തേണ്ടത് കാലഘട്ടത്തിന്റെ ആവശ്യമാണ്.

വിഷയത്തെക്കുറിച്ചുള്ള വിശകലനവും ചിന്തകളും

ഈ വിഷയം സമകാലിക സഭ നേരിടുന്ന ഒരു പ്രധാന ആന്തരിക വെല്ലുവിളിയിലേക്കാണ് ശ്രദ്ധ ക്ഷണിക്കുന്നത്.

ലളിതജീവിത മൂല്യങ്ങളുടെ വെല്ലുവിളി

പൗരോഹിത്യവും, പ്രത്യേകിച്ച് സന്യാസജീവിതവും, ദാരിദ്ര്യവ്രതത്തിന്റെയും ലാളിത്യത്തിന്റെയും അടിസ്ഥാനത്തിലാണ് രൂപപ്പെട്ടിരിക്കുന്നത്.

യേശുക്രിസ്തു ലളിതജീവിതം നയിച്ചു. അവിടുത്തെ ശിഷ്യന്മാരും അധികാരത്തിന്റെയും ആഡംബരത്തിന്റെയും വഴിയല്ല, സേവനത്തിന്റെയും ത്യാഗത്തിന്റെയും വഴിയാണ് തിരഞ്ഞെടുത്തത്.

ഇന്ന് ഉപഭോഗസംസ്കാരത്തിന്റെ സ്വാധീനം സമൂഹത്തിലെ എല്ലാ മേഖലകളെയും ബാധിക്കുന്നതുപോലെ സഭയെയും സ്വാധീനിക്കുന്നുണ്ടോ എന്ന ചോദ്യം ആത്മാർത്ഥമായി പരിശോധിക്കേണ്ട സമയമാണിത്.

വിശ്വാസികളിലെ നിരാശ

സാമ്പത്തിക ബുദ്ധിമുട്ടുകൾക്കിടയിലും വിശ്വാസികൾ സഭയെ സ്നേഹിക്കുകയും ദാനധർമ്മങ്ങളിൽ പങ്കാളികളാവുകയും ചെയ്യുന്നു.

അത്തരം സാഹചര്യത്തിൽ ആത്മീയ നേതൃത്വത്തിലുള്ള ചിലരുടെ ആഡംബര പ്രദർശനങ്ങൾ സമൂഹത്തിന് നല്ല സാക്ഷ്യമാകണമെന്നില്ല. ചില വിശ്വാസികളിൽ അത് നിരാശയും അകൽച്ചയും സൃഷ്ടിക്കാനും ഇടയുണ്ട്.

സാമൂഹിക മാധ്യമങ്ങളും ആത്മീയ നേതൃത്വവും

സാമൂഹിക മാധ്യമങ്ങൾ സുവിശേഷപ്രഘോഷണത്തിന് മികച്ച അവസരമാണ്. എന്നാൽ അവ വ്യക്തിപരമായ ആഡംബരങ്ങൾ പ്രദർശിപ്പിക്കാനുള്ള വേദിയാകുമ്പോൾ ആത്മീയ നേതൃത്വത്തിന്റെ യഥാർത്ഥ ലക്ഷ്യം മങ്ങിപ്പോകാനുള്ള സാധ്യതയുണ്ട്.

യേശു പഠിപ്പിച്ചത് ജനപ്രിയനാകാനല്ല, ജനങ്ങളെ സേവിക്കാനാണ്.

"നിങ്ങളുടെ നിക്ഷേപം എവിടെയോ അവിടെയായിരിക്കും നിങ്ങളുടെ ഹൃദയവും." (മത്തായി 6:21)

ആത്മീയ നേതാക്കളുടെ സന്തോഷവും സംതൃപ്തിയും വിലകൂടിയ വാഹനങ്ങളിലോ വിദേശയാത്രകളിലോ ഭൗതിക നേട്ടങ്ങളിലോ അല്ല; ദൈവവിളിയോടുള്ള വിശ്വസ്തതയിലും ജനങ്ങളോടുള്ള സമർപ്പിത സേവനത്തിലുമാണ് കണ്ടെത്തേണ്ടത്.

അതോടൊപ്പം ഒരു കാര്യം പ്രത്യേകം ഓർക്കണം. എല്ലാ വൈദികരെയും സന്യാസികളെയും ഒരേ അളവുകോലിൽ വിലയിരുത്തുന്നത് നീതിയല്ല. ഇന്നും അത്യന്തം ലാളിത്യത്തിലും ത്യാഗത്തിലും ജനസേവനത്തിലും ജീവിക്കുന്ന അനേകം വൈദികരും സമർപ്പിതരുമുണ്ട്. അവർ സഭയുടെ ഏറ്റവും വലിയ സമ്പത്തും അഭിമാനവുമാണ്.

എന്നാൽ ചിലരുടെ പൊതുപ്രവർത്തനങ്ങളോ ജീവിതശൈലിയോ വിശ്വാസികൾക്കിടയിൽ ആശങ്ക ഉയർത്തുന്നുണ്ടെങ്കിൽ, അത് വിമർശനമായി മാത്രം കാണാതെ ആത്മപരിശോധനയ്ക്കും നവീകരണത്തിനുമുള്ള അവസരമായി സഭ സ്വീകരിക്കണം.

ലാളിത്യമാണ് വൈദികന്റെ ഏറ്റവും വലിയ ആഭരണം. സമർപ്പണമാണ് അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഏറ്റവും വലിയ സമ്പത്ത്. ജനങ്ങളുടെ വിശ്വാസമാണ് അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഏറ്റവും വലിയ അംഗീകാരം.

 സാബു ജോസ് 
9446329343