അറിവില്ലായ്മയും ആത്മീയതയും: ചിരിപ്പിക്കുന്ന ഒരു കുമ്പസാരക്കഥ

*അറിവില്ലായ്മയും ആത്മീയതയും: ചിരിപ്പിക്കുന്ന ഒരു കുമ്പസാരക്കഥ**

നർമ്മത്തിൽ ചാലിച്ച ഒരു കൊച്ചു കഥയിലൂടെ വലിയൊരു ജീവിതസത്യം വെളിപ്പെടുത്തുകയാണ് ഈ കുറിപ്പ്. 

ആത്മീയ കാര്യങ്ങളെയും പത്തു കൽപ്പനകളെയും കുട്ടികൾക്ക് പറഞ്ഞുകൊടുക്കുമ്പോൾ സംഭവിക്കാവുന്ന ആശയക്കുഴപ്പങ്ങളും, അതിൽ നിന്ന് ഉടലെടുക്കുന്ന രസകരമായ സന്ദർഭവുമാണ് ഇവിടെ പ്രതിപാദ്യം.

### **തെറ്റിദ്ധരിക്കപ്പെട്ട കൽപ്പനകൾ**

ആദ്യകുർബാന സ്വീകരണത്തിനായി ഒരുങ്ങുന്ന കുട്ടികൾക്ക് കൽപ്പനകൾ പഠിപ്പിച്ചു കൊടുക്കുന്ന ഒരു സന്യാസിനിയിൽ നിന്നാണ് കഥ തുടങ്ങുന്നത്. 

'വ്യഭിചാരം ചെയ്യരുത്' എന്ന കൽപ്പനയുടെ അർത്ഥം കുട്ടികൾക്ക് പറഞ്ഞുകൊടുക്കാൻ അവർക്ക് പ്രയാസം തോന്നുന്നു. മുതിർന്നവരോട് ചോദിക്കാൻ പറഞ്ഞ് അവർ ആ ഉത്തരവാദിത്തം മാതാപിതാക്കൾക്ക് വിട്ടു. 
ഇവിടെയാണ് തമാശയുടെ തുടക്കം.
വീട്ടിലെത്തിയ 'ടിങ്കു ' എന്ന കുട്ടി തന്റെ അമ്മയോട് ഇതിന്റെ അർത്ഥം ചോദിക്കുന്നു.
 തിരക്കിനിടയിൽ നിൽക്കുന്ന അമ്മ, മകന്റെ കുസൃതിയായ 'തലകുത്തി നിൽക്കൽ' ശീലം മാറ്റാനായി ഒരു നുണ പറയുന്നു: "തലകുത്തി നിൽക്കുന്നതിനെയാണ് വ്യഭിചാരം എന്ന് പറയുന്നത്."

### **നിഷ്കളങ്കതയും കുമ്പസാരവും**

അമ്മ നൽകിയ ഈ തെറ്റായ അറിവ് ടിങ്കു വിന്റെ മനസ്സിൽ വലിയ പരിവർത്തനമുണ്ടാക്കി. താൻ എത്ര തവണ ഈ "പാപം" ചെയ്തിട്ടുണ്ടെന്ന് അവൻ വ്യാകുലപ്പെട്ടു. ഒടുവിൽ കുമ്പസാരക്കൂട്ടിലെത്തിയ ടിങ്കു അച്ചനോട് തന്റെ വലിയ പാപമായി ഏറ്റുപറഞ്ഞത് താൻ ദിവസവും എട്ടും പത്തും തവണ 'വ്യഭിചാരം' (അഥവാ തലകുത്തി നിൽക്കൽ) ചെയ്യാറുണ്ടെന്നായിരുന്നു.

ചെറുപ്രായത്തിൽ തന്നെ ഇത്രയധികം പാപം ചെയ്യുന്ന കുട്ടിയെക്കണ്ട് അച്ചൻ ഞെട്ടിപ്പോയി. എന്നാൽ തന്റെ വാക്കുകൾ വിശ്വസിക്കാത്ത അച്ചനെ ബോധ്യപ്പെടുത്താൻ ടിങ്കു ചെയ്ത പ്രവർത്തിയാണ് കഥയിലെ ഏറ്റവും വലിയ ഹാസ്യം. 
അവൻ അൾത്താരയ്ക്ക് മുന്നിൽ പോയി തലകുത്തി നിന്നു!

### **വയോധികരുടെ ഓട്ടം**

കഥയിലെ ക്ലൈമാക്സ് സംഭവിക്കുന്നത് കുമ്പസാരം കാത്തുനിന്ന മുതിർന്നവരിലൂടെയാണ്. കുട്ടി തലകുത്തി നിൽക്കുന്നത് അച്ചൻ കൊടുത്ത 'പ്രായശ്ചിത്തം' ആണെന്ന് അവർ തെറ്റിദ്ധരിച്ചു. 
ഇത്രയും ചെറിയ കുട്ടിക്ക് ഇത്ര വലിയ പ്രായശ്ചിത്തമാണെങ്കിൽ, തങ്ങളുടെ വലിയ പാപങ്ങൾക്കും പതിവായുള്ള വീഴ്ചകൾക്കും അച്ചൻ എന്ത് ശിക്ഷയാകും നൽകുക എന്ന് ഭയന്ന് അവരെല്ലാവരും അവിടെനിന്ന് ഓടി രക്ഷപ്പെട്ടു.

### **വിചിന്തനം**

ഈ ചെറിയ സംഭവത്തിൽ ചിരിക്കുവാനും ചിന്തിക്കുവാനും ഏറെ കാര്യങ്ങളുണ്ട്.

 ആരുടെയോ ഭാവനയിൽ വിരിഞ്ഞ ഈ കഥ പലരും പങ്കുവെക്കാറുള്ളതാണ്. ഇതിലെ പ്രധാന ചിന്തകൾ ഇവയാണ്:

 * **ചുമതലകളിൽ നിന്നുള്ള ഒഴിഞ്ഞുമാറൽ:**

 കുട്ടിക്ക് കാര്യങ്ങൾ പറഞ്ഞുകൊടുക്കുന്നതിൽ നിന്നും സന്യാസിനി ഒഴിഞ്ഞുമാറി. അമ്മയുടെ സ്ഥാനത്തുള്ള ആ സന്യാസിനിയമ്മയ്ക്ക് കുട്ടിക്ക് ഉചിതമായ പഠനവും ഉപദേശവും നൽകാമായിരുന്നു.

 സ്വന്തം ചുമതലകൾ കൃത്യമായി നിർവ്വഹിക്കുന്നതിന് പകരം ഒഴിഞ്ഞുമാറുന്നത് ശരിയായ പ്രവണതയല്ല.
 *

 **മാതാപിതാക്കളുടെ ശ്രദ്ധ:** 

കുട്ടിയുടെ അമ്മയും അവന്റെ അന്വേഷണത്തെ മാനിച്ചില്ല. അവിടെയും കണ്ടത് ഒഴിഞ്ഞുമാറലും എന്തെങ്കിലും പറഞ്ഞ് തടിതപ്പലുമാണ്. അതുകൊണ്ടാണ് പാവം കുട്ടിയുടെ വികൃതി നാട്ടിൽ പാട്ടായത്.

 കുട്ടികൾ ചോദിക്കുന്ന ചോദ്യങ്ങൾക്ക് കൃത്യമായ ഉത്തരം നൽകാൻ മാതാപിതാക്കൾ പ്രത്യേകം ശ്രദ്ധിക്കണം.

 * **ആത്മീയതയിലെ ഗൗരവം:**

 കുമ്പസാരിക്കാൻ നിൽക്കുന്നവരിൽ ചിലരെങ്കിലും അതിനെ കേവലം ഒരു പതിവായോ ഗൗരവമില്ലാത്ത കാര്യമായോ കാണുന്നുണ്ടോ എന്ന് സംശയിക്കേണ്ടിയിരിക്കുന്നു. കുട്ടിയുടെ പെരുമാറ്റം അച്ചൻ നൽകിയ ശിക്ഷയോ പരിഹാരമോ ആയി അവർ തെറ്റിദ്ധരിച്ചു.

 വസ്തുതകൾ യഥാർത്ഥമായി മനസ്സിലാക്കാൻ ശ്രമിക്കാത്തതാണ് ഇത്തരം ഭയത്തിന് കാരണം.

ചിരിയും ചിന്തയും എന്നും ജീവിതത്തിന്റെ ഭാഗമാകട്ടെ.

സാബു ജോസ്
    എറണാകുളം.
      9446329343.
  24-04-2926.