കുട്ടികളില്ലാത്തവരെ കുറ്റപ്പെടുത്തരുതേ 

വിവാഹം രണ്ട് വ്യക്തികളുടെ ഒരുമിച്ചുള്ള ജീവിതയാത്രയാണ്

വിവാഹം രണ്ട് വ്യക്തികളുടെ ഒരുമിച്ചുള്ള ജീവിതയാത്രയാണ്. സ്നേഹത്തിലും വിശ്വാസത്തിലും പരസ്പര ബഹുമാനത്തിലും വളരേണ്ട ഒരു ബന്ധം. ആ ദാമ്പത്യജീവിതത്തിലേക്ക് കുഞ്ഞുങ്ങൾ വരുന്നത് വലിയ അനുഗ്രഹമാണ്. വിശ്വാസത്തിന്റെ കാഴ്ചപ്പാടിൽ കുഞ്ഞുങ്ങൾ ദൈവത്തിന്റെ ദാനവും ദൈവത്തിന്റെ പദ്ധതിയുടെ ഭാഗവുമാണ്.

എന്നാൽ കുഞ്ഞുങ്ങൾ ഉണ്ടാകുന്നത് ഒരു വ്യക്തിയുടെ മാത്രം ആഗ്രഹത്തിലോ ശ്രമത്തിലോ സാധ്യമാകുന്ന കാര്യമല്ല. ഭാര്യക്കും ഭർത്താവിനും അതിൽ തുല്യപങ്കാളിത്തമുണ്ട്. ഒരാൾ മാത്രം വിചാരിച്ചതുകൊണ്ടോ ആഗ്രഹിച്ചതുകൊണ്ടോ കുഞ്ഞുങ്ങൾ ഉണ്ടാകുകയില്ല.

അതിനാൽ കുട്ടികളില്ലാത്ത ഒരു ദമ്പതികളെക്കുറിച്ച് സംസാരിക്കുമ്പോൾ ആദ്യം തന്നെ ഒഴിവാക്കേണ്ട ചോദ്യം:

“ആരുടെ കുഴപ്പമാണ്?”

ഈ അന്വേഷണം തന്നെ ഒഴിവാക്കണം.

കുട്ടികളില്ലാത്തതിന് ഓരോ കുടുംബത്തിനും വ്യത്യസ്തമായ കാരണങ്ങളുണ്ടാകാം. ആരോഗ്യപരമായ കാരണങ്ങൾ, ചികിത്സാ സാഹചര്യങ്ങൾ, പ്രായം, ജീവിതസാഹചര്യങ്ങൾ തുടങ്ങി പല ഘടകങ്ങളും അതിൽ പങ്കുവഹിച്ചേക്കാം. പുറത്തുനിന്ന് നോക്കുന്ന ഒരാൾക്ക് ഒരു കുടുംബത്തിന്റെ സ്വകാര്യമായ യാഥാർഥ്യം പൂർണ്ണമായി അറിയണമെന്നില്ല.

ചില ദമ്പതികൾക്ക് കുഞ്ഞുങ്ങളുണ്ടാകണമെന്ന വലിയ ആഗ്രഹമുണ്ടായിരിക്കാം. അതിനായി ചികിത്സകളും പരിശോധനകളും നടത്തി വർഷങ്ങളോളം പ്രതീക്ഷകളും നിരാശകളും അനുഭവിച്ചിട്ടുണ്ടാകാം. അവരുടെ മനസ്സിലെ വേദനയും അവർ കടന്നുപോയ വഴികളും നമുക്ക് അറിയണമെന്നില്ല.

അതുകൊണ്ട് കുട്ടികളില്ലാത്തവരെ കുറ്റപ്പെടുത്തുകയോ, ഒരാളെ മാത്രം ഉത്തരവാദിയാക്കുകയോ, കാരണം അന്വേഷിച്ച് നടക്കുകയോ ചെയ്യരുത്.

സ്ത്രീയെയോ പുരുഷനെയോ മാത്രം കുറ്റപ്പെടുത്തരുത്

കുട്ടികളില്ലാത്ത കുടുംബങ്ങളിൽ പലപ്പോഴും സ്ത്രീയെയാണ് സമൂഹം ആദ്യം ചോദ്യം ചെയ്യുന്നത്. ഇത് പൂർണ്ണമായും ഒഴിവാക്കണം.

അതുപോലെ പുരുഷനെയും കുറ്റപ്പെടുത്തുകയോ പരിഹസിക്കുകയോ ചെയ്യരുത്.

ഇത് രണ്ട് വ്യക്തികളുടെ ജീവിതവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട വിഷയമാണ്.

അതുകൊണ്ട് ആരാണ് കാരണമെന്ന അന്വേഷണം നടത്തുന്നതിന് പകരം, ആ ദമ്പതികളുടെ സ്വകാര്യതയും മാന്യതയും സംരക്ഷിക്കുകയാണ് വേണ്ടത്.

കുഞ്ഞുങ്ങൾ ദൈവത്തിന്റെ ദാനം

കുഞ്ഞുങ്ങൾ ഒരു കുടുംബത്തിന് വലിയ അനുഗ്രഹമാണ്. ഒരു കുടുംബത്തിൽ കുഞ്ഞുങ്ങൾ വരുന്നത് സന്തോഷത്തിന്റെയും പ്രതീക്ഷയുടെയും പുതിയ ഉത്തരവാദിത്വങ്ങളുടെയും തുടക്കമാണ്.

എന്നാൽ കുഞ്ഞുങ്ങൾ ഉണ്ടാകുന്നത് ഒരു മനുഷ്യന് മറ്റൊരാളിൽ നിന്ന് ആവശ്യപ്പെടാവുന്ന അവകാശമായി കാണരുത്.

ഓരോ ദമ്പതികളുടെയും ജീവിതസാഹചര്യങ്ങളും ആരോഗ്യസ്ഥിതിയും വ്യത്യസ്തമാണ്. അതിനാൽ മാതാപിതാക്കളാകാത്തവരെ അതിന്റെ പേരിൽ കുറ്റപ്പെടുത്തുകയോ അപമാനിക്കുകയോ ചെയ്യുന്നത് ശരിയല്ല.

ഒരു കുടുംബത്തിന്റെ പൂർണ്ണതയും ഒരു മനുഷ്യന്റെ മൂല്യവും കുഞ്ഞുങ്ങളുടെ സാന്നിധ്യം കൊണ്ട് മാത്രം അളക്കാനാവില്ല.

ശാരീരികവും മാനസികവും ആത്മീയവുമായ പ്രതിസന്ധികൾ

ചില ദമ്പതികളുടെ ജീവിതത്തിൽ ശാരീരികവും മാനസികവും ആത്മീയവുമായ വിവിധ പ്രതിസന്ധികൾ കുഞ്ഞുങ്ങളുണ്ടാകാനുള്ള യാത്രയിൽ തടസ്സങ്ങൾ സൃഷ്ടിച്ചേക്കാം.

ചിലർക്ക് ആരോഗ്യപരമായ പ്രശ്നങ്ങൾ ഉണ്ടായിരിക്കാം. ചിലർക്ക് ദീർഘകാല ചികിത്സ ആവശ്യമായി വന്നേക്കാം. മാനസിക സമ്മർദ്ദം, ആശങ്ക, നിരാശ, പരസ്പര ആശയവിനിമയത്തിലെ ബുദ്ധിമുട്ടുകൾ തുടങ്ങിയവയും അവരുടെ ജീവിതത്തെ ബാധിച്ചേക്കാം.

ചിലർ ആത്മീയമായ ആശയക്കുഴപ്പങ്ങളിലൂടെയും വിശ്വാസപരമായ പ്രതിസന്ധികളിലൂടെയും കടന്നുപോകാം. “എന്തുകൊണ്ടാണ് ഇത് ഞങ്ങൾക്ക് സംഭവിക്കുന്നത്?” എന്ന ചോദ്യം പോലും അവരുടെ മനസ്സിൽ ഉയർന്നേക്കാം.

ഇത്തരം സാഹചര്യങ്ങളിൽ കുറ്റപ്പെടുത്തലല്ല വേണ്ടത്; കൂടെയുണ്ടാകലാണ്.

പ്രശ്നങ്ങളുടെ സ്വഭാവമനുസരിച്ച് യോഗ്യരായ ആരോഗ്യവിദഗ്ധരുടെ ചികിത്സയും, ആവശ്യമായാൽ കൗൺസിലിംഗും മാനസിക പിന്തുണയും തേടേണ്ടി വന്നേക്കാം. ആത്മീയമായ ബുദ്ധിമുട്ടുകൾ അനുഭവിക്കുന്നവർക്ക് വിശ്വസ്തരായ ആത്മീയ മാർഗദർശകരുടെ പിന്തുണയും പ്രാർത്ഥനയും ആശ്വാസകരമായേക്കാം.

സഹായം തേടുന്നത് ഒരു ദൗർബല്യമല്ല.

സഹായം ആവശ്യമായിടത്ത് സഹായിക്കുക.
ചികിത്സ ആവശ്യമായിടത്ത് ചികിത്സ തേടാൻ പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കുക.
കൗൺസിലിംഗ് ആവശ്യമായിടത്ത് അതിലേക്ക് നയിക്കുക.
ആത്മീയ പിന്തുണ ആവശ്യമായിടത്ത് കരുതലോടെ കൂടെ നിൽക്കുക.

എന്നാൽ ഇതെല്ലാം അവരുടെ സമ്മതത്തോടെയും സ്വകാര്യത മാനിച്ചും ആയിരിക്കണം.

അവരുടെ മാനസികാവസ്ഥ മനസ്സിലാക്കുക

കുട്ടികളില്ലാത്തവരിൽ ചിലർ പുറത്തുനിന്ന് സാധാരണ ജീവിതം നയിക്കുന്നതായി തോന്നിയാലും ഉള്ളിൽ വലിയ വേദന അനുഭവിക്കുന്നുണ്ടാകാം.

“കുട്ടികളായില്ലേ?”

“എന്താണ് പ്രശ്നം?”

“ചികിത്സിച്ചില്ലേ?”

“ഇനിയും ശ്രമിച്ചില്ലേ?”

എന്നിങ്ങനെയുള്ള ചോദ്യങ്ങൾ നമുക്ക് സാധാരണ സംഭാഷണമായി തോന്നാം. എന്നാൽ അത് മറ്റൊരാളുടെ മനസ്സിൽ ആഴത്തിലുള്ള മുറിവുണ്ടാക്കിയേക്കാം.

അവരുടെ മാനസികാവസ്ഥ മനസ്സിലാക്കാൻ ശ്രമിക്കണം.

നമ്മൾ അറിയാത്ത ഒരു പോരാട്ടത്തിലൂടെയാകാം അവർ കടന്നുപോകുന്നത്.

സഹായിക്കാം — പക്ഷേ സമ്മർദ്ദം ചെലുത്തരുത്

അവർക്ക് ആവശ്യമായപ്പോൾ കഴിയുന്ന സഹായവും ശരിയായ മാർഗനിർദേശവും പിന്തുണയും നൽകാം.

ആവശ്യമെങ്കിൽ യോഗ്യരായ ആരോഗ്യവിദഗ്ധരുടെയും കൗൺസിലർമാരുടെയും സഹായം തേടാൻ നിർദേശിക്കാം. അവരുടെ സാഹചര്യത്തിന് അനുയോജ്യമായ വിവരങ്ങളും മാർഗനിർദേശങ്ങളും നൽകാം.

എന്നാൽ സഹായം നൽകുന്നതും സമ്മർദ്ദം ചെലുത്തുന്നതും രണ്ടാണ്.

അവരുടെ അനുവാദമില്ലാതെ ഇടപെടരുത്.
അവരുടെ സ്വകാര്യജീവിതത്തെക്കുറിച്ച് അന്വേഷിക്കരുത്.
അവരുടെ തീരുമാനങ്ങളെ ചോദ്യം ചെയ്യരുത്.

അവർ ഉപദേശം ചോദിച്ചാൽ മാത്രം

മറ്റൊരാളുടെ കുടുംബജീവിതത്തെക്കുറിച്ച് നമുക്ക് അഭിപ്രായം പറയേണ്ട ആവശ്യമില്ല.

അവർ നമ്മുടെ ഉപദേശം ചോദിച്ചാൽ മാത്രം, അവരുടെ സാഹചര്യം മനസ്സിലാക്കി, ആലോചിച്ച്, കരുതലോടെ പ്രതികരിക്കാം.

അറിയാതെ നൽകുന്ന ഉപദേശം ചിലപ്പോൾ സഹായിക്കുന്നതിനുപകരം കൂടുതൽ വേദനിപ്പിച്ചേക്കാം.

ആദ്യം കേൾക്കുക.
പിന്നെ മനസ്സിലാക്കുക.
അതിനുശേഷം മാത്രം പ്രതികരിക്കുക.

ഓരോ വാക്കും വളരെ സൂക്ഷിച്ച്

ഇത്തരം വിഷയങ്ങളിൽ നമ്മുടെ ഓരോ വാക്കിനും വലിയ ഉത്തരവാദിത്വമുണ്ട്.

നമുക്ക് ഒരു സാധാരണ ചോദ്യമായി തോന്നുന്ന വാക്ക് മറ്റൊരാളുടെ ഹൃദയത്തിലെ പഴയ മുറിവ് വീണ്ടും തുറന്നേക്കാം.

അതുകൊണ്ട് പറയുന്നതിന് മുമ്പ് ചിന്തിക്കാം:

ഈ വാക്ക് ആവശ്യമാണോ?
ഇത് സഹായിക്കുമോ?
ഇത് അവരുടെ മനസ്സിനെ വേദനിപ്പിക്കുമോ?
ഇത് അവരുടെ സ്വകാര്യതയെ മാനിക്കുന്നുണ്ടോ?

ഉറപ്പില്ലെങ്കിൽ മിണ്ടാതിരിക്കുന്നതാണ് ചിലപ്പോൾ ഏറ്റവും വലിയ കരുതൽ.

പ്രാർത്ഥിക്കാനും മറക്കരുത്

നമ്മുടെ പരിചയത്തിലുള്ള കുട്ടികളില്ലാത്ത ദമ്പതികളെക്കുറിച്ച് സംസാരിക്കുമ്പോൾ “ആരുടെ കുഴപ്പമാണ്?” എന്ന് അന്വേഷിക്കുന്നതിന് പകരം, അവർക്കുവേണ്ടി പ്രാർത്ഥിക്കാനും മറക്കരുത്.

അവർക്ക് കുഞ്ഞുങ്ങളുണ്ടാകണമെന്ന ആഗ്രഹമുണ്ടെങ്കിൽ, ദൈവം അനുഗ്രഹിക്കട്ടെ, അവരുടെ പ്രാർത്ഥനകൾക്ക് ഉത്തരം ലഭിക്കട്ടെ, അവർക്ക് മാതാപിതാക്കളാകാനുള്ള സന്തോഷം ലഭിക്കട്ടെ എന്ന് ആത്മാർത്ഥമായി പ്രാർത്ഥിക്കാം.

പ്രാർത്ഥനയ്ക്കൊപ്പം, അവർക്ക് ആവശ്യമായപ്പോൾ കഴിയുന്ന സഹായവും ശരിയായ മാർഗനിർദേശവും മാനസിക പിന്തുണയും നൽകാം.

എന്നാൽ പ്രാർത്ഥന പോലും സമ്മർദ്ദമാകരുത്. അവരുടെ സ്വകാര്യതയും വ്യക്തിപരമായ സാഹചര്യങ്ങളും മാനിച്ചുകൊണ്ട്, സ്നേഹത്തോടെയും വിശ്വാസത്തോടെയും പ്രാർത്ഥിക്കാം.

നമ്മുടെ പരിചയത്തിലുള്ള ഓരോ കുട്ടികളില്ലാത്ത ദമ്പതികൾക്കുവേണ്ടിയും ഒരിക്കലെങ്കിലും ആത്മാർത്ഥമായി പ്രാർത്ഥിക്കാം.

അവരുടെ ജീവിതത്തിൽ എന്താണ് ദൈവത്തിന്റെ പദ്ധതി എന്ന് നമുക്ക് അറിയില്ല. അതുകൊണ്ട് വിധിക്കാതെ, കുറ്റപ്പെടുത്താതെ, വിശ്വാസത്തോടെ പ്രാർത്ഥിക്കുകയും സ്നേഹത്തോടെ കൂടെ നിൽക്കുകയും ചെയ്യാം.

ഒരു ശക്തമായ ആഹ്വാനം

ഇനി മുതൽ കുട്ടികളില്ലാത്ത ഒരു ദമ്പതികളെ കാണുമ്പോൾ “ആരുടെ കുഴപ്പമാണ്?” എന്ന് അന്വേഷിക്കരുത്.

പകരം,

“എങ്ങനെ സഹായിക്കാം?”

എന്ന് ചിന്തിക്കാം.

അവരുടെ മാനസികാവസ്ഥ മനസ്സിലാക്കാം.

അവർ ചോദിച്ചാൽ മാത്രം ഉപദേശം നൽകാം.

കഴിയുന്ന സഹായം ചെയ്യാം.

ആവശ്യമായ മാർഗനിർദേശത്തിലേക്ക് അവരെ നയിക്കാം.

ശാരീരികമോ മാനസികമോ ആത്മീയമോ ആയ പ്രതിസന്ധികൾ ഉണ്ടെങ്കിൽ, ആവശ്യമായ വിദഗ്ധ സഹായവും കൗൺസിലിംഗും ചികിത്സയും തേടാൻ കരുതലോടെ പിന്തുണയ്ക്കാം.

അവരുടെ സ്വകാര്യത സംരക്ഷിക്കാം.

അവരുടെ സ്വാഭിമാനം കാത്തുസൂക്ഷിക്കാം.

ഒരു കുടുംബത്തിന്റെ വേദനയെ കൗതുകമായി കാണരുത്.
ഒരു സ്ത്രീയുടെ മാതൃത്വത്തെ ചോദ്യം ചെയ്യരുത്.
ഒരു പുരുഷന്റെ കഴിവിനെ സംശയിക്കരുത്.
ഒരു ദമ്പതികളുടെ സ്വകാര്യജീവിതത്തെ സമൂഹത്തിന്റെ അന്വേഷണവിഷയമാക്കരുത്.

കുഞ്ഞുങ്ങൾ ദൈവത്തിന്റെ ദാനമാണെന്ന് വിശ്വസിക്കുന്നുവെങ്കിൽ, കുഞ്ഞുങ്ങളില്ലാത്തവരെയും അതേ ദൈവത്തിന്റെ പ്രിയപ്പെട്ട മനുഷ്യരായി കാണാം.

നമ്മുടെ ഒരു വാക്ക് ആശ്വാസമാകട്ടെ; മുറിവാകരുത്.
നമ്മുടെ സാന്നിധ്യം പിന്തുണയാകട്ടെ; സമ്മർദ്ദമാകരുത്.
നമ്മുടെ ഇടപെടൽ സഹായമാകട്ടെ; അധികാരപ്രകടനമാകരുത്.

കുറ്റപ്പെടുത്താതെ കരുതാം.
വിധിക്കാതെ മനസ്സിലാക്കാം.
അകറ്റാതെ ചേർത്തുനിർത്താം.
പ്രാർത്ഥനയിൽ അവരെയും ഓർക്കാം.

കുട്ടികളില്ലാത്തവരെ കുറ്റപ്പെടുത്തരുതേ.

അവരുടെ ജീവിതത്തെ അന്വേഷിക്കരുതേ.
അവരുടെ വേദനയെ ചോദ്യം ചെയ്യരുതേ.
ആരുടെ കുഴപ്പമെന്ന് അന്വേഷിക്കരുതേ.
അവർ ഉപദേശം ചോദിച്ചാൽ മാത്രം — ആലോചിച്ച്, കരുതലോടെ പ്രതികരിക്കാം.

കഴിയുന്ന സഹായം നൽകാം.
ശരിയായ മാർഗനിർദേശം നൽകാം.
ആവശ്യമായ ചികിത്സയിലേക്കും കൗൺസിലിംഗിലേക്കും നയിക്കാം.
മാനസികവും ആത്മീയവുമായ പിന്തുണ നൽകാം.
അവരുടെ സ്വകാര്യതയും മാന്യതയും സംരക്ഷിക്കാം.
അവർക്കുവേണ്ടി പ്രാർത്ഥിക്കാനും മറക്കരുത്.

ഓരോ വാക്കും വളരെ വളരെ സൂക്ഷിച്ച് സംസാരിക്കാം.

കാരണം, നമുക്ക് ഒരു സാധാരണ വാക്ക് മാത്രമായിരിക്കാം —
പക്ഷേ മറ്റൊരാൾക്ക് അത് ജീവിതകാലം മുഴുവൻ മറക്കാനാകാത്ത മുറിവായിരിക്കാം.

നമ്മുടെ ഒരു വാക്ക് മുറിവാകരുത്;
ഒരു പ്രാർത്ഥന അനുഗ്രഹമാകട്ടെ.

 സാബു ജോസ്
   9446329343.