ജനാധിപത്യം , സാമ്പത്തിക നീതി , സാമൂഹിക ഉത്തരവാദിത്വം:പുതിയ ഇന്ത്യയ്ക്ക്ഒ രു പുതിയ ദിശ

ജനപ്രതിനിധികളുടെ സേവന-വേതന വ്യവസ്ഥകൾ, സാമൂഹിക അസമത്വം, ദേശീയ സുതാര്യത എന്നിവയെക്കുറിച്ചുള്ള ഒരു പുനർവിചിന്തനം

സാബു ജോസ്

ഒരു രാജ്യത്തിന്റെ മഹത്വം അതിന്റെ സമ്പന്നരുടെ സമ്പത്തിൽ അല്ല; സാധാരണ ജനങ്ങളുടെ ജീവിതനിലവാരത്തിലാണ്.

ഇന്ന് ഇന്ത്യ സാമ്പത്തിക വളർച്ചയുടെ പുതിയ ഉയരങ്ങളിലേക്ക് കുതിക്കുകയാണ്. ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ സമ്പദ്‌വ്യവസ്ഥകളിൽ ഒന്നായി രാജ്യം മാറിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നു. അതേസമയം ഒരു ചോദ്യം നമ്മെ അലട്ടുന്നു:

ഈ വളർച്ചയുടെ ഫലം എല്ലാവരിലേക്കും എത്തുന്നുണ്ടോ?

ഒരു വശത്ത് കോടിക്കണക്കിന് രൂപയുടെ ആസ്തികൾ കൈവശമുള്ളവരും മറുവശത്ത് ദിവസവരുമാനം പോലും ഉറപ്പില്ലാത്ത കുടുംബങ്ങളും. ഒരു വശത്ത് നിരവധി പെൻഷനുകളും ആനുകൂല്യങ്ങളും ലഭിക്കുന്നവർ; മറുവശത്ത് വാർദ്ധക്യത്തിൽ ജീവിക്കാൻ പോലും ബുദ്ധിമുട്ടുന്ന വയോജനങ്ങൾ. ഒരു വശത്ത് അധികാരവും സമ്പത്തും കേന്ദ്രീകരിക്കപ്പെടുമ്പോൾ മറുവശത്ത് അടിസ്ഥാന ആവശ്യങ്ങൾക്കായി പോരാടുന്ന ജനസമൂഹം.

ഈ അകലം നിരന്തരം വർധിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുകയാണെങ്കിൽ അത് ജനാധിപത്യത്തിനും സാമൂഹിക സമാധാനത്തിനും ഗുണകരമല്ല.

ജനപ്രതിനിധികൾ: സേവകരോ പ്രത്യേകാവകാശമുള്ള വിഭാഗമോ?

ജനപ്രതിനിധികൾക്ക് ശമ്പളവും ആനുകൂല്യങ്ങളും ലഭിക്കണം. അത് ഒരു പ്രശ്നമല്ല. പക്ഷേ ജനങ്ങൾ ചോദിക്കുന്നത് മറ്റൊന്നാണ്:

- അവരുടെ വരുമാനവും ആനുകൂല്യങ്ങളും പൂർണമായും സുതാര്യമാണോ?
- പൊതുസേവനത്തിന്റെ നിലവാരവും ആനുകൂല്യങ്ങളും തമ്മിൽ ബന്ധമുണ്ടോ?
- ഒന്നിലധികം പെൻഷനുകൾ അനുവദിക്കുന്നത് ന്യായമാണോ?
- സാധാരണ ജനങ്ങളുടെ ജീവിത യാഥാർത്ഥ്യങ്ങൾ പരിഗണിക്കപ്പെടുന്നുണ്ടോ?

ജനാധിപത്യത്തിൽ അധികാരം ഒരു സേവനമാണ്. സേവനം പ്രത്യേകാവകാശമായി മാറരുത്.

ജനപ്രതിനിധികൾക്ക് ശമ്പളവും അലവൻസുകളും പെൻഷനും ലഭിക്കുന്നത് സ്വാഭാവികമാണ്. എന്നാൽ ഇന്ന് ഇന്ത്യയിൽ കൂടുതൽ ഗൗരവമായി ചർച്ച ചെയ്യേണ്ട ഒരു വിഷയമുണ്ട്: ഒന്നിലധികം പെൻഷനുകളും തുടർച്ചയായി വർധിക്കുന്ന രാഷ്ട്രീയ ആനുകൂല്യങ്ങളും.

ഒരു സാധാരണ സർക്കാർ ജീവനക്കാരൻ ദീർഘകാലം ജോലി ചെയ്ത ശേഷം ഒരു പെൻഷൻ ലഭിക്കുന്നു. സ്വകാര്യ മേഖലയിലെ ലക്ഷക്കണക്കിന് തൊഴിലാളികൾക്ക് അതുപോലും ലഭിക്കുന്നില്ല. അസംഘടിത മേഖലയിലെ തൊഴിലാളികൾക്കും കർഷകർക്കും മത്സ്യത്തൊഴിലാളികൾക്കും ചെറുകിട വ്യാപാരികൾക്കും വാർദ്ധക്യത്തിൽ ആശ്രയിക്കാൻ പലപ്പോഴും യാതൊരു സുരക്ഷാ സംവിധാനവുമില്ല.

എന്നാൽ പൊതുജീവിതത്തിൽ ചിലർക്ക് എം.എൽ.എ., എം.പി., മന്ത്രി, വിവിധ സർക്കാർ സ്ഥാപനങ്ങളുടെ ചെയർമാൻ, ബോർഡ് അംഗം തുടങ്ങിയ നിലകളിൽ സേവനം ചെയ്തതിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ വ്യത്യസ്ത ആനുകൂല്യങ്ങൾ ലഭിക്കുന്ന സാഹചര്യമുണ്ട്.

പലപ്പോഴും ഒരു വ്യക്തിക്ക് ഒന്നിലധികം പെൻഷനുകൾ ലഭിക്കുന്ന സാഹചര്യമുണ്ട്. കുടുംബാംഗങ്ങളും രാഷ്ട്രീയ, സർക്കാർ, ബിസിനസ് മേഖലകളിൽ സജീവമാണെങ്കിൽ കുടുംബവരുമാനം വീണ്ടും ഉയരുന്നു. ഫലത്തിൽ പൊതുജീവിതത്തിൽ ദീർഘകാലം തുടരുന്ന ചിലരുടെ സാമ്പത്തിക സുരക്ഷ വർഷംതോറും ശക്തിപ്പെടുന്നു.

മറുവശത്ത് സമൂഹത്തിലെ വലിയൊരു വിഭാഗം ജനങ്ങൾ യാതൊരു സ്ഥിരവരുമാനവുമില്ലാതെ ജീവിക്കുന്നു. ഒരു സാധാരണ തൊഴിലാളിക്ക് ജോലി ഇല്ലെങ്കിൽ വരുമാനമില്ല. ഒരു കർഷകന് വിള നശിച്ചാൽ വരുമാനമില്ല. ഒരു ചെറിയ വ്യാപാരിക്ക് നഷ്ടം വന്നാൽ ജീവിതം തന്നെ പ്രതിസന്ധിയിലാകും.

ഇത് അസൂയയുടെ പ്രശ്നമല്ല; സാമൂഹിക നീതിയുടെ പ്രശ്നമാണ്.

അതിരില്ലാത്ത സമ്പത്തും അതിരില്ലാത്ത ദാരിദ്ര്യവും

ഒരു ആരോഗ്യകരമായ സമൂഹത്തിൽ ഒരുവശത്ത് ഒന്നും ഇല്ലാത്തവരും മറുവശത്ത് ആവോളം സമ്പത്തും അധികാരവും വിഭവങ്ങളും കൈവശമുള്ളവരും തമ്മിലുള്ള അകൽച്ച നിരന്തരം വർധിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കരുത്.

സാമ്പത്തിക വളർച്ചയുടെ ലക്ഷ്യം ചിലരുടെ സമ്പത്ത് വർധിപ്പിക്കൽ മാത്രമല്ല; എല്ലാവരുടെയും ജീവിതനിലവാരം മെച്ചപ്പെടുത്തലാണ്.

ഒരു വിഭാഗം ജനങ്ങൾ ആഡംബര ജീവിതം നയിക്കുമ്പോൾ മറ്റൊരു വിഭാഗം അടിസ്ഥാന ഭക്ഷണം, ചികിത്സ, വിദ്യാഭ്യാസം, പാർപ്പിടം എന്നിവയ്ക്കായി പോരാടുന്ന സാഹചര്യം ദീർഘകാലം നിലനിൽക്കുന്നത് സാമൂഹിക അസന്തുലിതാവസ്ഥയ്ക്കും അസ്വസ്ഥതയ്ക്കും വഴിയൊരുക്കും.

സമത്വം എന്നത് എല്ലാവരെയും ഒരേ നിലയിലാക്കലല്ല. എന്നാൽ ഒരാൾ അത്യധിക സമ്പത്തിന്റെ കൊടുമുടിയിലേക്കും മറ്റൊരാൾ അത്യന്തം ദാരിദ്ര്യത്തിന്റെ അടിത്തട്ടിലേക്കും തള്ളപ്പെടുന്ന സാഹചര്യം കുറയ്ക്കാൻ സമൂഹവും ഭരണകൂടവും ശ്രദ്ധിക്കണം.

ഒരു രാജ്യത്തിന്റെ പുരോഗതി ഏതാനും സമ്പന്നരുടെ ആസ്തികളാൽ അളക്കപ്പെടുന്നതല്ല; ഏറ്റവും സാധാരണക്കാരന്റെ ജീവിത നിലവാരത്തിലൂടെയാണ് അത് വിലയിരുത്തപ്പെടേണ്ടത്.

ദേശീയ പൗര സാമ്പത്തിക വിവര കാർഡ്

ഇവിടെയാണ് ഒരു പുതിയ ദേശീയ ആശയം ഉയർന്നുവരുന്നത്.

രാജ്യത്തെ ഓരോ പൗരനും ഒരു ദേശീയ പൗര സാമ്പത്തിക വിവര കാർഡ് നൽകുന്ന സംവിധാനം പഠനവിധേയമാക്കണം.

ഈ കാർഡിൽ ഉൾപ്പെടാവുന്ന വിവരങ്ങൾ:

- വാർഷിക വരുമാനം
- വരുമാന സ്രോതസ്സുകൾ
- പ്രധാന സ്വത്തുക്കൾ
- നികുതി വിവരങ്ങൾ
- സർക്കാർ ആനുകൂല്യങ്ങൾ
- പെൻഷനുകൾ
- പൊതുധന സഹായങ്ങൾ
- പൊതുപദവികളിൽ നിന്ന് ലഭിക്കുന്ന പ്രതിഫലങ്ങൾ

ഈ വിവരങ്ങൾ പൊതുജനങ്ങൾക്ക് ലഭ്യമാക്കേണ്ടതില്ല.

എന്നാൽ നിയമപരമായി അധികാരമുള്ള കോടതികൾ, റവന്യൂ വകുപ്പ്, ആദായനികുതി വകുപ്പ്, അഴിമതി വിരുദ്ധ ഏജൻസികൾ, സാമൂഹിക ക്ഷേമ വകുപ്പുകൾ, അന്വേഷണ ഏജൻസികൾ എന്നിവയ്ക്ക് ആവശ്യമായപ്പോൾ പരിശോധിക്കുവാനുള്ള അധികാരം ഉണ്ടായിരിക്കണം.

ഇതിലൂടെ കള്ളപ്പണം കുറയ്ക്കാം, നികുതി വെട്ടിപ്പ് നിയന്ത്രിക്കാം, അനധികൃത സ്വത്ത് സമ്പാദനം കണ്ടെത്താം, അർഹതയില്ലാത്തവർ സർക്കാർ ആനുകൂല്യങ്ങൾ കൈപ്പറ്റുന്നത് തടയാം, ക്ഷേമപദ്ധതികൾ കൂടുതൽ കൃത്യതയോടെ നടപ്പാക്കാം.

ഒരു പുതിയ ആശയം: ദേശീയ സാമൂഹിക ഉത്തരവാദിത്വ സൂചിക

ഓരോ പൗരന്റെയും സാമ്പത്തിക സ്ഥിതി മാത്രമല്ല, സമൂഹത്തിനുള്ള സംഭാവനകളും അംഗീകരിക്കപ്പെടണം.

അതിനായി ഒരു ദേശീയ സാമൂഹിക ഉത്തരവാദിത്വ സൂചിക രൂപീകരിക്കാവുന്നതാണ്.

അതിൽ പരിഗണിക്കാവുന്ന കാര്യങ്ങൾ:

- നികുതി അടവ്
- സാമൂഹിക സേവനം
- രക്തദാനം
- അവയവദാന സമ്മതം
- പരിസ്ഥിതി സംരക്ഷണ പ്രവർത്തനങ്ങൾ
- ജീവകാരുണ്യ പ്രവർത്തനങ്ങൾ
- സമൂഹ വികസന പ്രവർത്തനങ്ങൾ

സമ്പത്ത് മാത്രം ഒരു വ്യക്തിയുടെ മഹത്വത്തിന്റെ അളവുകോലാകരുത്. സമൂഹത്തിന് നൽകുന്ന സംഭാവനയും അംഗീകരിക്കപ്പെടണം.

ജനപ്രതിനിധികൾക്കായി കൂടുതൽ സുതാര്യത

പൊതുജീവിതത്തിൽ പ്രവർത്തിക്കുന്നവർക്ക് ഉയർന്ന നിലവാരത്തിലുള്ള സാമ്പത്തിക സുതാര്യത നിർബന്ധമാക്കണം.

ഓരോ വർഷവും ജനപ്രതിനിധികൾ അവരുടെ:

- വരുമാനം
- സ്വത്തുക്കൾ
- ബാധ്യതകൾ
- കുടുംബ സാമ്പത്തിക താൽപര്യങ്ങൾ
- സർക്കാർ ആനുകൂല്യങ്ങൾ

എന്നിവയുടെ വിശദാംശങ്ങൾ സമർപ്പിക്കുകയും പരിശോധിക്കുകയും ചെയ്യണം.

ജനങ്ങളുടെ വിശ്വാസം നേടാനുള്ള ഏറ്റവും നല്ല മാർഗം സുതാര്യതയാണ്.

അടിസ്ഥാന പൗര സുരക്ഷ

ഒരു ജനാധിപത്യ രാജ്യത്ത് ഒരു പൗരനും താഴെ പറയുന്ന കാര്യങ്ങളിൽ നിന്ന് വഞ്ചിതനാകരുത്:

- ഭക്ഷണം
- കുടിവെള്ളം
- അടിസ്ഥാന ചികിത്സ
- വിദ്യാഭ്യാസം
- പാർപ്പിടം
- വാർദ്ധക്യ സുരക്ഷ

ഇവ ദാനധർമ്മ വിഷയങ്ങൾ അല്ല; പൗരാവകാശങ്ങളാണ്.

 *ദേശീയ* *നവീകരണത്തിനായുള്ള* 25 *നിർദേശങ്ങൾ* 

1. ജനപ്രതിനിധികളുടെ ശമ്പളവും ആനുകൂല്യങ്ങളും നിശ്ചയിക്കാൻ സ്വതന്ത്ര ദേശീയ കമ്മീഷൻ രൂപീകരിക്കുക.
2. ഒന്നിലധികം സർക്കാർ പെൻഷനുകൾ പുനഃപരിശോധിക്കുക.
3. ജനപ്രതിനിധികളുടെ വാർഷിക വരുമാന-സ്വത്ത് പ്രഖ്യാപനം നിർബന്ധമാക്കുക.
4. ദേശീയ പൗര സാമ്പത്തിക വിവര കാർഡ് സംവിധാനം പഠനവിധേയമാക്കുക.
5. കള്ളപ്പണത്തിനും അനധികൃത സ്വത്ത് സമ്പാദനത്തിനുമെതിരെ ശക്തമായ നടപടികൾ സ്വീകരിക്കുക.
6. എല്ലാ ക്ഷേമപദ്ധതികളുടെയും ഗുണഭോക്തൃ പരിശോധന സുതാര്യമാക്കുക.
7. ഓരോ പൗരനും അടിസ്ഥാന ആരോഗ്യ സംരക്ഷണം ഉറപ്പാക്കുക.
8. എല്ലാവർക്കും ഗുണമേന്മയുള്ള വിദ്യാഭ്യാസം ലഭ്യമാക്കുക.
9. യുവാക്കൾക്കായി ദേശീയ തൊഴിൽ വികസന പദ്ധതി രൂപീകരിക്കുക.
10. വയോജന സാമൂഹിക സുരക്ഷാ പെൻഷൻ ശക്തിപ്പെടുത്തുക.
11. കുടുംബ സ്ഥാപനത്തെ ശക്തിപ്പെടുത്തുന്ന നയങ്ങൾക്ക് മുൻഗണന നൽകുക.
12. ഭിന്നശേഷിക്കാർക്കായി സമഗ്ര സുരക്ഷാ സംവിധാനം ഒരുക്കുക.
13. സർക്കാർ ചെലവുകളുടെ വാർഷിക പൊതുജന റിപ്പോർട്ട് പ്രസിദ്ധീകരിക്കുക.
14. പൊതുധന ആനുകൂല്യങ്ങൾക്ക് ഡിജിറ്റൽ ട്രാക്കിംഗ് സംവിധാനം നടപ്പാക്കുക.
15. ജനപ്രതിനിധികളുടെ വാർഷിക പ്രവർത്തന റിപ്പോർട്ട് പ്രസിദ്ധീകരിക്കുക.
16. പാർലമെന്റിലെയും നിയമസഭയിലെയും ഹാജർ വിവരങ്ങൾ പൊതുജനങ്ങൾക്ക് ലഭ്യമാക്കുക.
17. രാഷ്ട്രീയ പാർട്ടികളുടെ ധനസ്രോതസ്സുകളിൽ കൂടുതൽ സുതാര്യത ഉറപ്പാക്കുക.
18. അഴിമതി കേസുകൾക്കായി ഫാസ്റ്റ്-ട്രാക്ക് കോടതികൾ സ്ഥാപിക്കുക.
19. സാമൂഹിക ഉത്തരവാദിത്വം പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കുന്ന ദേശീയ ബഹുമതി സംവിധാനം രൂപീകരിക്കുക.
20. രക്തദാനം, അവയവദാനം, ജീവകാരുണ്യ പ്രവർത്തനങ്ങൾ ദേശീയ സംസ്കാരത്തിന്റെ ഭാഗമാക്കുക.
21. ഗ്രാമീണ ആരോഗ്യ-വിദ്യാഭ്യാസ സൗകര്യങ്ങൾ നഗര നിലവാരത്തിലേക്ക് ഉയർത്തുക.
22. അതിദരിദ്ര കുടുംബങ്ങളെ ഉയർത്താനുള്ള ദേശീയ മിഷൻ ആരംഭിക്കുക.
23. ഓരോ പൗരനും അടിസ്ഥാന പാർപ്പിട സുരക്ഷ ഉറപ്പാക്കുക.
24. സാമ്പത്തിക വളർച്ചയുടെ നേട്ടങ്ങൾ ഏറ്റവും പിന്നാക്ക വിഭാഗങ്ങളിലേക്കും എത്തുന്നുവെന്ന് അളക്കുന്ന ദേശീയ സൂചിക രൂപീകരിക്കുക.
25. മനുഷ്യാന്തസ്സിനെയും കുടുംബക്ഷേമത്തെയും ജീവിതത്തിന്റെ മൂല്യത്തെയും വികസനത്തിന്റെ കേന്ദ്രമായി അംഗീകരിക്കുന്ന ദേശീയ നയദർശനം സ്വീകരിക്കുക.

സമാപനം

ഇന്ത്യയ്ക്ക് ആവശ്യം സമ്പത്ത് വിരുദ്ധതയല്ല; ദാരിദ്ര്യത്തിനെതിരായ പോരാട്ടമാണ്.

സമ്പന്നരെ ശിക്ഷിക്കലല്ല; ദരിദ്രരെ ഉയർത്തിക്കൊണ്ടുവരികയാണ്.

എന്നാൽ ഒരേ സമയം അതിരില്ലാത്ത സമ്പത്തും അതിരില്ലാത്ത ദാരിദ്ര്യവും വളരാൻ അനുവദിക്കരുത്.

ജനാധിപത്യത്തിന്റെ ലക്ഷ്യം എല്ലാവരെയും ഒരേ നിലയിലാക്കുക അല്ല. എന്നാൽ ആരും മനുഷ്യാന്തസ്സിന് താഴെ ജീവിക്കേണ്ട അവസ്ഥ ഉണ്ടാകാതിരിക്കുക എന്നതാണ്.

ഒരു രാജ്യത്തിന്റെ മഹത്വം ചിലരുടെ സമ്പത്തിലും അധികാരത്തിലും അല്ല; ഏറ്റവും സാധാരണക്കാരനായ പൗരന്റെ മുഖത്തെ പ്രത്യാശയിലാണ്.

ജനാധിപത്യത്തിന്റെ വിജയവും സാമ്പത്തിക വളർച്ചയുടെ മഹത്വവും ഒടുവിൽ ഒരേയൊരു ചോദ്യത്തിലേക്കാണ് എത്തുന്നത്:

"ഈ രാജ്യത്ത് ജനിച്ച ഓരോ മനുഷ്യനും മാന്യമായി ജീവിക്കാൻ കഴിയുന്നുണ്ടോ?"

ആ ചോദ്യത്തിന് ആത്മവിശ്വാസത്തോടെ "അതെ" എന്ന് പറയാൻ കഴിയുന്ന ദിവസം മാത്രമായിരിക്കും യഥാർത്ഥ വികസിത ഇന്ത്യയുടെ ഉദയം.

 *സാബു* *ജോസ്* 
ചെയർമാൻ,
പ്രോ ലൈഫ് ഗ്ലോബൽ ഫെലോഷിപ്പ്
9446329343