ജനാധിപത്യവും സമ്മർദ്ദശക്തികളും: ഭരണനിർവ്വഹണത്തിലെ സമുദായ ഇടപെടലുകളും

യഥാർത്ഥ പ്രാതിനിധ്യത്തിന്റെ രാഷ്ട്രീയവും
ഒരു മതേതര ജനാധിപത്യ രാജ്യത്തിന്റെ ഏറ്റവും വലിയ കരുത്ത് എന്നത് അതിന്റെ ഭരണഘടനാ സ്ഥാപനങ്ങളുടെ സുതാര്യതയും ജനങ്ങളാൽ തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ട സർക്കാരിന്റെ പരമാധികാരവുമാണ്.

 ഏത് ജനപ്രതിനിധിക്ക് ഏത് വകുപ്പ് നൽകണം, ഭരണപരമായ മുൻഗണനകൾ എന്തൊക്കെയായിരിക്കണം എന്ന് തീരുമാനിക്കാനുള്ള പൂർണ്ണമായ അധികാരം ജനവിധിയിലൂടെ അധികാരത്തിലെത്തിയ മുഖ്യമന്ത്രിയിൽ മാത്രം നിക്ഷിപ്തമാണ്. എന്നാൽ, സമീപകാല രാഷ്ട്രീയ സംഭവവികാസങ്ങളും മാധ്യമവാർത്തകളും പരിശോധിക്കുമ്പോൾ, ഈ ഭരണഘടനാപരമായ സ്വാതന്ത്ര്യത്തിന്മേൽ കരിനിഴൽ വീഴ്ത്തുന്ന രീതിയിൽ സമുദായ സംഘടനകളും മുന്നണിയിലെ വിവിധ ഗ്രൂപ്പുകളും സമ്മർദ്ദ ശക്തികളായി ഭരണനിർവ്വഹണത്തെ നിയന്ത്രിക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്ന കാഴ്ചയാണ് നാം കാണുന്നത്.

മന്ത്രിമാർക്ക് ഔദ്യോഗിക വസതിയും സ്റ്റേറ്റ് കാറും വരെ അനുവദിച്ചിട്ടും, സർക്കാർ അധികാരമേറ്റ് മൂന്നാം ദിവസമായിട്ടും വകുപ്പുകളുടെ ഗസറ്റ് വിജ്ഞാപനം ഇറക്കാൻ കഴിയാത്ത അവസ്ഥ ഒരു ജനാധിപത്യ മുന്നണിക്ക് വലിയ നാണക്കേടാണ്.

 ഫിഷറീസ് വകുപ്പ് ഒരു പ്രത്യേക രാഷ്ട്രീയ പാർട്ടിക്ക് നൽകുന്നതിനെതിരെ ലത്തീൻ സഭാ നേതൃത്വം കടുത്ത എതിർപ്പ് പ്രകടിപ്പിച്ചതും, അതിനെത്തുടർന്ന് മന്ത്രിമാർ സഭാ നേതൃത്വത്തെ പോയി കണ്ട് ചർച്ച നടത്തുന്നതുമെല്ലാം ജനാധിപത്യ മൂല്യങ്ങളെ അട്ടിമറിക്കുന്ന പ്രവണതകളാണ്. 

ഒരു ജനാധിപത്യ സർക്കാരിൽ ഇത്തരം അനാവശ്യ ഇടപെടലുകളും ആഭ്യന്തര തർക്കങ്ങളും ഉണ്ടാക്കുന്ന ദോഷങ്ങൾ വളരെ വലുതാണ്.

 1. വകുപ്പുകളുടെ കുത്തകവൽക്കരണവും വിഭജനവും

സമുദായ സംഘടനകളുടെ ഇടപെടലുകൾ ഉണ്ടാക്കുന്ന ഏറ്റവും വലിയ അപകടം വകുപ്പുകളുടെ വർഗ്ഗീയവൽക്കരണവും ചില വകുപ്പുകൾ ചില പ്രത്യേക വിഭാഗങ്ങൾ കൈപ്പിടിയിലൊതുക്കുന്ന പ്രവണതയുമാണ്. ഉദാഹരണത്തിന്, ന്യൂനപക്ഷ ക്ഷേമ വകുപ്പ് എപ്പോഴും ഒരു പ്രത്യേക സമുദായത്തിന് തന്നെ വേണമെന്ന വാദം ഒട്ടും ഉചിതമല്ല. ഇത് സമൂഹത്തിൽ വലിയ തോതിലുള്ള വിഭജനത്തിന് കാരണമാകും. ന്യൂനപക്ഷങ്ങൾക്കിടയിലെ വലിയ വിഭാഗങ്ങൾക്ക് വലിയ പരിഗണന നൽകുമ്പോൾ തന്നെ, അധികാരത്തിലും ആനുകൂല്യങ്ങളിലും പിന്നിലാക്കപ്പെടുന്ന 'മൈക്രോ മൈനോരിറ്റികളുടെ' (തീരെ ചെറിയ ന്യൂനപക്ഷങ്ങളുടെ) താല്പര്യം മാനിക്കുവാനും സംരക്ഷിക്കുവാനും ഭരണകൂടങ്ങൾക്ക് കഴിയണം.

മത്സ്യത്തൊഴിലാളികളുടെ ക്ഷേമം നോക്കേണ്ട ഫിഷറീസ് വകുപ്പിന്റെ പ്രാഥമിക ലക്ഷ്യം ജാതിയോ മതമോ നോക്കാതെ തീരദേശ വികസനം ഉറപ്പാക്കുക എന്നതാണ്. അതിനെ ഏതെങ്കിലും മതവിഭാഗത്തിന്റെ മാത്രം താല്പര്യങ്ങളുമായി ബന്ധിപ്പിക്കുന്നത് വകുപ്പിന്റെ ലക്ഷ്യത്തെത്തന്നെ റദ്ദാക്കുന്നതിന് തുല്യമാണ്.

 2. ഭരണ പങ്കാളിത്തത്തിലെ അവഗണനയും വീഴ്ചകളും

ഭരണത്തിൽ കൃത്യമായ പ്രാതിനിധ്യം ഉറപ്പാക്കുമ്പോൾ വോട്ട് ബാങ്കിന്റെ വലിപ്പം മാത്രമല്ല നോക്കേണ്ടത്, മറിച്ച് സമൂഹത്തിന് ആ വിഭാഗം നൽകുന്ന സംഭാവനകൾ കൂടി പരിഗണിക്കേണ്ടതുണ്ട്. സംസ്ഥാനത്ത് ഭൂരിഭാഗം വിദ്യാഭ്യാസ സ്ഥാപനങ്ങളും നടത്തുന്ന ക്രൈസ്തവ വിഭാഗത്തിൽ നിന്നും അർഹനായ ഒരു മന്ത്രി വേണമെന്നുള്ള ആവശ്യം തികച്ചും പരിഗണന അർഹിക്കുന്ന ഒന്നാണ്. എന്നാൽ ഇതിനെയെല്ലാം അട്ടിമറിച്ച്, വോട്ട് ബാങ്ക് രാഷ്ട്രീയത്തിന്റെ സമ്മർദ്ദങ്ങൾക്ക് മാത്രം കീഴ്പ്പെടുന്നത് ജനാധിപത്യ വിരുദ്ധമാണ്.

തീരദേശ മേഖലകളിൽ നിർണ്ണായക സ്വാധീനമുള്ള ലത്തീൻ സഭാ സമൂഹത്തെ ഭരണ പ്രാതിനിധ്യത്തിൽ നിന്നും പൂർണ്ണമായും ഒഴിവാക്കിയത് വലിയൊരു വീഴ്ച തന്നെയാണ്.
 തിരുവനന്തപുരത്തു നിന്നുള്ള ശ്രീ എം. വിൻസെന്റ്, കൊച്ചിയിൽ നിന്നുള്ള ശ്രീ.ടി. ജെ. വിനോദ് തുടങ്ങിയ അനുഭവസമ്പന്നരും മുതിർന്നവരുമായ കോൺഗ്രസ് എം.എൽ.എമാർ മുന്നണിയിലുണ്ടായിട്ടും, അവരെപ്പോലെയുള്ളവരെ തഴഞ്ഞ് സമുദായ സമവാക്യങ്ങൾ തെറ്റിക്കുന്നത് ഭരണത്തിന്റെ അടിത്തറ ഇളക്കാൻ മാത്രമേ ഉപകരിക്കൂ.

3. ഭരണഘടനാ സ്ഥാപനങ്ങളുടെ പവിത്രത നഷ്ടപ്പെടൽ
ഭരണഘടനയോടും പൊതുജനങ്ങളോടും മാത്രം ഉത്തരവാദിത്തമുള്ള മന്ത്രിമാരും ജനപ്രതിനിധികളും സമുദായ നേതാക്കളുടെ തിണ്ണ നിരങ്ങേണ്ടി വരുന്നത് ജനാധിപത്യ ഭരണകൂടത്തിന്റെ ആത്മവിശ്വാസക്കുറവിനെയാണ് കാണിക്കുന്നത്.

 വോട്ടർമാരോടുള്ള ഉത്തരവാദിത്തത്തേക്കാൾ ഉപരിയായി സമുദായ മേലധ്യക്ഷന്മാരുടെ താല്പര്യങ്ങൾക്ക് മുൻഗണന നൽകുമ്പോൾ ജനാധിപത്യ പ്രക്രിയയുടെയും ഭരണഘടനാ സ്ഥാപനങ്ങളുടെയും പവിത്രതയാണ് നഷ്ടപ്പെടുന്നത്.അവരുടെ ന്യായമായ നിർദേശങ്ങൾ സർക്കാർ അന്വേഷിക്കണം, അറിയണം. ഉചിതം എങ്കിൽ നടപ്പിൽ വരുത്തണം.

4. ഏകകക്ഷി ഭരണത്തിന്റെ അഭാവവും മുന്നണി രാഷ്ട്രീയത്തിന്റെ പരിമിതികളും.
5. 
ഏകകക്ഷി ഭരണമുള്ള സാഹചര്യങ്ങളിൽ ഇത്തരം പ്രതിസന്ധികൾ ഒരു പരിധി വരെ ഒഴിവാക്കാൻ സാധിക്കാറുണ്ട്. അവിടെ അന്തിമ തീരുമാനം എടുക്കാനുള്ള പൂർണ്ണ സ്വാതന്ത്ര്യം മുഖ്യമന്ത്രിക്കോ പാർട്ടി നേതൃത്വത്തിനോ ഉണ്ടായിരിക്കും. 
എന്നാൽ ഒന്നിലധികം പ്രാദേശിക-സമുദായ സ്വാധീനമുള്ള കക്ഷികൾ ചേരുന്ന മുന്നണി സംവിധാനത്തിൽ, ഓരോ പാർട്ടിയും തങ്ങളുടെ താല്പര്യങ്ങൾ സംരക്ഷിക്കാൻ വേണ്ടി സമ്മർദ്ദതന്ത്രങ്ങൾ പ്രയോഗിക്കുന്നത് ഭരണത്തെത്തന്നെ സ്തംഭിപ്പിക്കും.

 ഘടകകക്ഷികളെ തൃപ്തിപ്പെടുത്താനുള്ള ഓട്ടത്തിനിടയിൽ സർക്കാരിന്റെ പരമാധികാരമാണ് പണയപ്പെടുത്തുന്നത്.

 5. ഗ്രൂപ്പിസത്തിന്റെ ശാപവും മെറിറ്റിന്റെ നാശവും
ഘടകകക്ഷികളുടെ സമ്മർദ്ദത്തിന് പുറമെ, പ്രധാന രാഷ്ട്രീയ പാർട്ടിക്ക് ഉള്ളിലുള്ള ആഭ്യന്തര ഗ്രൂപ്പ് തർക്കങ്ങളും ഈ പ്രതിസന്ധിയെ കൂടുതൽ വഷളാക്കുന്നുണ്ട്. 

വകുപ്പ് വിഭജനത്തെക്കുറിച്ച് ഘടകകക്ഷികളുമായി ധാരണയിലെത്തുന്നതിനേക്കാൾ വലിയ വെല്ലുവിളിയാണ് പലപ്പോഴും സ്വന്തം പാർട്ടിയിലെ വിവിധ ഗ്രൂപ്പുകളെ തൃപ്തിപ്പെടുത്തുക എന്നത്. കഴിവും യോഗ്യതയും ഭരണനൈപുണ്യവുമുള്ള വ്യക്തികളെ അതാത് വകുപ്പുകളിൽ നിയമിക്കുന്നതിന് പകരം, സമുദായ പ്രീണനത്തിന്റെയും ഗ്രൂപ്പ് സമവാക്യങ്ങളുടെയും അടിസ്ഥാനത്തിൽ മന്ത്രിമാരെയും വകുപ്പുകളെയും നിശ്ചയിക്കുമ്പോൾ ഭരണത്തിന്റെ ഗുണനിലവാരം ക്രമാതീതമായി തകരും. ഇത് യഥാർത്ഥ വികസന പദ്ധതികൾ വഴിമുട്ടുന്നതിലേക്കും ജനങ്ങൾക്ക് ലഭിക്കേണ്ട സേവനങ്ങൾ തടസ്സപ്പെടുന്നതിലേക്കും നയിക്കും.

 6. ഭരണസ്തംഭനവും ജനവിശ്വാസ്യത തകരലും
ഔദ്യോഗികമായി വകുപ്പുകൾ വിഭജിച്ച് വിജ്ഞാപനം ഇറങ്ങാതെ മന്ത്രിമാർക്ക് തീരുമാനങ്ങൾ എടുക്കാനോ ഫയലുകൾ നോക്കാനോ സാധിക്കില്ല. അധികാരമേറ്റ് ദിവസങ്ങൾ കഴിഞ്ഞിട്ടും ഏത് മന്ത്രിയാണ് ഏത് വകുപ്പ് കൈകാര്യം ചെയ്യുന്നത് എന്നതിൽ വ്യക്തതയില്ലാത്തത് ഭരണനിർവ്വഹണത്തെ തുടക്കത്തിലേ മന്ദഗതിയിലാക്കും. കൃത്യമായ ഒരു ധാരണയോ ആസൂത്രണമോ ഇല്ലാതെയാണ് മുന്നണി അധികാരത്തിലേക്ക് വന്നത് എന്ന ധാരണ പൊതുസമൂഹത്തിൽ ഉണ്ടാക്കാൻ മാത്രമേ ഈ താമസം ഉപകരിക്കൂ.

 സമുദായ സംഘടനകളുടെയും ആഭ്യന്തര ഗ്രൂപ്പുകളുടെയും സമ്മർദ്ദങ്ങൾക്ക് വഴങ്ങി മുഖ്യമന്ത്രി അന്തിമ തീരുമാനമെടുക്കാൻ മടിക്കുന്നത് ഭരണകൂടത്തിന്റെ ദൗർബല്യമായി വിലയിരുത്തപ്പെടും.

രാഷ്ട്രീയ പാർട്ടികളുടെ വോട്ട് ബാങ്ക് രാഷ്ട്രീയവും അതിന്റെ പ്രത്യാഘാതങ്ങളും
സമുദായ സംഘടനകൾക്ക് ഭരണകാര്യങ്ങളിൽ ഇത്രമാത്രം ഇടപെടാൻ ധൈര്യം ലഭിക്കുന്നത്.
 രാഷ്ട്രീയ പാർട്ടികളുടെ വോട്ട് ബാങ്ക് രാഷ്ട്രീയം കൊണ്ടാണ്. തിരഞ്ഞെടുപ്പ് വിജയങ്ങൾക്കായി സമുദായ നേതാക്കളുടെ പ്രീതി പിടിച്ചുപറ്റാൻ ശ്രമിക്കുന്ന രാഷ്ട്രീയ നേതൃത്വങ്ങൾ പലപ്പോഴും അവരുടെ അനാവശ്യ സമ്മർദ്ദങ്ങൾക്ക് വഴങ്ങിക്കൊടുക്കുന്നു.

 തങ്ങളുടെ വോട്ടുകൾ കേന്ദ്രീകരിച്ച് സർക്കാരിനെ ബ്ലാക്ക് മെയിൽ ചെയ്യാൻ സാധിക്കുമെന്ന തിരിച്ചറിവാണ് സമുദായ സംഘടനകളെ ഇത്തരം നീക്കങ്ങൾക്ക് പ്രേരിപ്പിക്കുന്നത്. 

വലിയ വോട്ട് ബാങ്കുകൾക്ക് മുന്നിൽ ചെറുതും എന്നാൽ പ്രധാനപ്പെട്ടതുമായ ജനവിഭാഗങ്ങളെ തഴയുന്നത് വോട്ട് നൽകി സർക്കാരിനെ തിരഞ്ഞെടുത്ത ജനങ്ങളെ പരിഹസിക്കുന്നതിന് തുല്യമാണിത്.

ഉപസംഹാരം

ഒരു ജനാധിപത്യ സർക്കാരിന്റെ പ്രഥമവും പ്രധാനവുമായ മുൻഗണന ഏതെങ്കിലും പ്രത്യേക സമുദായത്തെയോ പാർട്ടിയിലെ ഗ്രൂപ്പുകളെയോ തൃപ്തിപ്പെടുത്തലല്ല,

 മറിച്ച് പൊതുജനങ്ങളുടെ മൊത്തത്തിലുള്ള താല്പര്യം സംരക്ഷിക്കലും എല്ലാ വിഭാഗങ്ങൾക്കും തുല്യനീതി ഉറപ്പാക്കലുമാണ്. മതേതരത്വം എന്നത് വാക്കുകളിൽ മാത്രം ഒതുങ്ങേണ്ട ഒന്നല്ല, മറിച്ച് ഭരണസംവിധാനത്തിലും അത് പ്രകടമാകേണ്ടതുണ്ട്.

രാഷ്ട്രീയ താല്പര്യങ്ങൾക്കും സമുദായ പ്രീണനങ്ങൾക്കും അപ്പുറം, ഭരണപരമായ തീരുമാനങ്ങളിൽ മത-സമുദായ ശക്തികളുടെ അനാവശ്യ ഇടപെടലുകളെ പൂർണ്ണമായും നിരാകരിക്കാനും, വലിയ സമുദായങ്ങളുടെ സമ്മർദ്ദങ്ങൾക്ക് വഴങ്ങാതെ പാർശ്വവൽക്കരിക്കപ്പെട്ട വിഭാഗങ്ങൾക്ക് അർഹമായ പ്രാതിനിധ്യം നൽകാനും ശക്തമായ തീരുമാനങ്ങൾ എടുക്കാനുമുള്ള ആർജ്ജവമാണ് മുഖ്യമന്ത്രിയും രാഷ്ട്രീയ നേതൃത്വങ്ങളും കാണിക്കേണ്ടത്.

വകുപ്പുവിഭജനവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട അനിശ്ചിതത്വങ്ങൾ അവസാനിപ്പിച്ച് അതിവേഗം വകുപ്പുകൾ പ്രഖ്യാപിക്കുവാൻ മുഖ്യമന്ത്രിക്ക് സാധിക്കട്ടെ. ഭരണരംഗത്ത് ജനങ്ങൾ ആഗ്രഹിക്കുന്ന **കരുത്തും കാരുണ്യമനോഭാവവും, ഒപ്പം സമ്മർദ്ദങ്ങൾക്ക് വഴങ്ങാത്ത കർശന നിലപാടും മുഖ്യമന്ത്രി വി. ഡി. സതീശന്റെ മുഖമുദ്രയാകട്ടെ** എന്ന് ആശംസിക്കുന്നു. എങ്കിൽ മാത്രമേ ആരോഗ്യകരമായ ഒരു ജനാധിപത്യ സംസ്കാരവും സുതാര്യമായ ഭരണനിർവ്വഹണവും രാജ്യത്ത് നിലനിർത്താൻ സാധിക്കുകയുള്ളൂ.
ആശംസകൾ.

**സാബു ജോസ്** **എറണാകുളം**
    9446329343.