വാര്ധക്യത്തിലും കെടാത്ത കൗതുകം: പ്രായമായവര്ക്കും വേണം ഒരല്പം കളിയും ചിരിയും
പ്രായമാകുമ്പോള് നമ്മള് കൂടുതല് ഗൗരവക്കാരും വിവേകശാലികളും ആകണമെന്നാണ് സമൂഹം നമ്മെ പഠിപ്പിക്കുന്നത്. എന്നാല് ജീവിതത്തിന്റെ സായാഹ്നങ്ങളില് പ്രായമായവര്ക്ക് നല്കാന് കഴിയുന്ന ഏറ്റവും വലിയ സമ്മാനം അവര്ക്ക് ഇപ്പോഴും കളിക്കാനും രസിക്കാനും കൗതുകം നിലനിര്ത്താനും അവകാശമുണ്ടെന്ന തിരിച്ചറിവാണ്.
തന്റെ എണ്പതാം വയസ്സില് കടല്തീരത്തെ ഒരു ചെറിയ മതിലിലൂടെ ബാലന്സ് ചെയ്ത് നടക്കാന് ആഗ്രഹിച്ച ഒരമ്മയുടെ ആഗ്രഹം ഈ സത്യത്തെ മനോഹരമായി ഓര്മ്മിപ്പിക്കുന്നു. ''മറ്റുള്ളവര് എന്ത് വിചാരിക്കും'' എന്ന ഭയം പലപ്പോഴും മുതിര്ന്നവരെ അവരുടെ ഉള്ളിലെ ചെറിയ സന്തോഷങ്ങളില് നിന്ന് പിന്നോട്ട് വലിക്കാറുണ്ട്.
വാര്ധക്യത്തിന്റെ ശാരീരികമായ അവശതകളും ആരോഗ്യ പ്രശ്നങ്ങളും യാഥാര്ഥ്യമാണ്. അവരെ സംരക്ഷിക്കാനുള്ള വ്യഗ്രതയില്, കുസൃതിയും സാഹസികതയുമെല്ലാം യുവാക്കള്ക്ക് മാത്രം അവകാശപ്പെട്ടതാണെന്ന് നമ്മള് അറിയാതെ അവരോട് പറയാറുണ്ട്.
എന്നാല് ഈ പ്രായത്തിലും വൈകാരികമായി തളരാതിരിക്കുക എന്നതാണ് പ്രധാനം. കുട്ടികളെപ്പോലെയാകുക എന്നാല് പക്വതയില്ലാത്ത കുട്ടിക്കളി എന്നല്ല അര്ഥം. മറിച്ച്, ലോകത്തെ അദ്ഭുതത്തോടെ കാണാനും ചെറിയ കാര്യങ്ങളില് സന്തോഷം കണ്ടെത്താനുമുള്ള മനസ്സിനെ കാത്തുസൂക്ഷിക്കുക എന്നതാണ്.
ബാല്യകാലത്തെപ്പോലെ പൂമ്പാറ്റകളെ നോക്കി നില്ക്കാനോ, മതിലിലൂടെ ബാലന്സ് ചെയ്ത് നടക്കാനോ ഉള്ള തോന്നലുകളെ മുതിര്ന്നവര് അടിച്ചമര്ത്തേണ്ടതില്ല.
ക്രിസ്തീയ ദര്ശനങ്ങളില് പോലും കൊച്ചു കുട്ടികളെപ്പോലെയാകാന് യേശു ആഹ്വാനം ചെയ്യുന്നത് അറിവില്ലായ്മ കൊണ്ടല്ല, മറിച്ച് ആ തുറന്ന മനസ്സും നിഷ്കളങ്കമായ സന്തോഷവും കാത്തുസൂക്ഷിക്കാനാണ്.
85-ാം വയസ്സില് ചിത്രം വരച്ചു തുടങ്ങുന്നതോ, പേരക്കുട്ടികളോടൊപ്പം കളിക്കുന്നതോ, പൂന്തോട്ടത്തില് ഒരു ഊഞ്ഞാല് കെട്ടി ആടുന്നതോ ഒന്നും പ്രായത്തിന് നിരക്കാത്ത കാര്യങ്ങളല്ല.
ഈ മാറ്റം വാര്ധക്യത്തെ അവഗണിക്കുന്നതിനെ കുറിച്ചല്ല, മറിച്ച് പ്രായമായവര്ക്ക് മാത്രമുള്ള സവിശേഷമായ ഗുണങ്ങളെക്ഷമ, കൃതജ്ഞത, ആഴത്തിലുള്ള കാഴ്ചപ്പാട്സന്തോഷവുമായി കൂട്ടിയിണക്കുന്നതിനെ കുറിച്ചാണ്.
തങ്ങള്ക്ക് ഇപ്പോഴും ആസ്വദിക്കാന് അവകാശമുണ്ടെന്ന ഉറപ്പ് അവര്ക്ക് ലഭിക്കേണ്ടതുണ്ട്. ആരെങ്കിലും കളിയാക്കുമെന്ന് ഭയപ്പെടാതെ കടല്തീരത്ത് പാദം നനച്ചു നടക്കാനും പൂക്കളെ നോക്കി അത്ഭുതപ്പെടാനും അവര്ക്ക് കഴിയണം.
പ്രായമാകുമ്പോള്, അദ്ഭുതങ്ങളും വിസ്മയങ്ങളും ഇനി തങ്ങള്ക്ക് ഉള്ളതല്ലെന്ന് വിശ്വസിച്ചു തുടങ്ങുന്നത് ശരിയല്ല. പ്രായമായിട്ടും നായ്ക്കുട്ടികളോട് വര്ത്തമാനം പറയുന്നവരും, വര്ണ്ണാഭമായ വസ്ത്രങ്ങള് ധരിക്കുന്നവരും, കൊച്ചു കാര്യങ്ങളില് അദ്ഭുതം കണ്ടെത്തുന്നവരുമാണ് ജീവിതത്തെ മനോഹരമാക്കുന്നത്.
അത്തരം സന്തോഷങ്ങള് യൗവനത്തിന്റെ മാത്രം അടയാളമല്ല, മറിച്ച് അത് ജീവസ്സുറ്റ ഒരു മനസ്സിന്റെ പ്രതിഫലനമാണ്. അതുകൊണ്ട്, പ്രായമായവരുടെ ഉള്ളിലെ ആ കുട്ടിയെ എന്നും ജീവനോടെ നിലനിര്ത്താന് നമുക്ക് അവരെ പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കാം.