ക്രൈസ്തവ സ്ഥാപനങ്ങൾ : ആത്മപരിശോധനയ്ക്കും സാമൂഹിക ഓഡിറ്റിനും സമയമായോ ?

നൂറ്റാണ്ടുകളായി ക്രൈസ്തവ സഭകളും കത്തോലിക്ക സന്യാസസഭകളും രൂപതകളും വിശ്വാസികളുടെ പ്രാർത്ഥനയും ത്യാഗവും സാമ്പത്തിക പിന്തുണയും അടിസ്ഥാനമാക്കി വിദ്യാഭ്യാസ, ആരോഗ്യ, സാമൂഹിക സേവന, ജീവകാരുണ്യ സ്ഥാപനങ്ങൾ സ്ഥാപിക്കുകയും, വികസിപ്പിക്കുകയും ചെയ്തിട്ടുണ്ട്.

 കേരളത്തിന്റെ വിദ്യാഭ്യാസ, ആരോഗ്യ, സാമൂഹിക പുരോഗതിയിൽ ഈ സ്ഥാപനങ്ങൾ നൽകിയ സംഭാവനകൾ വിലമതിക്കാനാവാത്തതാണ്.

എന്നാൽ ഇന്ന് ഒരു അടിസ്ഥാന ചോദ്യം ഉയർത്തേണ്ട സമയമായിരിക്കുന്നു.

വിശ്വാസികളുടെ പണവും സമയവും ത്യാഗവും ഉപയോഗിച്ച് വളർന്ന ഈ സ്ഥാപനങ്ങൾ സഭയ്ക്കും ക്രൈസ്തവ സമൂഹത്തിനും എത്രത്തോളം പ്രയോജനം ചെയ്തിട്ടുണ്ട്?

ഇത് വിമർശനത്തിന്റെ ചോദ്യമല്ല. ഉത്തരവാദിത്വത്തിന്റെയും ആത്മപരിശോധനയുടെയും ചോദ്യമാണ്.

സഭയുടെ വിദ്യാഭ്യാസ സ്ഥാപനങ്ങളിൽ പഠിച്ച വിദ്യാർത്ഥികളിൽ എത്രപേർ സമൂഹത്തിന്റെ നേതൃത്വത്തിലേക്ക് ഉയർന്നു? 
സഭാ സ്ഥാപനങ്ങൾ എത്രത്തോളം ക്രൈസ്തവ യുവജനങ്ങളുടെ വിദ്യാഭ്യാസ, തൊഴിൽ, സാമൂഹിക പുരോഗതിക്ക് സഹായകമായി?

 സാമ്പത്തികമായി പിന്നാക്കം നിൽക്കുന്ന ക്രൈസ്തവ കുടുംബങ്ങൾക്ക് ഈ സ്ഥാപനങ്ങൾ എത്രത്തോളം ആശ്രയമായി?

കത്തോലിക്ക സന്യാസസഭകളുടെയും രൂപതകളുടെയും നേതൃത്വത്തിലുള്ള വിദ്യാഭ്യാസ സ്ഥാപനങ്ങളിലെ അഡ്മിഷൻ, നിയമനം, മാനേജ്മെന്റ് സീറ്റ് അനുവദിക്കൽ തുടങ്ങിയ മേഖലകൾ സത്യസന്ധമായി വിലയിരുത്തപ്പെടേണ്ടതുണ്ട്.

ന്യൂനപക്ഷ വിദ്യാഭ്യാസ സ്ഥാപനങ്ങൾ എന്ന പ്രത്യേക പദവി ലഭിച്ചിട്ടും, അതിന്റെ ആനുകൂല്യങ്ങൾ എത്രത്തോളം ക്രൈസ്തവ സമൂഹത്തിലെ വിദ്യാർത്ഥികൾക്കും യുവജനങ്ങൾക്കും ലഭിക്കുന്നു എന്നത് പരിശോധിക്കപ്പെടണം.

വിശ്വാസികളുടെ ഇടയിൽ ചില ചോദ്യങ്ങൾ ഉയരുന്നുണ്ട്.

മാനേജ്മെന്റ് സീറ്റുകളുടെ പ്രധാന ഗുണഭോക്താക്കൾ ആരാണ്?

സാമ്പത്തികമായി പിന്നാക്കം നിൽക്കുന്ന ക്രൈസ്തവ കുടുംബങ്ങളിലെ കുട്ടികൾക്ക് എത്രത്തോളം അവസരം ലഭിക്കുന്നു?

സ്ഥാപനങ്ങളിലെ നിയമനങ്ങളിൽ ക്രൈസ്തവ യുവജനങ്ങൾക്ക് ലഭിക്കുന്ന പങ്ക് എന്താണ്?

ന്യൂനപക്ഷ അവകാശങ്ങളുടെ പ്രയോജനം യഥാർത്ഥത്തിൽ ന്യൂനപക്ഷ സമൂഹത്തിന് ലഭിക്കുന്നുണ്ടോ?

അതോടൊപ്പം മറ്റൊരു പ്രധാന ചോദ്യവും പഠനവിധേയമാക്കേണ്ടതുണ്ട്. സഭയുടെ വിദ്യാഭ്യാസ, സാമൂഹിക സേവന, ജീവകാരുണ്യ സ്ഥാപനങ്ങൾ വഴി വലിയ സാമ്പത്തിക പരാധീനത അനുഭവിക്കുന്ന കുടുംബങ്ങൾ, ഭിന്നശേഷിക്കാർ, കിടപ്പുരോഗികളുടെ മക്കൾ, വിധവകളുടെ കുടുംബങ്ങൾ, വലിയ കുടുംബങ്ങളിലെ കുട്ടികൾ, പഠനത്തിൽ മികവ് പുലർത്തുന്ന സാമ്പത്തികമായി പിന്നാക്കം നിൽക്കുന്ന വിദ്യാർത്ഥികൾ, സമൂഹത്തിലെ സാമൂഹികമായി അവഗണിക്കപ്പെട്ട വിഭാഗങ്ങൾ എന്നിവരിൽ എത്രപേർക്ക് യഥാർത്ഥ സഹായവും ശാക്തീകരണവും ലഭിച്ചുവെന്നത് വിലയിരുത്തണം.

ഒരു സ്ഥാപനത്തിന്റെ വിജയം അതിന്റെ കെട്ടിടങ്ങളുടെയും വരുമാനത്തിന്റെയും വലിപ്പംകൊണ്ടല്ല അളക്കപ്പെടേണ്ടത്; മറിച്ച് സമൂഹത്തിലെ ഏറ്റവും ദുർബലരായവരുടെ ജീവിതത്തിൽ അത് സൃഷ്ടിച്ച മാറ്റത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തിലാണ് വിലയിരുത്തപ്പെടേണ്ടത്. സഭയുടെ സ്ഥാപനങ്ങൾ എത്ര സമർത്ഥരായ ദരിദ്ര വിദ്യാർത്ഥികളെ ഉന്നത വിദ്യാഭ്യാസത്തിലേക്ക് കൈപിടിച്ചുയർത്തി, എത്ര ഭിന്നശേഷിക്കാർക്ക് അവസരങ്ങൾ സൃഷ്ടിച്ചു, എത്ര കുടുംബങ്ങളെ ദാരിദ്ര്യത്തിൽ നിന്ന് കരകയറ്റി, എത്ര യുവജനങ്ങൾക്ക് തൊഴിൽ ലഭിക്കാൻ സഹായിച്ചു എന്നതും സാമൂഹിക ഓഡിറ്റിന്റെ പ്രധാന മാനദണ്ഡങ്ങളാകണം.

ഇവ വികാരപരമായ ചോദ്യങ്ങളല്ല; വസ്തുതകളുടെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ ഉത്തരം തേടേണ്ട ചോദ്യങ്ങളാണ്.

മതമൈത്രിയും സാമൂഹിക സൗഹാർദ്ദവും സഭയുടെ അടിസ്ഥാന മൂല്യങ്ങളാണ്. അവ സംരക്ഷിക്കപ്പെടണം. അർഹതയുള്ള എല്ലാവർക്കും അവസരങ്ങൾ ലഭിക്കണം. അത് തുടരണം.

എന്നാൽ അതോടൊപ്പം ഒരു കാര്യം ഉറപ്പാക്കണം. സ്വന്തം സ്ഥാപനങ്ങളിൽ പഠിക്കാനോ ജോലി ചെയ്യാനോ നേതൃത്വത്തിലേക്ക് വരാനോ അർഹതയുള്ള സാധാരണക്കാരായ ക്രൈസ്തവരെ അവഗണിക്കരുത്. സാമ്പത്തിക സ്വാധീനം, വ്യക്തിബന്ധങ്ങൾ, നടത്തിപ്പുകാരുടെ സൗകര്യം, വ്യക്തിപരമായ താൽപര്യങ്ങൾ എന്നിവയുടെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ അവസരങ്ങൾ നിഷേധിക്കപ്പെടുന്ന സാഹചര്യം ഉണ്ടെങ്കിൽ അത് അവസാനിപ്പിക്കണം.

നീതി എന്നത് മറ്റുള്ളവരെ ഉൾപ്പെടുത്തുന്നതു മാത്രമല്ല; സ്വന്തം സമൂഹത്തിലെ അർഹരായവരെയും അവഗണിക്കാതിരിക്കുന്നതുമാണ്.

ഈ ചർച്ച വിദ്യാഭ്യാസ മേഖലയെ മാത്രം സംബന്ധിക്കുന്നതല്ല. സാഹിത്യ, സാംസ്കാരിക, സാമൂഹിക, മാധ്യമ, ജീവകാരുണ്യ മേഖലകളിലും സമാനമായ ചോദ്യങ്ങൾ ഉയരുന്നുണ്ട്. പലപ്പോഴും നിശബ്ദരാക്കപ്പെടുന്ന സാധാരണക്കാരായ പ്രതിഭകൾക്കും ദീർഘകാലം സേവനം ചെയ്തവർക്കും അർഹമായ അംഗീകാരം ലഭിക്കാതെ പോകുന്നുവെന്ന തോന്നൽ സമൂഹത്തിലെ പലർക്കുമുണ്ട്.

ആവശ്യമെങ്കിൽ ഓരോ മേഖലയെക്കുറിച്ചും വസ്തുതകളുടെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ പ്രത്യേകം എഴുതാം. കാരണം വ്യക്തികളെയോ സ്ഥാപനങ്ങളെയോ ആക്രമിക്കുകയല്ല ലക്ഷ്യം; നീതിയും സുതാര്യതയും ഉറപ്പുവരുത്തുക എന്നതാണ് ലക്ഷ്യം.

ഇത് പറഞ്ഞതുകൊണ്ട് ആരും പിണങ്ങേണ്ടതില്ല. അഭിപ്രായവ്യത്യാസങ്ങൾ ഉണ്ടാകാം. വിമർശനങ്ങളും ഉണ്ടാകാം. എങ്കിലും സമൂഹത്തിന്റെ നന്മയ്ക്കുവേണ്ടി ചില സത്യങ്ങൾ പറയപ്പെടേണ്ടതുണ്ട്. ആരെങ്കിലും അത് പറയണം. നിശബ്ദതകൊണ്ട് പരിഹരിക്കാനാകാത്ത പ്രശ്നങ്ങൾ തുറന്ന സംവാദത്തിലൂടെയാണ് പരിഹരിക്കപ്പെടുന്നത്.

നമ്മുടെ ലക്ഷ്യം ആരെയും കുറ്റപ്പെടുത്തലല്ല; മറിച്ച് അർഹത, നീതി, സുതാര്യത, ഉത്തരവാദിത്വം എന്നിവ കൂടുതൽ ശക്തിപ്പെടുത്തുക എന്നതാണ്. ഇനിയെങ്കിലും അവസരങ്ങൾ നൽകുന്നതിലും അംഗീകാരങ്ങൾ നൽകുന്നതിലും നിയമനങ്ങൾ നടത്തുന്നതിലും ആദരവുകൾ നൽകുന്നതിലും കൂടുതൽ ശ്രദ്ധയും ജാഗ്രതയും നീതിബോധവും ഉണ്ടാകണം.

സമൂഹത്തിന്റെ ശക്തി ചിലരുടെ വളർച്ചയിലല്ല; അർഹരായ എല്ലാവർക്കും വളരാനുള്ള അവസരം ലഭിക്കുമ്പോഴാണ് ഒരു സമൂഹം യഥാർത്ഥത്തിൽ ശക്തമാകുന്നത്.

അതുകൊണ്ട് സഭാതലത്തിൽ ഒരു സാമൂഹിക ഓഡിറ്റ് (Social Audit) നടത്തേണ്ടതുണ്ട്. വിദ്യാഭ്യാസം, തൊഴിൽ, സാമൂഹിക പുരോഗതി, യുവജന വികസനം, കുടുംബശാക്തീകരണം, നേതൃത്വ വളർച്ച, വിശ്വാസപരമായ രൂപീകരണം എന്നിവയിൽ സഭാ സ്ഥാപനങ്ങളുടെ യഥാർത്ഥ സ്വാധീനം എന്താണെന്ന് വിലയിരുത്തുന്ന ഒരു സമഗ്ര പഠനം നടത്തണം.

രൂപതകൾ, സന്യാസസഭകൾ, അൽമായ സംഘടനകൾ, വിദ്യാഭ്യാസ വിദഗ്ധർ, സാമൂഹിക ഗവേഷകർ എന്നിവർ ചേർന്ന് ഒരു "സഭാ *സാമൂഹിക* *സ്വാധീന* *റിപ്പോർട്ട്* " (Church Social Impact Report) തയ്യാറാക്കാവുന്നതാണ്.

അത്തരം റിപ്പോർട്ടുകൾ സഭയുടെ നേട്ടങ്ങളെ കൂടുതൽ വ്യക്തമായി സമൂഹത്തിന് മുന്നിൽ അവതരിപ്പിക്കാനും, കുറവുകൾ കണ്ടെത്തി പരിഹരിക്കാനും സഹായിക്കും.

ആത്മപരിശോധന ഒരു സ്ഥാപനത്തെ ദുർബലമാക്കുന്നില്ല. മറിച്ച് അതിനെ കൂടുതൽ ശക്തവും വിശ്വസനീയവും ഫലപ്രദവുമാക്കുന്നു.

സഭയുടെ ശക്തി കെട്ടിടങ്ങളിലും സ്വത്തുക്കളിലും അല്ല; വിശ്വാസികളിലും കുടുംബങ്ങളിലുമാണ്. അതിനാൽ സഭയുടെ എല്ലാ സ്ഥാപനങ്ങളെയും വിലയിരുത്തേണ്ട ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട ചോദ്യം ഇതാണ്:

"ഈ സ്ഥാപനങ്ങൾ സഭയുടെ മക്കളുടെ ആത്മീയ, വിദ്യാഭ്യാസ, സാമൂഹിക, സാമ്പത്തിക വളർച്ചയ്ക്ക് എത്രത്തോളം സഹായകമായിരിക്കുന്നു?"

ഈ ചോദ്യത്തിന് സത്യസന്ധമായ ഉത്തരം കണ്ടെത്താനുള്ള ധൈര്യം സഭ കാണിക്കണം.

സത്യം സഭയുടെ ശത്രുവല്ല.

സത്യം സഭയെ കൂടുതൽ വിശ്വസനീയവും ശക്തവും ഭാവിയെ നേരിടാൻ പ്രാപ്തവുമാക്കും.

ഈ ലേഖനം ഒരു അന്തിമവിധിയോ കുറ്റപത്രമോ അല്ല. മറിച്ച് സഭയുടെയും സമൂഹത്തിന്റെയും ഭാവിയെക്കുറിച്ചുള്ള ആത്മാർത്ഥമായ ഒരു ചർച്ചയ്ക്കുള്ള ക്ഷണമാണ്.

വായനക്കാരുടെ അഭിപ്രായങ്ങളും നിർദേശങ്ങളും വിയോജിപ്പുകളും വിമർശനങ്ങളും സ്നേഹപൂർവം സ്വാഗതം ചെയ്യുന്നു. വ്യത്യസ്ത കാഴ്ചപ്പാടുകൾ കേൾക്കാനും മനസ്സിലാക്കാനും സംവദിക്കാനും നാം തയ്യാറാകണം. കാരണം തുറന്ന സംവാദങ്ങളിലൂടെയും ആത്മപരിശോധനയിലൂടെയും മാത്രമാണ് വ്യക്തികളും സ്ഥാപനങ്ങളും സമൂഹങ്ങളും വളരുന്നത്.

നവീകരണം മറ്റുള്ളവരിൽ നിന്ന് ആവശ്യപ്പെടുന്നതിനുമുമ്പ് നമ്മിൽ നിന്നുതന്നെ ആരംഭിക്കണം. സഭയുടെയും സമൂഹത്തിന്റെയും നന്മയ്ക്കും വിശ്വാസികളുടെ ശാക്തീകരണത്തിനും കൂടുതൽ നീതിയും സുതാര്യതയും ഉത്തരവാദിത്വവും ഉറപ്പുവരുത്തുന്നതിനുമായി ആത്മാർത്ഥമായി പരിശ്രമിക്കാം.

നിങ്ങളുടെ അഭിപ്രായങ്ങളും നിർദേശങ്ങളും വിയോജിപ്പുകളും സ്വാഗതം ചെയ്യുന്നു.🙏🏽
 ഒരുമിച്ച് ചിന്തിക്കാം, സംവദിക്കാം, നവീകരണത്തിനായി ആത്മാർത്ഥമായി പരിശ്രമിക്കാം.

"അളക്കപ്പെടുന്നതാണ് മെച്ചപ്പെടുന്നത്; വിലയിരുത്തപ്പെടുന്നതാണ് വളരുന്നത്."

 *സാബു* *ജോസ്*.
    എറണാകുളം.

📞 9446329343
sabujosecochin@gmail.com