അബോർഷൻ : നിയമവിധേയമാക്കപ്പെട്ട ശിശുബലിയും ആധുനിക യുഗത്തിലെ നിശബ്ദ കൂട്ടക്കൊലയും

സാബു ജോസ്

ഭരണഘടനകളും നിയമനിർമ്മാണ സഭകളും പാസാക്കുന്ന നിയമങ്ങൾ പലപ്പോഴും സമൂഹത്തിന്റെ ധാർമ്മികതയെ പ്രതിഫലിപ്പിക്കണമെന്നില്ല. അതിൽ ഏറ്റവും വലിയ ഉദാഹരണമാണ് ഗർഭച്ഛിദ്രം (Abortion).

ഒരു രാജ്യം അല്ലെങ്കിൽ ഭരണകൂടം നിയമപരമായി അനുമതി നൽകി എന്നത് കൊണ്ട് മാത്രം ഒരു പ്രവൃത്തി ധാർമ്മികമായി ശരിയാകുന്നില്ല.

മനുഷ്യജീവൻ എന്നത് കേവലം ഒരു നിയമത്തിന്റെയോ ഭൂരിപക്ഷ തീരുമാനത്തിന്റെയോ പരിധിയിൽ വരുന്ന ഒന്നല്ല. എത്രയൊക്കെ നയം വ്യക്തമാക്കി മറച്ചുപിടിച്ചാലും "അബോർഷൻ എന്നത് ഒരു ശിശുബലി തന്നെയാണ്".

ഇവിടെ "ശിശുബലി" എന്ന പദം ഉപയോഗിക്കുന്നത് മതപരമായ ബലിയർപ്പണത്തിന്റെ അർത്ഥത്തിലല്ല; മറിച്ച് മുതിർന്നവരുടെ തീരുമാനങ്ങൾക്കും സാഹചര്യങ്ങൾക്കും വേണ്ടി നിരപരാധിയായ ഒരു ജീവൻ നഷ്ടപ്പെടുന്നു എന്ന അർത്ഥത്തിലാണ്.

കത്തോലിക്ക സഭയുടെ പഠനം

കത്തോലിക്ക സഭ ഗർഭധാരണം നടക്കുന്ന ആദ്യ നിമിഷം മുതൽ മനുഷ്യജീവൻ വിശുദ്ധവും ലംഘിക്കാനാവാത്തതുമാണെന്ന് പഠിപ്പിക്കുന്നു. കത്തോലിക്ക സഭയുടെ മതബോധന ഗ്രന്ഥം (Catechism of the Catholic Church 2270) ഇപ്രകാരം പഠിപ്പിക്കുന്നു:

"മനുഷ്യജീവൻ ഗർഭധാരണത്തിന്റെ ആദ്യ നിമിഷം മുതൽ പൂർണ്ണമായ ആദരവും സംരക്ഷണവും അർഹിക്കുന്നു."

സഭയുടെ ഈ നിലപാട് കേവലം ഒരു മതവിശ്വാസമല്ല; മനുഷ്യജീവന്റെ അന്തസ്സിനെയും അവകാശത്തെയും കുറിച്ചുള്ള അടിസ്ഥാന ധാർമ്മിക നിലപാടാണ്.

1. ശാസ്ത്രീയ സത്യവും ജീവന്റെ തുടക്കവും

ഗർഭധാരണം നടക്കുന്ന നിമിഷം മുതൽ (Conception) ഒരു പുതിയ മനുഷ്യജീവൻ ആരംഭിക്കുന്നു എന്നത് തർക്കമില്ലാത്ത ശാസ്ത്രീയ സത്യമാണ്.

സ്വതന്ത്രമായ വ്യക്തിത്വം

ഉദരത്തിൽ രൂപപ്പെടുന്ന നിമിഷം തന്നെ ആ കോശത്തിന് അമ്മയുടേതിൽ നിന്ന് തികച്ചും വ്യത്യസ്തമായ, സ്വന്തമായി 46 ക്രോമസോമുകൾ അടങ്ങിയ മനുഷ്യ DNA ഘടനയുണ്ട്. അത് അമ്മയുടെ ശരീരത്തിന്റെ വെറുമൊരു അവയവമല്ല, മറ്റൊരു സ്വതന്ത്ര വ്യക്തിയാണ്.

ഹൃദയമിടിപ്പ്

ഗർഭധാരണം കഴിഞ്ഞ് വെറും 18 മുതൽ 21 ദിവസങ്ങൾക്കുള്ളിൽ തന്നെ ഉദരത്തിലെ ശിശുവിന്റെ ഹൃദയം മിടിച്ചുതുടങ്ങുന്നുണ്ട്.

ഒരു മനുഷ്യന്റെ ജീവൻ അളക്കുന്നത് ഹൃദയമിടിപ്പിലൂടെയാണെങ്കിൽ, ആ ജീവനെ തുടക്കത്തിലേ ഇല്ലാതാക്കുന്നത് കൊലപാതകമല്ലാതെ മറ്റെന്താണ്?

2. ഉത്പന്നമല്ല, മനുഷ്യജീവൻ

കുഞ്ഞുങ്ങൾ മാതാപിതാക്കളുടെ ഇഷ്ടത്തിനനുസരിച്ച് സൂക്ഷിച്ചുവെക്കാനോ വേണ്ടാന്നുണ്ടെങ്കിൽ എറിഞ്ഞുകളയാനോ ഉള്ള ഒരു ഉപഭോഗവസ്തുവോ വിപണിയിലെ ഉത്പന്നമോ അല്ല.

സാഹചര്യങ്ങൾ അനുകൂലമല്ല എന്ന കാരണത്താൽ ഒരു ജീവനെ ഇല്ലാതാക്കുന്നത് സ്വാർത്ഥതയാണ്. സാമ്പത്തിക ബുദ്ധിമുട്ടുകളോ സാമൂഹിക സാഹചര്യങ്ങളോ ഒരു ജീവന്റെ നാശത്തിന് ധാർമ്മിക ന്യായീകരണമാകുന്നില്ല.

സ്വന്തം ശരീരത്തിന്മേലുള്ള അവകാശം (Bodily Autonomy) എന്ന വാദം ഉയർത്തി മറ്റൊരു ജീവനെ കൊന്നൊടുക്കുന്നത് പ്രകൃതിനിയമത്തിന് വിരുദ്ധമാണെന്നാണ് പ്രോ-ലൈഫ് പ്രസ്ഥാനം വാദിക്കുന്നത്.

3. ചരിത്രപരമായ കൂട്ടക്കൊലകളുമായുള്ള താരതമ്യം

ചരിത്രത്തിൽ നാസികൾ ഒരു പ്രത്യേക ജനവിഭാഗത്തെ "മനുഷ്യരല്ല" എന്ന് മുദ്രകുത്തിയാണ് കൂട്ടക്കൊല നടത്തിയത്. ഇന്ന് ആധുനിക സമൂഹം ഉദരത്തിലെ കുഞ്ഞുങ്ങളെ "ഭ്രൂണം" (Fetus) അല്ലെങ്കിൽ വെറുമൊരു "മാംസപിണ്ഡം" എന്ന് വിശേഷിപ്പിച്ച് മനുഷ്യപദവി നിഷേധിക്കുകയാണെന്ന് പ്രോ-ലൈഫ് പ്രവർത്തകർ ചൂണ്ടിക്കാണിക്കുന്നു.

സംസാരിക്കാൻ നാക്കില്ലാത്തവന്റെയും കരയാൻ ശബ്ദമില്ലാത്തവന്റെയും വധശിക്ഷയാണ് ഗർഭച്ഛിദ്രമെന്ന് അവർ വിലയിരുത്തുന്നു.

ഏറ്റവും നിസ്സഹായരായ മനുഷ്യർ

മനുഷ്യാവകാശങ്ങളെക്കുറിച്ച് ലോകം വളരെയധികം സംസാരിക്കുന്ന ഈ കാലഘട്ടത്തിൽ, സ്വന്തം ജീവന് വേണ്ടി സംസാരിക്കാനോ പ്രതിഷേധിക്കാനോ കഴിയാത്ത ഏറ്റവും നിസ്സഹായ മനുഷ്യരാണ് ഗർഭസ്ഥ ശിശുക്കൾ.

ജനനം നടന്നിട്ടില്ല എന്ന കാരണത്താൽ മാത്രം അവരുടെ മനുഷ്യാവകാശം നിഷേധിക്കപ്പെടാൻ പാടില്ല. മനുഷ്യന്റെ മൂല്യം അവന്റെ വലിപ്പത്തിലോ പ്രായത്തിലോ കഴിവിലോ അല്ല; അവൻ മനുഷ്യനാണെന്ന സത്യത്തിലാണ്.

4. ഒരു സാഹചര്യത്തിലും വിട്ടുവീഴ്ചയില്ല

കുഞ്ഞ് കുറ്റക്കാരനല്ല

ബലാത്സംഗം പോലുള്ള ക്രൂരമായ അതിക്രമങ്ങളിലൂടെയാണ് ഗർഭധാരണം ഉണ്ടായതെങ്കിൽ പോലും, ആ കുറ്റകൃത്യത്തിൽ ഉദരത്തിലെ കുഞ്ഞ് യാതൊരു തെറ്റും ചെയ്തിട്ടില്ല.

ഒരു കുറ്റവാളി ചെയ്ത തെറ്റിന് നിരപരാധിയായ കുഞ്ഞിന് മരണശിക്ഷ നൽകുന്നത് നീതിയല്ല എന്നാണ് പ്രോ-ലൈഫ് നിലപാട്.

വൈകല്യങ്ങളുള്ളവരുടെ അവകാശം

ഗർഭസ്ഥ ശിശുവിന് വൈകല്യങ്ങൾ ഉണ്ടെന്ന് കണ്ടെത്തിയാൽ അതിനെ കൊന്നുകളയുന്നത് "യൂജെനിക്സ്" (Eugenics) എന്ന ക്രൂരമായ ചിന്താഗതിയിലേക്ക് നയിക്കുമെന്ന് പലരും മുന്നറിയിപ്പ് നൽകുന്നു.

വൈകല്യങ്ങളോടെ ജനിക്കുന്ന മനുഷ്യർക്കും ഈ ഭൂമിയിൽ ജീവിക്കാൻ പൂർണ്ണ അവകാശമുണ്ട്.

5. ഉത്തരവാദിത്തങ്ങളിൽ നിന്നുള്ള ഒളിച്ചോട്ടവും ബദൽ മാർഗ്ഗങ്ങളും

ലൈംഗികബന്ധം ഒരു പുതിയ ജീവന്റെ ഉത്പത്തിക്ക് കാരണമായേക്കാവുന്ന പ്രകൃതി നിയമമാണ്.

അതിന്റെ ഫലമായി ഉണ്ടാകുന്ന ഉത്തരവാദിത്തത്തിൽ നിന്നും ഒഴിഞ്ഞുമാറാൻ വേണ്ടി ഒരു ജീവനെ ബലികഴിക്കുന്നത് സ്വാർത്ഥതയുടെ അത്യുന്നത രൂപമാണെന്ന് പ്രോ-ലൈഫ് ചിന്തകർ അഭിപ്രായപ്പെടുന്നു.

ഒരു കുഞ്ഞിനെ വളർത്താൻ മാതാപിതാക്കൾക്ക് താല്പര്യമില്ലെങ്കിലോ സാഹചര്യങ്ങൾ അനുവദിക്കുന്നില്ലെങ്കിലോ അതിനെ കൊന്നുകളയുകയല്ല വേണ്ടത്.

കുഞ്ഞുങ്ങളില്ലാതെ സങ്കടപ്പെടുന്ന ലക്ഷക്കണക്കിന് ദമ്പതികൾ ലോകത്തുണ്ട്. അവർക്ക് ദത്തെടുക്കാനായി (Adoption) ആ കുഞ്ഞിനെ ജീവനോടെ ഭൂമിയിലേക്ക് നൽകുകയാണ് വേണ്ടത്.

വളർത്താൻ ബുദ്ധിമുട്ടുണ്ടെങ്കിൽ അതിനുള്ള സുരക്ഷിതമായ സംവിധാനങ്ങൾ സമൂഹത്തിലുണ്ട്. മരണം ഒരിക്കലും ഒരു പരിഹാരമല്ല.

6. ശാരീരിക-മാനസിക ആഘാതങ്ങൾ

ഗർഭച്ഛിദ്രത്തിന് ശേഷം ചില സ്ത്രീകൾ കുറ്റബോധം, വിഷാദം, മാനസിക സമ്മർദ്ദം തുടങ്ങിയ അനുഭവങ്ങൾ നേരിടുന്നതായി പഠനങ്ങളും അനുഭവസാക്ഷ്യങ്ങളും സൂചിപ്പിക്കുന്നു.

അതേസമയം ഈ വിഷയത്തിൽ ശാസ്ത്രീയ പഠനങ്ങളിൽ വ്യത്യസ്ത അഭിപ്രായങ്ങളും കണ്ടെത്തലുകളും നിലനിൽക്കുന്നുണ്ടെന്നതും ശ്രദ്ധിക്കേണ്ടതാണ്.

കരുണയും രോഗശാന്തിയും ആവശ്യമാണ്

അബോർഷന് വിധേയരായ സ്ത്രീകളെ കുറ്റവാളികളായി മുദ്രകുത്തുകയല്ല വേണ്ടത്.

പലരും ഭയം, സമ്മർദ്ദം, കുടുംബത്തിന്റെയോ സമൂഹത്തിന്റെയോ നിർബന്ധം, സാമ്പത്തിക ബുദ്ധിമുട്ടുകൾ, ഏകാന്തത എന്നിവയുടെ പശ്ചാത്തലത്തിലാണ് ആ തീരുമാനത്തിലേക്ക് എത്തിച്ചേരുന്നത്.

അതിനാൽ അവരെ കുറ്റപ്പെടുത്തുന്നതിനേക്കാൾ സ്നേഹത്തോടെയും കരുണയോടെയും ചേർത്തുപിടിക്കുകയും മാനസികവും ആത്മീയവുമായ പിന്തുണ നൽകുകയും ചെയ്യേണ്ടത് സമൂഹത്തിന്റെയും സഭയുടെയും കടമയാണ്.

ദൈവത്തിന്റെ കരുണ എല്ലാവർക്കും ലഭ്യമാണ്.

പ്രോ-ലൈഫ് സമൂഹനിർമ്മാണം അനിവാര്യം

അബോർഷനെ എതിർക്കുക എന്നത് മുദ്രാവാക്യങ്ങളിൽ മാത്രം ഒതുങ്ങരുത്.

പ്രതിസന്ധി നേരിടുന്ന ഗർഭിണികൾക്ക് സാമ്പത്തിക, മാനസിക, സാമൂഹിക, ആത്മീയ പിന്തുണ നൽകുന്ന സംവിധാനങ്ങൾ ഓരോ സമൂഹത്തിലും വളർന്നുവരണം.

ദത്തെടുക്കൽ പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കുക, കൗൺസലിംഗ് കേന്ദ്രങ്ങൾ ആരംഭിക്കുക, യുവജനങ്ങളിൽ ജീവന്റെ മൂല്യത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ബോധവൽക്കരണം നടത്തുക, കുടുംബങ്ങളെ ശക്തിപ്പെടുത്തുക എന്നിവയാണ് യഥാർത്ഥ പ്രോ-ലൈഫ് പ്രവർത്തനങ്ങൾ.

ഒരു കുഞ്ഞിനെയും അബോർഷനിലേക്ക് തള്ളിവിടാത്ത സമൂഹം സൃഷ്ടിക്കുകയാണ് നമ്മുടെ ലക്ഷ്യം.

7. ഉപസംഹാരം

ശാസ്ത്രം എത്രയൊക്കെ പുരോഗമിച്ചാലും നിയമങ്ങൾ എത്രയൊക്കെ അനുകൂലമായാലും, ഒരു ജീവനെ ഇല്ലാതാക്കാനുള്ള അവകാശം മനുഷ്യനില്ല എന്നതാണ് പ്രോ-ലൈഫ് പ്രസ്ഥാനങ്ങളുടെ അടിസ്ഥാന വിശ്വാസം.

ഉദരത്തിൽ രൂപംകൊണ്ട ഓരോ ശിശുവിനും സുരക്ഷിതമായി ഈ ഭൂമിയിലേക്ക് ജനിക്കാനും വളരാനും ജീവിക്കാനുമുള്ള അവകാശമുണ്ട്.

ഈ പ്രപഞ്ചത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ സത്യമായ "ജീവനെ" ആദരിക്കാനും സംരക്ഷിക്കാനും സമൂഹം തയ്യാറാകേണ്ടതുണ്ട്.

പോപ്പ് ഫ്രാൻസിസിന്റെ ആഹ്വാനം

പല അവസരങ്ങളിലും ഗർഭസ്ഥ ശിശുവിന്റെ ജീവന്റെ അവകാശം സംരക്ഷിക്കേണ്ടതിന്റെ പ്രാധാന്യം ലോകത്തെ ഓർമ്മിപ്പിച്ചിട്ടുണ്ട്.

ജീവന്റെ സംസ്കാരം വളർത്തുകയും മരണത്തിന്റെ സംസ്കാരത്തെ നിരാകരിക്കുകയും ചെയ്യേണ്ടത് നമ്മുടെ കാലഘട്ടത്തിന്റെ വലിയ ധാർമ്മിക ഉത്തരവാദിത്തമാണ്.

ഒരു ആഹ്വാനം

അബോർഷന് എതിരെ പ്രവർത്തിക്കുവാൻ, പ്രാർത്ഥിക്കുവാൻ ഈ സന്ദേശം വായിക്കുന്ന എല്ലാവരെയും സ്നേഹപൂർവ്വം സ്വാഗതം ചെയ്യുന്നു.

അറിവില്ലായ്മ കൊണ്ടോ, ജീവിതപങ്കാളിയുടെയോ ബന്ധുക്കളുടെയോ നിർബന്ധം മൂലമോ അബോർഷന് വിധേയരായവരും, അതിന് പ്രേരണ നൽകിയവരും നിരാശയിൽ കഴിയേണ്ടതില്ല.

അനുതപിച്ച് ദൈവത്തോട് പ്രാർത്ഥിക്കുക. ദൈവം ക്ഷമിക്കുകയും പുതുജീവിതത്തിലേക്ക് നയിക്കുകയും ചെയ്യും.

നിങ്ങൾക്ക് ശാന്തതയും സമാധാനവും ലഭിക്കുവാൻ ഞങ്ങൾ കൂടെ പ്രാർത്ഥിക്കാം.

ഓരോ ഇടവകയിലും, ഗ്രാമത്തിലും, നഗരത്തിലും പ്രോ-ലൈഫ് പ്രവർത്തകരെ ദൈവം അന്വേഷിക്കുന്നു.

"ഒരു സമൂഹത്തിന്റെ മഹത്വം അത് ശക്തരായവരെ എങ്ങനെ പരിഗണിക്കുന്നു എന്നതിലല്ല; ഏറ്റവും നിസ്സഹായരായവരെ എങ്ങനെ സംരക്ഷിക്കുന്നു എന്നതിലാണ്. ഇന്ന് ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും നിസ്സഹായനായ മനുഷ്യൻ ഗർഭപാത്രത്തിലുള്ള കുഞ്ഞാണ്. അവന്റെ ജീവിക്കാനുള്ള അവകാശം സംരക്ഷിക്കുവാൻ നമുക്ക് ഒരുമിക്കാം."

 *സാബു* *ജോസ്* 
എറണാകുളം
9446329343.