സ്പർശനത്തിന്റെ ശക്തിയും കൃപയും 

«“അവനിൽനിന്നു ശക്തി പുറപ്പെട്ട് എല്ലാവരെയും സുഖപ്പെടുത്തി.”
— ലൂക്കാ 6:19»

സ്പർശം — സ്നേഹത്തിന്റെ നിശ്ശബ്ദ ഭാഷ

മനുഷ്യജീവിതത്തിൽ സ്പർശത്തിന് അതിശയകരമായൊരു ശക്തിയുണ്ട്. ചിലപ്പോൾ വാക്കുകൾക്ക് പറയാൻ കഴിയാത്തത് ഒരു സ്നേഹസ്പർശം പറഞ്ഞുതരും. വേദനിക്കുന്ന ഒരാളുടെ കൈപിടിച്ച് നിൽക്കുമ്പോൾ, “നീ ഒറ്റയ്ക്കല്ല; ഞാൻ നിന്നോടൊപ്പമുണ്ട്” എന്ന സന്ദേശമാണ് നാം നൽകുന്നത്.

അമ്മയുടെ തലോടൽ, പിതാവിന്റെ കരുതലുള്ള കൈ, രോഗിയുടെ കൈപിടിക്കുന്ന പരിചാരകന്റെ സ്നേഹം, ദുഃഖിക്കുന്ന ഒരാളെ ചേർത്തുപിടിക്കുന്ന സുഹൃത്ത്—ഇവയെല്ലാം മനുഷ്യഹൃദയത്തെ ആശ്വസിപ്പിക്കുന്ന സ്നേഹത്തിന്റെ ഭാഷകളാണ്.

യേശുവിന്റെ സാന്നിധ്യത്തിലെ സൗഖ്യത്തിന്റെ ശക്തി

യേശുവിന്റെ ജീവിതത്തിലും രോഗികളോടും വേദനിക്കുന്നവരോടുമുള്ള കരുണയും അടുപ്പവും നാം കാണുന്നു. അവിടുത്തെ സാന്നിധ്യം തന്നെ പലർക്കും പ്രത്യാശയായി.

“അവനിൽനിന്നു ശക്തി പുറപ്പെട്ട് എല്ലാവരെയും സുഖപ്പെടുത്തി” എന്ന വചനം യേശുവിൽനിന്നുള്ള ദൈവിക ശക്തിയുടെ ആഴം നമ്മെ ഓർമ്മിപ്പിക്കുന്നു.

സ്പർശനത്തിനപ്പുറമുള്ള വിശ്വാസം

എന്നാൽ സുവിശേഷം നമ്മെ മറ്റൊരു വലിയ ആത്മീയ സത്യത്തിലേക്കും നയിക്കുന്നു—ശതാധിപന്റെ വിശ്വാസത്തിലേക്ക്.

തന്റെ ദാസൻ രോഗബാധിതനാണെന്ന് അറിഞ്ഞ ശതാധിപൻ യേശുവിനോട് അപേക്ഷിച്ചു. യേശു അവന്റെ ഭവനത്തിലേക്ക് വരാൻ ഒരുങ്ങിയപ്പോൾ ശതാധിപൻ വിനയത്തോടെ പറഞ്ഞു:

«“കർത്താവേ, അങ്ങ് എന്റെ ഭവനത്തിൽ പ്രവേശിക്കുവാൻ ഞാൻ യോഗ്യനല്ല; ഒരു വാക്ക് അരുളിച്ചെയ്താൽ മാത്രം മതി, എന്റെ ദാസൻ സുഖപ്പെടും.”
— മത്തായി 8:8»

എത്ര ആഴമുള്ള വിശ്വാസമാണത്!

- യേശു തന്റെ ഭവനത്തിൽ പ്രവേശിക്കേണ്ടതില്ല.
- രോഗിയെ നേരിട്ട് സ്പർശിക്കേണ്ടതില്ല.
- രോഗിയുടെ അടുത്തെത്തേണ്ടതില്ല.

“ഒരു വാക്ക് അരുളിച്ചെയ്താൽ മാത്രം മതി.”

ശതാധിപൻ യേശുവിന്റെ അധികാരത്തിലും വചനശക്തിയിലും പൂർണ്ണമായി വിശ്വസിച്ചു.

ദൂരത്തെയും അതിജീവിക്കുന്ന ദൈവകൃപ

ഇത് നമ്മെ പഠിപ്പിക്കുന്നത് വളരെ പ്രധാനപ്പെട്ട ഒരു കാര്യമാണ്: ദൈവത്തിന്റെ കൃപയ്ക്ക് ദൂരമെന്ന പരിധിയില്ല.

നമുക്ക് പ്രിയപ്പെട്ട ഒരാളുടെ അടുത്തേക്ക് പോകാൻ കഴിയാത്തപ്പോഴും അവനുവേണ്ടി പ്രാർത്ഥിക്കാം. രോഗിയുടെ കൈപിടിക്കാൻ കഴിയാത്തപ്പോഴും അവനെ ദൈവത്തിന്റെ കരങ്ങളിൽ സമർപ്പിക്കാം.

വിശ്വാസത്തോടെ നമുക്കും പറയാം:

“കർത്താവേ, ഒരു വാക്ക് അരുളിച്ചെയ്താൽ മാത്രം മതി.”

കുടുംബത്തിലെ സ്നേഹസ്പർശം

പല കുടുംബങ്ങളിലും പ്രാർത്ഥനയ്ക്കുശേഷം പരസ്പരം സ്തുതി നൽകുകയും സ്നേഹത്തോടെ ആലിംഗനം ചെയ്യുകയും ചെയ്യുന്ന മനോഹരമായ പതിവുണ്ട്.

ചില കുടുംബങ്ങളിൽ കുടുംബത്തിലെ ഏറ്റവും പ്രായമുള്ള വ്യക്തിക്ക് ആദ്യം സ്നേഹത്തിന്റെ ആദരവ് നൽകുകയും തുടർന്ന് പ്രായവും കുടുംബത്തിലെ സ്ഥാനവും അനുസരിച്ച് ഓരോരുത്തരിലേക്കും അത് കൈമാറുകയും ചെയ്യുന്നു.

ഇത് വെറും ഒരു ആചാരമല്ല. സ്നേഹവും ബഹുമാനവും കുടുംബബന്ധവും പ്രകടിപ്പിക്കുന്ന മനോഹരമായ ഒരു ആത്മീയ നിമിഷമാകാം.

അതിലൂടെ ഓരോരുത്തർക്കും ലഭിക്കുന്ന സന്ദേശം:

- “നീ ഞങ്ങൾക്ക് പ്രിയപ്പെട്ടവനാണ്.”
- “നീ ഞങ്ങളുടെ കുടുംബത്തിന്റെ ഭാഗമാണ്.”
- “ഞങ്ങൾ നിന്നോടൊപ്പമുണ്ട്.”

പ്രത്യേകിച്ച് കുട്ടികൾക്ക് ഇത്തരം സ്നേഹപ്രകടനങ്ങൾ മാനസിക സുരക്ഷ നൽകും. കുടുംബം തങ്ങളെ സ്വീകരിക്കുന്നുവെന്നും സ്നേഹിക്കുന്നുവെന്നും അവർ അനുഭവിക്കും. വയോജനങ്ങൾക്ക് തങ്ങൾ കുടുംബത്തിന്റെ പ്രിയപ്പെട്ട ഭാഗമാണെന്ന ബോധവും ലഭിക്കും.

പ്രാർത്ഥനയും മാനസികാരോഗ്യവും

പ്രാർത്ഥന ആത്മാവിനെ ദൈവത്തിലേക്ക് ഉയർത്തുമ്പോൾ, സ്നേഹസ്പർശം മനുഷ്യരെ പരസ്പരം അടുപ്പിക്കുന്നു.

- പ്രാർത്ഥന ആത്മാവിന് സമാധാനം നൽകുന്നു.
- സ്നേഹവാക്കുകൾ മനസ്സിന് ആശ്വാസം നൽകുന്നു.
- സ്നേഹസ്പർശം ബന്ധങ്ങൾക്ക് ഊഷ്മളത നൽകുന്നു.
- വിശ്വാസം ഹൃദയത്തിന് പ്രത്യാശ നൽകുന്നു.

മനസ്സിലെ ഭയം, ഏകാന്തത, നിരാശ, കുറ്റബോധം തുടങ്ങിയ ഭാരങ്ങൾ പങ്കുവയ്ക്കാൻ സ്നേഹമുള്ള കുടുംബാന്തരീക്ഷം സഹായിക്കുന്നു.

ഒരാളെ വിധിക്കാതെ കേൾക്കുക, അവന്റെ വേദന മനസ്സിലാക്കാൻ ശ്രമിക്കുക, കൂടെയുണ്ടെന്ന് ഉറപ്പുനൽകുക—ഇവ മാനസികമായും വലിയ പിന്തുണയാണ്.

അതേസമയം, ഗുരുതരമായ മാനസികമോ ശാരീരികമോ ആയ പ്രശ്നങ്ങൾ അനുഭവിക്കുന്നവർക്ക് പ്രാർത്ഥനയോടൊപ്പം ആവശ്യമായ വൈദ്യസഹായവും മാനസികാരോഗ്യ വിദഗ്ധരുടെ സഹായവും സ്വീകരിക്കണം. വിശ്വാസവും ചികിത്സയും പരസ്പരം വിരുദ്ധങ്ങളല്ല.

സ്പർശിക്കപ്പെടേണ്ടത് ശരീരം മാത്രമല്ല

ഒരാളുടെ കൈപിടിക്കുന്നത് നല്ലതാണ്. എന്നാൽ അതിനേക്കാൾ ആഴമുള്ളത് അവന്റെ ഹൃദയത്തെ സ്പർശിക്കുകയാണ്.

- വേദനിക്കുന്നവനെ ശ്രദ്ധയോടെ കേൾക്കുക.
- നിരാശനായവന് പ്രത്യാശ നൽകുക.
- ഒറ്റപ്പെട്ടവനെ സന്ദർശിക്കുക.
- കരയുന്നവനോടൊപ്പം നിൽക്കുക.
- തെറ്റ് ചെയ്തവനോട് ക്ഷമ കാണിക്കുക.
- രോഗിക്കുവേണ്ടി പ്രാർത്ഥിക്കുക.
- വയോജനങ്ങളുടെ വാക്കുകൾ ക്ഷമയോടെ കേൾക്കുക.

എല്ലായ്പ്പോഴും നമുക്ക് എല്ലാവരെയും നേരിട്ട് സന്ദർശിക്കാൻ കഴിയണമെന്നില്ല. ദൂരം, രോഗാവസ്ഥ, സാഹചര്യങ്ങൾ എന്നിവ അതിന് തടസ്സമാകാം.

അപ്പോഴാണ് ശതാധിപന്റെ വിശ്വാസം നമ്മെ പ്രചോദിപ്പിക്കുന്നത്. സന്ദർശിക്കാൻ കഴിയാത്തിടത്ത് സ്നേഹം എത്തിക്കാം; അരികിൽ നിൽക്കാൻ കഴിയാത്തിടത്ത് ദൈവസന്നിധിയിൽ ഒരാളെ സമർപ്പിക്കാം.

സ്നേഹത്തിന്റെ സ്പർശം ഒരു ദൗത്യമാകട്ടെ

നമ്മുടെ വീടുകളിൽ നിന്ന് ഈ സംസ്കാരം ആരംഭിക്കാം:

- കുടുംബമായി പ്രാർത്ഥിക്കാം.
- പരസ്പരം നന്ദി പറയാം.
- മുതിർന്നവരെ ആദരിക്കാം.
- കുട്ടികളെ സ്നേഹത്തോടെ ചേർത്തുപിടിക്കാം.
- വേദനിക്കുന്നവരെ സന്ദർശിക്കാം.

നമ്മുടെ വീടുകൾ വലിയ കെട്ടിടങ്ങൾ മാത്രമല്ല; സ്നേഹം അനുഭവപ്പെടുന്ന ഇടങ്ങളായി മാറട്ടെ.

സ്നേഹസ്പർശത്തിന് അതിരുകളും മാന്യതയും വേണം

സ്നേഹസ്പർശങ്ങൾ എപ്പോഴും പരസ്പര ബഹുമാനത്തോടെയും വിശുദ്ധിയോടെയും ആയിരിക്കണം.

ആരുടെയും വ്യക്തിപരമായ അതിരുകളെ ലംഘിക്കാത്ത വിധത്തിലുള്ള, പരിപൂർണ്ണമായ മാന്യതയും സൂക്ഷ്മതയും സ്നേഹപ്രകടനങ്ങളിൽ ഉണ്ടായിരിക്കേണ്ടത് അത്യാവശ്യമാണ്.

മോശമായ രീതിയിലുള്ള സ്പർശനങ്ങൾക്ക് യാതൊരു സ്ഥാനവുമില്ല. നമ്മുടെ മനോഭാവവും പ്രവൃത്തികളും എപ്പോഴും വിശുദ്ധമായിരിക്കട്ടെ.

നമ്മുടെ കൈകൾ കരുണയുടെ കൈകളാകട്ടെ

- നമ്മുടെ കൈകൾ കരുണയുടെ കൈകളാകട്ടെ.
- നമ്മുടെ വാക്കുകൾ ആശ്വാസത്തിന്റെ വാക്കുകളാകട്ടെ.
- നമ്മുടെ വീടുകൾ സ്നേഹത്തിന്റെ ഇടങ്ങളാകട്ടെ.
- നമ്മുടെ പ്രാർത്ഥനകൾ പ്രത്യാശയുടെ വഴികളാകട്ടെ.

ഉപസംഹാരം — വിശ്വാസത്തോടെ മുന്നോട്ട്

സ്പർശനത്തിന് ശക്തിയുണ്ട്. സന്ദർശത്തിന് ആശ്വാസമുണ്ട്. വാക്കുകൾക്ക് സൗഖ്യപ്പെടുത്തുന്ന ശക്തിയുണ്ട്. പ്രാർത്ഥനയ്ക്ക് പ്രത്യാശയുണ്ട്.

എന്നാൽ സൗഖ്യത്തിന്റെ അന്തിമ ഉറവിടം ദൈവത്തിന്റെ കൃപയാണ്.

അതുകൊണ്ട് നമുക്ക് യേശുവിന്റെ സ്നേഹത്തെ നമ്മുടെ ജീവിതത്തിലൂടെ പങ്കുവയ്ക്കാം. കഴിയുമ്പോൾ സ്നേഹത്തോടെ സ്പർശിക്കാം; സാധിക്കുമ്പോൾ സന്ദർശിക്കാം; എല്ലായ്പ്പോഴും പ്രാർത്ഥിക്കാം.

ശതാധിപനെപ്പോലെ വിശ്വാസത്തോടെ പറയാം:

«“കർത്താവേ, ഒരു വാക്ക് അരുളിച്ചെയ്താൽ മാത്രം മതി.”»

“അവനിൽനിന്നു ശക്തി പുറപ്പെട്ട് എല്ലാവരെയും സുഖപ്പെടുത്തി.”
— ലൂക്കാ 6:19

സ്നേഹത്തിന്റെ ഓരോ സ്പർശവും ദൈവകൃപയുടെ അടയാളമാകട്ടെ.
ഓരോ പ്രാർത്ഥനയും പ്രത്യാശയുടെ സന്ദേശമാകട്ടെ.
ഓരോ വിശ്വാസവും മറ്റൊരാളുടെ ജീവിതത്തിൽ വെളിച്ചമാകട്ടെ. 🙏🏽

— സാബു ജോസ് 
     9446329343.