വായനക്കാരന്റെ ശ്രദ്ധയ്ക്ക് മൂല്യമുണ്ടോ? പരസ്യങ്ങൾ വായിക്കുന്നതിന് പ്രതിഫലം നൽകണം 

പത്രം ഒരുകാലത്ത് വാർത്തകളുടെ വിശ്വസ്ത സ്രോതസ്സായിരുന്നു. ജനാധിപത്യത്തിന്റെ നാലാം തൂണെന്ന പേരും അതിനുണ്ടായിരുന്നു. എന്നാൽ ഇന്നത്തെ സാഹചര്യത്തിൽ പല പത്രങ്ങളിലും വാർത്തകളേക്കാൾ കൂടുതൽ സ്ഥലം പരസ്യങ്ങൾ പിടിച്ചിരിക്കുന്നു. ചില പതിപ്പുകളിൽ 60 ശതമാനം വരെ പേജുകൾ പരസ്യങ്ങൾ നിറയ്ക്കുന്നുണ്ട്.

ഇപ്പോൾ ഒരു പുതിയ പ്രവണത കൂടി കാണാം —
വാർത്തകളുടെ ഇടയിൽ പരസ്യം അല്ല, പരസ്യങ്ങളുടെ ഇടയിൽ കുറച്ച് വാർത്തകൾ ഉൾപ്പെടുത്തുന്ന സമീപനം.
ഇത് മാധ്യമത്തിന്റെ സ്വഭാവം തന്നെ മാറുന്ന ഒരു സൂചനയാണ്.

---

സൗജന്യപത്രം എവിടെയെങ്കിലും ഉണ്ടോ?

ലോകത്തിന്റെ പല നഗരങ്ങളിലും “ഫ്രീ ന്യൂസ്‌പേപ്പർ” മോഡൽ നിലവിലുണ്ട്.
മെട്രോ സ്റ്റേഷനുകളിൽ, ബസുകളിൽ, വിമാനത്താവളങ്ങളിൽ — പണം വാങ്ങാതെ പത്രങ്ങൾ വിതരണം ചെയ്യുന്നു.

എന്തുകൊണ്ട് സൗജന്യം?
വായനക്കാരന്റെ പണം വേണ്ട; അവന്റെ ശ്രദ്ധ മതിയാകും.

അവിടെ തുറന്ന സത്യം:
വായനക്കാരൻ തന്നെയാണ് ഉൽപ്പന്നം — പരസ്യദാതാവിന് വിൽക്കപ്പെടുന്ന ശ്രദ്ധ.

പണം കൊടുത്ത് പത്രം വാങ്ങുന്ന വായനക്കാരന്റെ അവസ്ഥ അതിലും വ്യത്യസ്തമാണ് —
അവൻ പണം കൊടുക്കുകയും, കൂടാതെ പരസ്യം കാണുന്നതിനായി സമയം ചെലവഴിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.

---

പരസ്യം വായിക്കുന്നത് — ഒരു മൂല്യമുള്ള പ്രവർത്തനം

ഒരു കമ്പനി പരസ്യത്തിനായി പത്രത്തിന് വലിയ തുക നൽകുന്നു.
അതിന്റെ ലക്ഷ്യം: ഒരു വ്യക്തി അത് ശ്രദ്ധിക്കുക.

അപ്പോൾ യഥാർത്ഥ പ്രവർത്തനം ആരാണ് ചെയ്യുന്നത്?
വായനക്കാരൻ.

അവന്റെ സമയം, ശ്രദ്ധ, മനസ്സ് — ഇതെല്ലാം സാമ്പത്തിക മൂല്യമുള്ളതാണ്.
അതുകൊണ്ട് ഒരു ചോദ്യം സ്വാഭാവികം:

> പരസ്യം വായിക്കുന്നതിന് പ്രതിഫലം നൽകുന്നത് ന്യായമല്ലേ?

---

വായനക്കാരൻ പങ്കാളിയാകുമ്പോൾ

പത്രസ്ഥാപനങ്ങൾ ആഗ്രഹിച്ചാൽ പുതിയ മാതൃകകൾ തുടങ്ങാം:

സ്ഥിരം വരിക്കാർക്ക് റിവാർഡ് പോയിന്റുകൾ

കൂപ്പൺ / ഡിജിറ്റൽ വൗച്ചർ

വിലക്കുറവ്

വാർഷിക സമ്മാനപദ്ധതി

പരസ്യം വായിക്കുന്നവർക്ക് പ്രോത്സാഹനം

ലാഭവിഹിതം — വായനക്കാരന് ഷെയർ പോലെ

ഒരു കമ്പനിക്ക് ലാഭമുണ്ടെങ്കിൽ ഷെയർഹോൾഡർമാർക്ക് ഡിവിഡൻഡ് നൽകുന്നു.
പത്രത്തിന് ലാഭമുണ്ടാകുന്നത് ആരിലൂടെ?

പത്രപ്രവർത്തകർ

പരസ്യദാതാക്കൾ

വായനക്കാരൻ

അപ്പോൾ സ്ഥിരം വരിക്കാർക്ക് വർഷത്തിൽ ഒരിക്കൽ ചെറിയൊരു “ലാഭവിഹിതം” നൽകാൻ പറ്റില്ലേ?
അത് പണമാകണമെന്നില്ല —
ഡിസ്കൗണ്ട്, പുസ്തകങ്ങൾ, സേവനങ്ങൾ, മെമ്പർഷിപ്പ് ആനുകൂല്യങ്ങൾ… എന്തായാലും മതി.

---

വായനക്കാരന്റെ ശബ്ദം കേൾക്കണം

വായനക്കാരനില്ലാതെ പത്രം നിലനിൽക്കില്ല.
അതിനാൽ കുറഞ്ഞത് വർഷത്തിൽ ഒരിക്കലെങ്കിലും ഔദ്യോഗികമായി വായനക്കാരുടെ അഭിപ്രായ സർവേ നടത്തണം.

വാർത്ത–പരസ്യം അനുപാതം

വിശ്വാസ്യത

ആവശ്യമായ വിഭാഗങ്ങൾ

യുവജനങ്ങൾക്ക് പ്രാധാന്യം

പ്രാദേശിക വാർത്തകൾ

ഇത് ഒരു ഫീഡ്‌ബാക്ക് മാത്രമല്ല —
പത്രവും സമൂഹവും തമ്മിലുള്ള കരാറാണ്.

---

വാർത്തയുടെ ഗുണമേന്മയും ജനാധിപത്യവും

പത്രങ്ങളിൽ പരസ്യഭാരം കൂടുമ്പോൾ ആദ്യം നഷ്ടമാകുന്നത് വാർത്തയുടെ ആഴമാണ്.
അന്വേഷണ റിപ്പോർട്ടുകൾ, ഗ്രാമീണ പ്രശ്നങ്ങൾ, സാധാരണ ജനങ്ങളുടെ ശബ്ദം — ഇവയ്ക്ക് സ്ഥലം കുറയുന്നു.

വിവരത്തിന് പകരം വിപണനസന്ദേശങ്ങൾ കൂടുതലായാൽ ജനങ്ങളുടെ അഭിപ്രായ രൂപീകരണം പോലും വ്യാപാര സ്വാധീനത്തിൽപ്പെടും.
അതുകൊണ്ട് വാർത്ത–പരസ്യം അനുപാതം ഒരു സാമ്പത്തിക വിഷയമാത്രമല്ല;
ജനാധിപത്യത്തിന്റെ ഗുണമേന്മയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട വിഷയമാണ്.

---

പരസ്യങ്ങളുടെ ഉത്തരവാദിത്വം ആരുടെത്?

ഇന്ന് പലപ്പോഴും “എന്ത് പരസ്യം കിട്ടിയാലും പ്രസിദ്ധീകരിക്കുക” എന്ന സമീപനം വർധിക്കുന്നു.
പിന്നീട് തെറ്റായ അവകാശവാദങ്ങൾ പുറത്തുവന്നാൽ —
“വായനക്കാർ പരിശോധിക്കണം” എന്ന നിലപാട് സ്വീകരിക്കുന്നു.

ഇത് നീതിയല്ല.

പത്രം വിശ്വാസത്തിന്റെ പേരിലാണ് വായിക്കപ്പെടുന്നത്.
അതിനാൽ പരസ്യം പ്രസിദ്ധീകരിക്കുമ്പോഴും കുറഞ്ഞത് അടിസ്ഥാന പരിശോധന നടത്താനുള്ള ഉത്തരവാദിത്വം മാധ്യമത്തിനുണ്ട്.

വായനക്കാരനോട് അന്വേഷണം നടത്താൻ പറയുന്നത്,
വിശ്വാസം വിൽക്കുകയും ഉത്തരവാദിത്വം ഒഴിവാക്കുകയും ചെയ്യുന്നതിന് തുല്യമാണ്.

---

മറഞ്ഞിരിക്കുന്ന “ഡിസ്‌ക്ലെയിമർ” — ഉത്തരവാദിത്വം ഒഴിയാനുള്ള വഴിയോ?

മിക്ക പ്രധാന പത്രങ്ങളിലും വലിയ പരസ്യങ്ങളുടെ ഇടയിൽ ചെറുതായി ഒരു അറിയിപ്പ് പതിവായി കാണാം:

> ഈ പത്രത്തിൽ പ്രസിദ്ധീകരിക്കുന്ന ഏതെങ്കിലും പരസ്യങ്ങളോട് പ്രതികരിക്കുന്നതിന് മുമ്പ് അതിന്റെ സത്യാവസ്ഥ വായനക്കാർ സ്വയം പരിശോധിക്കണം.
പരസ്യങ്ങളിലുള്ള ഉൽപ്പന്നങ്ങളുടെയും സേവനങ്ങളുടെയും വിശ്വാസ്യതയ്ക്കോ അവകാശവാദങ്ങൾക്കോ പത്രം ഉത്തരവാദിയല്ല.

പലപ്പോഴും ആരും വായിക്കാത്ത വലുപ്പത്തിലാണ് ഇത് നൽകുന്നത്.

ഒരു വശത്ത് പത്രം തന്റെ വിശ്വാസ്യത ഉപയോഗിച്ച് പരസ്യം ജനങ്ങളിലെത്തിക്കുന്നു;
മറ്റൊരു വശത്ത് അതിന്റെ സത്യാവസ്ഥ പരിശോധിക്കേണ്ടത് വായനക്കാരനാണെന്ന് പറയുന്നു.

ഒരു സാധാരണ വ്യക്തിക്ക് ഒരു സ്ഥാപനത്തിന്റെ നിയമസാധുതയും സാമ്പത്തിക വിശ്വാസ്യതയും പരിശോധിക്കാൻ കഴിയുമോ?

ചരിത്രം നമ്മെ ഓർമ്മിപ്പിക്കുന്ന സംഭവങ്ങൾ ഉണ്ട് —
നിക്ഷേപ തട്ടിപ്പുകൾ, വ്യാജ സാമ്പത്തിക സ്ഥാപനങ്ങൾ, പിന്നീട് തകർന്ന സ്വകാര്യ ബാങ്കുകൾ…
ഇവയുടെ വിശ്വാസ്യത ആദ്യം ലഭിച്ചത് മാധ്യമങ്ങളിലൂടെയായിരുന്നു.

ഡിസ്‌ക്ലെയിമർ നൽകി ഉത്തരവാദിത്വം ഒഴിവാക്കുന്നത് നിയമപരമായി മതിയായിരിക്കാം;
എന്നാൽ സാമൂഹിക ഉത്തരവാദിത്വത്തിൽ നിന്ന് ഒഴിവാകാനാകില്ല.

---

കുട്ടികളും കുടുംബങ്ങളും നേരിടുന്ന സ്വാധീനം

പത്രങ്ങൾ വീട്ടിലെല്ലാവരും വായിക്കുന്നു.
കുട്ടികളും കൗമാരക്കാരും കാണുന്ന പരസ്യങ്ങൾ അവരുടെ ജീവിതശൈലി, ഉപഭോഗശീലം, ശരീരദർശനം, ഭക്ഷണരീതി എന്നിവയെ സ്വാധീനിക്കുന്നു.

അതുകൊണ്ട് പത്രങ്ങൾക്ക് ഒരു സാമൂഹിക ഉത്തരവാദിത്വമുണ്ട്:

തെറ്റിദ്ധരിപ്പിക്കുന്ന പരസ്യങ്ങൾ ഒഴിവാക്കുക

ആരോഗ്യഹാനികരമായ ഉൽപ്പന്നങ്ങളുടെ അമിതപ്രചാരം നിയന്ത്രിക്കുക

വിദ്യാഭ്യാസപരമായ ഉള്ളടക്കത്തിന് മുൻഗണന നൽകുക

വായനക്കാരന്റെ സമയം മാത്രമല്ല —
അവന്റെ കുടുംബത്തിന്റെ മനസും പത്രം സ്വാധീനിക്കുന്നു.

---

സമാപനം

പത്രം ഒരു വ്യാപാരസ്ഥാപനം മാത്രമല്ല;
അത് സമൂഹത്തിന്റെ ഓർമ്മശേഖരവും അഭിപ്രായദിശയും നിർണ്ണയിക്കുന്ന പൊതുസ്ഥാപനമാണ്.

പരസ്യം പത്രത്തെ നിലനിർത്തുന്നു — സത്യം.
വായനക്കാരൻ പരസ്യത്തെ നിലനിർത്തുന്നു — അതിലേറെ വലിയ സത്യം.

അതുകൊണ്ട്
വായനക്കാരന്റെ ശ്രദ്ധ സൗജന്യമല്ല.
അതിന് വിലയുണ്ട്.
ആ വിലയിൽ ഒരു ചെറിയ പങ്ക് വായനക്കാരന് തിരികെ നൽകേണ്ട സമയം എത്തിയിരിക്കുന്നു.

— സാബുജോസ് , എറണാകുളം
21-02-2026