ലഹരി അടിമത്തം : രോഗമോ കുറ്റമോ ?
ചികിത്സയും കരുതലും വേണം; ലഹരിക്കെതിരെ ശക്തമായ സാമൂഹിക പ്രതിരോധവും വേണം
സാബു ജോസ്
ലഹരി ഇന്ന് കേരളം നേരിടുന്ന ഏറ്റവും ഗുരുതരമായ സാമൂഹിക വിപത്തുകളിലൊന്നാണ്. വ്യക്തിയുടെ ആരോഗ്യം മാത്രമല്ല, കുടുംബത്തിന്റെ സമാധാനവും കുട്ടികളുടെ ഭാവിയും സമൂഹത്തിന്റെ സുരക്ഷയും തകർക്കുന്ന വലിയൊരു പ്രതിസന്ധിയായി ലഹരി മാറിയിരിക്കുന്നു.
മയക്കുമരുന്നുകളുടെ വ്യാപനവും ഉപയോഗവും വർധിക്കുന്ന സാഹചര്യത്തിൽ ലഹരിയെ കേവലം ഒരു വ്യക്തിയുടെ ദുശ്ശീലമായി മാത്രം കാണാനാവില്ല. അതൊരു ആരോഗ്യപ്രശ്നവും കുടുംബപ്രശ്നവും സാമൂഹിക വിപത്തും നിയമപരമായ വെല്ലുവിളിയുമാണ്.
ലഹരിക്ക് അടിമപ്പെട്ട വ്യക്തിയെ എങ്ങനെ സമീപിക്കണം? ശിക്ഷിക്കണോ, ചികിത്സിക്കണോ? അതോ രണ്ടിനും അതിന്റേതായ സ്ഥാനമുണ്ടോ?
ഈ ചോദ്യങ്ങൾക്ക് ശാസ്ത്രീയവും മാനുഷികവുമായ ഉത്തരങ്ങൾ കണ്ടെത്തേണ്ട സമയമാണിത്.
### 1\. ലഹരി അടിമത്തം തലച്ചോറിനെ ബാധിക്കുന്ന രോഗാവസ്ഥ
മയക്കുമരുന്നുകളുടെ തുടർച്ചയായ ഉപയോഗം തലച്ചോറിന്റെ സ്വാഭാവിക പ്രവർത്തനങ്ങളിൽ മാറ്റങ്ങൾ സൃഷ്ടിക്കുന്നു. സന്തോഷം, ഓർമ്മ, പ്രചോദനം, തീരുമാനമെടുക്കൽ, ആത്മനിയന്ത്രണം എന്നിവയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട മസ്തിഷ്ക സംവിധാനങ്ങളെ ലഹരി ബാധിക്കുന്നു.
ലഹരി ഉപയോഗിക്കുന്ന എല്ലാവരും അടിമകളാകണമെന്നില്ല. എന്നാൽ ചിലരിൽ തുടർച്ചയായ ഉപയോഗം നിയന്ത്രണം നഷ്ടപ്പെടുന്ന ഗുരുതരമായ അവസ്ഥയിലേക്ക് നയിക്കുന്നു.
ലഹരി നിർത്തണമെന്ന് ആഗ്രഹിച്ചിട്ടും കഴിയാത്തത്, വീണ്ടും ഉപയോഗിക്കാനുള്ള തീവ്രമായ ആഗ്രഹം, ജീവിതത്തിലെ ഉത്തരവാദിത്വങ്ങൾ അവഗണിക്കൽ തുടങ്ങിയവ അടിമത്തത്തിന്റെ ലക്ഷണങ്ങളാണ്.
അതിനാൽ ലഹരി അടിമത്തത്തെ ഒരു ചികിത്സിക്കാവുന്ന ആരോഗ്യപ്രശ്നമായി കാണണം. അതോടൊപ്പം വ്യക്തിയുടെ ഉത്തരവാദിത്വവും സാമൂഹിക സാഹചര്യങ്ങളും പരിഗണിക്കണം.
### 2\. വ്യക്തിയെ വെറുക്കരുത്; ലഹരിയെ ചെറുക്കണം
ലഹരിക്ക് അടിമപ്പെട്ട വ്യക്തിയെ സമൂഹം ഒറ്റപ്പെടുത്തുകയോ അപമാനിക്കുകയോ ചെയ്യുന്നത് പ്രശ്നം കൂടുതൽ സങ്കീർണമാക്കും.
അവരെ കുറ്റപ്പെടുത്തുന്നതിനുപകരം ചികിത്സയിലേക്ക് നയിക്കണം. ആവശ്യമായ മരുന്നുകൾ, കൗൺസിലിംഗ്, മാനസികാരോഗ്യ പിന്തുണ, കുടുംബത്തിന്റെ കരുതൽ, പുനരധിവാസം എന്നിവ ഉറപ്പാക്കണം.
അതേസമയം ലഹരി ഉത്പാദിപ്പിക്കുകയും കടത്തുകയും വിതരണം ചെയ്യുകയും ചെയ്യുന്ന ശൃംഖലകൾക്കെതിരെ ശക്തമായ നിയമനടപടികൾ ആവശ്യമാണ്.
ലഹരിക്ക് അടിമപ്പെട്ടവന് ചികിത്സ നൽകണം. ലഹരി വ്യാപാരികൾ നിയമത്തിനു മുന്നിൽ ഉത്തരവാദികളാകണം.
ഇവ രണ്ടും പരസ്പരവിരുദ്ധമായ നിലപാടുകളല്ല. ലഹരിവിരുദ്ധ പോരാട്ടത്തിന്റെ രണ്ട് പ്രധാന ഘടകങ്ങളാണ്.
### 3\. കുടുംബമാണ് ആദ്യ പ്രതിരോധകേന്ദ്രം
കുട്ടികൾ ലഹരിയിലേക്ക് വഴുതിവീഴുന്നത് പലപ്പോഴും കുടുംബം തിരിച്ചറിയുന്നത് വളരെ വൈകിയാണ്.
മക്കളുടെ പെരുമാറ്റത്തിലെ മാറ്റങ്ങൾ, സൗഹൃദങ്ങൾ, മാനസികാവസ്ഥ, പഠനത്തിലെ താൽപര്യം, ജീവിതശൈലി എന്നിവ മാതാപിതാക്കൾ ശ്രദ്ധിക്കണം.
കുട്ടികളോട് സംസാരിക്കാൻ സമയം കണ്ടെത്തണം. ഭയപ്പെടുത്തുന്നതിനു പകരം വിശ്വാസം വളർത്തണം.
കുടുംബത്തിൽ സ്നേഹവും സുരക്ഷിതത്വവും പരസ്പരവിശ്വാസവും ഉണ്ടാകണം. കുട്ടികൾക്ക് അവരുടെ പ്രശ്നങ്ങൾ തുറന്നുപറയാൻ കഴിയുന്ന അന്തരീക്ഷം സൃഷ്ടിക്കണം.
ഓരോ കുടുംബവും ഒരു ലഹരിവിരുദ്ധ പ്രതിരോധകേന്ദ്രമായി മാറണം.
### 4\. വിദ്യാലയങ്ങളും കോളേജുകളും ഉത്തരവാദിത്വം ഏറ്റെടുക്കണം
ലഹരിവിരുദ്ധ ബോധവൽക്കരണം ഒരു വാർഷിക പരിപാടിയായി മാത്രം ചുരുങ്ങരുത്.
സ്കൂൾതലം മുതൽ തുടർച്ചയായ ബോധവൽക്കരണവും ജീവിതനൈപുണ്യ പരിശീലനവും ആവശ്യമാണ്.
ഓരോ വിദ്യാഭ്യാസ സ്ഥാപനത്തിലും പരിശീലനം ലഭിച്ച അധ്യാപകരുടെയും കൗൺസിലർമാരുടെയും സേവനം ഉറപ്പാക്കണം. വിദ്യാർഥികൾക്ക് രഹസ്യമായി സഹായം തേടാനുള്ള സംവിധാനവും വേണം.
കായികം, കല, സംഗീതം, വായന, സാമൂഹിക സേവനം തുടങ്ങിയ ആരോഗ്യകരമായ പ്രവർത്തനങ്ങൾക്ക് കൂടുതൽ അവസരങ്ങൾ ഒരുക്കണം.
യുവാക്കളുടെ സമയവും കഴിവുകളും ക്രിയാത്മകമായി വിനിയോഗിക്കാൻ കഴിയുന്ന സാഹചര്യം സൃഷ്ടിക്കണം.
### 5\. തദ്ദേശസ്ഥാപനങ്ങൾ ജനകീയ പ്രതിരോധം സംഘടിപ്പിക്കണം
ലഹരിവിരുദ്ധ പ്രവർത്തനങ്ങൾ സർക്കാർ വകുപ്പുകളിൽ മാത്രം ഒതുങ്ങരുത്.
ഓരോ പഞ്ചായത്തിലും മുനിസിപ്പാലിറ്റിയിലും വാർഡിലും ജനകീയ ലഹരിവിരുദ്ധ പ്രവർത്തനസമിതികൾ രൂപീകരിക്കണം.
ജനപ്രതിനിധികൾ, അധ്യാപകർ, ആരോഗ്യപ്രവർത്തകർ, പോലീസ്, എക്സൈസ് ഉദ്യോഗസ്ഥർ, യുവജനങ്ങൾ, സന്നദ്ധസംഘടനകൾ എന്നിവർ ഇതിൽ പങ്കാളികളാകണം.
ലഹരി വ്യാപനസാധ്യതയുള്ള മേഖലകളിൽ നിയമാനുസൃത നിരീക്ഷണം ശക്തമാക്കുകയും സംശയകരമായ പ്രവർത്തനങ്ങൾ സുരക്ഷിതമായി റിപ്പോർട്ട് ചെയ്യാനുള്ള സംവിധാനങ്ങൾ ഒരുക്കുകയും വേണം.
ഓരോ തദ്ദേശസ്ഥാപനവും വാർഷിക ലഹരിവിരുദ്ധ കർമപദ്ധതി തയ്യാറാക്കി അതിന്റെ ഫലപ്രാപ്തി വിലയിരുത്തണം.
### 6\. ചികിത്സയ്ക്കൊപ്പം പുനരധിവാസവും ഉറപ്പാക്കണം
ലഹരി ചികിത്സാകേന്ദ്രത്തിൽനിന്ന് പുറത്തിറങ്ങുന്നതോടെ ഒരാളുടെ പ്രശ്നങ്ങൾ അവസാനിക്കുന്നില്ല.
വീണ്ടും ലഹരിയിലേക്ക് മടങ്ങിപ്പോകാതിരിക്കാൻ തുടർചികിത്സയും കൗൺസിലിംഗും കുടുംബപിന്തുണയും ആവശ്യമാണ്.
സാമ്പത്തികമായി പിന്നാക്കം നിൽക്കുന്നവർക്ക് സൗജന്യ ചികിത്സ ലഭ്യമാക്കണം. ജില്ലാതലത്തിൽ ശാസ്ത്രീയ ചികിത്സാകേന്ദ്രങ്ങൾ ശക്തിപ്പെടുത്തണം.
ചികിത്സയ്ക്കുശേഷം തൊഴിൽ പരിശീലനം, ജോലി, സ്വയംതൊഴിൽ സഹായം, സാമൂഹിക അംഗീകാരം എന്നിവ ലഭ്യമാക്കണം.
ലഹരിയിൽനിന്ന് മോചിതരായവരെ അപമാനിക്കാതെ സമൂഹത്തിന്റെ മുഖ്യധാരയിലേക്ക് തിരിച്ചുകൊണ്ടുവരണം.
ഒരു മനുഷ്യന് രണ്ടാമതൊരു അവസരം നൽകുന്നത് ഒരു കുടുംബത്തിന് പുതിയ പ്രതീക്ഷ നൽകുന്നതിന് തുല്യമാണ്.
### 7\. മത-സാമൂഹിക സംഘടനകൾ സജീവമാകണം
ലഹരിവിരുദ്ധ പ്രവർത്തനങ്ങളിൽ മതസ്ഥാപനങ്ങൾക്കും ആത്മീയ പ്രസ്ഥാനങ്ങൾക്കും സന്നദ്ധസംഘടനകൾക്കും വലിയ പങ്കുവഹിക്കാനാകും.
കുടുംബമൂല്യങ്ങൾ, ജീവിതത്തിന്റെ മഹത്വം, ആത്മീയത, പ്രാർത്ഥന, സ്നേഹം, സേവനമനോഭാവം എന്നിവ യുവജനങ്ങളിൽ വളർത്തണം.
ഇടവകകൾ, മതസ്ഥാപനങ്ങൾ, സാമൂഹിക സംഘടനകൾ എന്നിവ കേന്ദ്രീകരിച്ച് ലഹരിവിരുദ്ധ ബോധവൽക്കരണവും കുടുംബപിന്തുണാ സംവിധാനങ്ങളും ഒരുക്കണം.
എന്നാൽ ആത്മീയ പിന്തുണ ശാസ്ത്രീയ ചികിത്സയ്ക്ക് പകരമാകരുത്. രണ്ടും പരസ്പരം സഹായിക്കുന്ന രീതിയിൽ മുന്നോട്ടുപോകണം.
### 8\. കേരളത്തിന് ഒരു സമഗ്ര ലഹരിവിരുദ്ധ നയം വേണം
കേരള സർക്കാർ ലഹരിവിരുദ്ധ പ്രവർത്തനങ്ങളെ ഒരു സമഗ്ര സാമൂഹിക സുരക്ഷാ പദ്ധതിയായി വികസിപ്പിക്കണം.
പ്രധാനമായും താഴെ പറയുന്ന കാര്യങ്ങൾ ഉറപ്പാക്കണം:
* സ്കൂൾ മുതൽ ലഹരിവിരുദ്ധ വിദ്യാഭ്യാസം.
* എല്ലാ ജില്ലകളിലും ശാസ്ത്രീയ ചികിത്സാകേന്ദ്രങ്ങൾ.
* സാമ്പത്തികമായി പിന്നാക്കം നിൽക്കുന്നവർക്ക് സൗജന്യ ചികിത്സ.
* കുടുംബങ്ങൾക്ക് കൗൺസിലിംഗും പരിശീലനവും.
* വിദ്യാർഥികൾക്കും യുവജനങ്ങൾക്കും പ്രത്യേക പ്രതിരോധ പദ്ധതികൾ.
* ലഹരി കടത്തിനും വിതരണത്തിനുമെതിരെ ശക്തമായ നടപടി.
* ചികിത്സയ്ക്കുശേഷം തൊഴിൽപരമായ പുനരധിവാസം.
* പഞ്ചായത്ത്, മുനിസിപ്പാലിറ്റി തലങ്ങളിൽ ജനകീയ പ്രതിരോധ സമിതികൾ.
* ലഹരിയിൽനിന്ന് മോചിതരായവർക്ക് തുടർപിന്തുണ.
* ലഹരിവിരുദ്ധ പ്രവർത്തനങ്ങളുടെ ഫലപ്രാപ്തി വിലയിരുത്തുന്ന സ്വതന്ത്ര സംവിധാനം.
### ഒരു പുതിയ സാമൂഹിക കാഴ്ചപ്പാട് ആവശ്യമാണ്
ലഹരിവിരുദ്ധ പോരാട്ടം സർക്കാരിന്റെയോ പോലീസിന്റെയോ മാത്രം ഉത്തരവാദിത്വമല്ല. ഓരോ കുടുംബത്തിനും വിദ്യാലയത്തിനും മതസ്ഥാപനത്തിനും സാമൂഹിക സംഘടനയ്ക്കും ഇതിൽ പങ്കുണ്ട്.
നമ്മുടെ കുട്ടികളെ ലഹരിയിൽനിന്ന് സംരക്ഷിക്കണം. ലഹരിക്ക് അടിമപ്പെട്ടവരെ ജീവിതത്തിലേക്ക് തിരിച്ചുകൊണ്ടുവരണം. ലഹരി വ്യാപാരത്തെയും മാഫിയകളെയും ശക്തമായി ചെറുക്കണം.
ഈ മൂന്ന് ലക്ഷ്യങ്ങളും ഒരുമിച്ച് നടപ്പിലാക്കുമ്പോഴാണ് ലഹരിവിരുദ്ധ പ്രവർത്തനം ഫലപ്രദമാകുന്നത്.
നമ്മുടെ യുവതലമുറയുടെ ഭാവി സംരക്ഷിക്കുക എന്നത് ഒരു തലമുറയുടെ മാത്രം ഉത്തരവാദിത്വമല്ല; സമൂഹത്തിന്റെ മുഴുവൻ ഉത്തരവാദിത്വമാണ്.
ലഹരിയില്ലാത്ത കേരളം എന്നത് ഒരു മുദ്രാവാക്യം മാത്രമാകരുത്. കുടുംബങ്ങളും വിദ്യാഭ്യാസ സ്ഥാപനങ്ങളും സർക്കാരും സാമൂഹിക സംഘടനകളും ഒരുമിച്ച് യാഥാർഥ്യമാക്കേണ്ട വലിയൊരു ദൗത്യമായി അത് മാറണം.
### നമ്മുടെ സന്ദേശം
ലഹരിയോട് വിട്ടുവീഴ്ചയില്ല. ലഹരിക്ക് അടിമപ്പെട്ട മനുഷ്യനോട് കരുണയുണ്ട്. ചികിത്സയിലൂടെ ജീവിതത്തിലേക്ക് മടങ്ങിവരാൻ എല്ലാവർക്കും അവസരമുണ്ട്.
ഒരു മനുഷ്യനെ ലഹരിയിൽനിന്ന് മോചിപ്പിക്കുന്നത് ഒരു കുടുംബത്തെ രക്ഷിക്കുന്നതാണ്. ഒരു കുടുംബത്തെ രക്ഷിക്കുന്നത് ഒരു തലമുറയെ സംരക്ഷിക്കുന്നതാണ്.
ലഹരിയെ പരാജയപ്പെടുത്താൻ ശിക്ഷ മാത്രം പോരാ. സ്നേഹവും ശാസ്ത്രീയ ചികിത്സയും സാമൂഹിക ഉത്തരവാദിത്വവും ശക്തമായ നിയമനടപടികളും ഒരുമിക്കണം.
സാബു ജോസ്