ലീഗും കാന്തപുരവും ഒരേ നിലപാടിലേക്കോ?

സ്ത്രീകളുടെ പൊതുജീവിതത്തെക്കുറിച്ച് ഉയരുന്ന ചില അസ്വസ്ഥപ്പെടുത്തുന്ന ചോദ്യങ്ങൾ

പറയാതെ വയ്യ...

സ്ത്രീകളുടെ പൊതുജീവിതത്തെക്കുറിച്ച് ഒരു മതനേതാവ് നടത്തിയ പരാമർശവും അതിനോട് ഒരു പ്രധാന രാഷ്ട്രീയ നേതൃത്വം സ്വീകരിച്ച സമീപനവും ഇന്ന് ചർച്ചയാകുകയാണ്.

ഇത് ഒരു ദിവസത്തെ വാർത്തയായി മാത്രം കണ്ടു കടന്നുപോകേണ്ട വിഷയമാണോ?

അല്ലെന്ന് പറയാതെ വയ്യ.

വാർത്തകൾക്കപ്പുറം ഇതിന് സാമൂഹികവും രാഷ്ട്രീയവും ഭരണഘടനാപരവും സാംസ്കാരികവുമായ നിരവധി മാനങ്ങളുണ്ട്.

വിദ്യാഭ്യാസം, രാഷ്ട്രീയം, സാമൂഹിക പ്രവർത്തനം, തൊഴിൽ, ഭരണരംഗം തുടങ്ങി സമൂഹത്തിന്റെ എല്ലാ മേഖലകളിലും സ്ത്രീകൾ സജീവമായി ഇടപെടുന്ന കാലമാണിത്. സ്ത്രീകളുടെ കഴിവും നേതൃത്വവും സമൂഹത്തിന്റെ പുരോഗതിക്ക് അനിവാര്യമാണെന്ന തിരിച്ചറിവ് ശക്തിപ്പെട്ടുകൊണ്ടിരിക്കുകയാണ്.

അങ്ങനെയൊരു കാലഘട്ടത്തിലാണ് സ്ത്രീകളുടെ പൊതുജീവിതത്തെ പരിമിതപ്പെടുത്തുന്ന തരത്തിലുള്ള അഭിപ്രായങ്ങൾ ഉയരുന്നത്.

---

ഒരു മതനേതാവിന്റെ അഭിപ്രായം — അതിനപ്പുറമുള്ള സാമൂഹിക സ്വാധീനം

ഒരു മതനേതാവിന് തന്റെ മതപരമായ കാഴ്ചപ്പാട് അവതരിപ്പിക്കാനുള്ള സ്വാതന്ത്ര്യമുണ്ട്.

അത് ബഹുമാനിക്കപ്പെടേണ്ടതുമാണ്.

പക്ഷേ, വിദ്യാഭ്യാസ-സാമൂഹിക മേഖലകളിൽ വലിയ സ്വാധീനമുള്ള ഒരു മതനേതാവ് സ്ത്രീകളുടെ പൊതുജീവിതത്തെക്കുറിച്ച് അഭിപ്രായപ്പെടുമ്പോൾ, അതിനെ മതപരമായ ഒരു അഭിപ്രായം മാത്രമായി കണ്ട് അവഗണിക്കാനോ അതിന്റെ സാമൂഹിക പ്രത്യാഘാതം പരിമിതപ്പെടുത്തിക്കാണാനോ കഴിയില്ല.

കാരണം അത്തരം വാക്കുകൾ വ്യക്തിപരമായ വിശ്വാസത്തിന്റെ പരിധിയിൽ മാത്രം നിൽക്കണമെന്നില്ല.

അത് കുടുംബങ്ങളെ സ്വാധീനിക്കാം.

യുവതലമുറയെ സ്വാധീനിക്കാം.

സ്ത്രീകളുടെ വിദ്യാഭ്യാസത്തെയും തൊഴിൽ തിരഞ്ഞെടുപ്പുകളെയും സാമൂഹിക ഇടപെടലുകളെയും സ്വാധീനിക്കാം.

അതിനാൽ അതിന്റെ സാമൂഹിക പ്രത്യാഘാതം ചർച്ച ചെയ്യപ്പെടണം.

മതപരമായ വിശ്വാസത്തെ ബഹുമാനിക്കുന്നതും, അതിന്റെ സാമൂഹിക പ്രതിഫലനങ്ങളെ ചോദ്യം ചെയ്യുന്നതും പരസ്പരം വിരുദ്ധമല്ല.

---

ഇതിനിടയിലാണ് ലീഗ് നേതൃത്വത്തിന്റെ പ്രതികരണം ശ്രദ്ധേയമാകുന്നത്

മുസ്‌ലിം ലീഗ് സംസ്ഥാന അധ്യക്ഷൻ പാണക്കാട് സാദിഖലി ശിഹാബ് തങ്ങളുടെ ഇന്നത്തെ പ്രതികരണം ഈ സാഹചര്യത്തിൽ ഏറെ ശ്രദ്ധേയമാണ്.

കാന്തപുരം പറഞ്ഞത് ഒരു പണ്ഡിതന്റെ അഭിപ്രായമാണെന്നും, സ്ത്രീകളുടെ സുരക്ഷ മുൻനിർത്തിയാകാം അദ്ദേഹം അങ്ങനെ പറഞ്ഞതെന്നും അദ്ദേഹം വ്യക്തമാക്കിയതായി റിപ്പോർട്ടുകളുണ്ട്.

ഇവിടെയാണ് സ്വാഭാവികമായും ചോദ്യം ഉയരുന്നത്:

ലീഗും കാന്തപുരവും സ്ത്രീകളുടെ പൊതുജീവിതത്തെക്കുറിച്ച് ഒരേ നിലപാടിലേക്കാണോ എത്തുന്നത്?

ഒരു മതനേതാവിന്റെ അഭിപ്രായത്തെ ഒരു രാഷ്ട്രീയ പാർട്ടിയുടെ നേതൃത്വം തള്ളിപ്പറയാതെ സ്വീകരിക്കുമ്പോൾ, അതിന് രാഷ്ട്രീയ-സാമൂഹിക പ്രസക്തി ലഭിക്കുന്നു.

അതുകൊണ്ട് ചോദിക്കേണ്ടിവരും:

സ്ത്രീകളുടെ സുരക്ഷ ഉറപ്പാക്കേണ്ടത് സ്ത്രീകളുടെ പൊതുജീവിതം പരിമിതപ്പെടുത്തിക്കൊണ്ടാണോ?

അതോ,

സ്ത്രീകൾക്ക് സുരക്ഷിതമായി പൊതുജീവിതത്തിൽ ഇടപെടാനുള്ള സാഹചര്യം ഒരുക്കിക്കൊണ്ടാണോ?

---

സ്ത്രീയെ സംരക്ഷിക്കണോ, നിയന്ത്രിക്കണോ?

സ്ത്രീകൾക്ക് നേരെ അതിക്രമങ്ങൾ ഉണ്ടാകുന്നുണ്ടെങ്കിൽ, അതിന്റെ പരിഹാരം സ്ത്രീകളെ വീടിനുള്ളിൽ ഒതുക്കുകയാണോ?

അല്ല.

അക്രമികളെ നിയന്ത്രിക്കുകയാണ് വേണ്ടത്; സ്ത്രീകളെയല്ല.

നിയമസംവിധാനം ശക്തമാക്കണം.

സാമൂഹിക ബോധം വളർത്തണം.

സ്ത്രീകളുടെ സുരക്ഷ ഉറപ്പാക്കണം.

പക്ഷേ സുരക്ഷയുടെ പേരിൽ സ്ത്രീയുടെ സ്വാതന്ത്ര്യം കുറയ്ക്കുന്നത് പരിഹാരമാകരുത്.

സ്ത്രീയുടെ സുരക്ഷയും സ്ത്രീയുടെ സ്വാതന്ത്ര്യവും പരസ്പരം വിരുദ്ധമായ ആശയങ്ങളല്ല.

---

ഒരു വനിത രാജ്യത്തിന്റെ പരമോന്നത ഭരണഘടനാ പദവിയിൽ ഇരിക്കുമ്പോൾ...

ഇവിടെ മറ്റൊരു വലിയ വൈരുധ്യം കൂടി ചർച്ച ചെയ്യേണ്ടതുണ്ട്.

ഒരു വനിത ഇന്ത്യയുടെ ഏറ്റവും ഉന്നത ഭരണഘടനാ പദവിയായ രാഷ്ട്രപതി സ്ഥാനത്ത് ഇരിക്കുന്ന രാജ്യത്താണ് നാം ജീവിക്കുന്നത്.

ഒരു സ്ത്രീക്ക് രാജ്യത്തിന്റെ പരമോന്നത ഭരണഘടനാ പദവി വഹിക്കാൻ കഴിയുന്ന ഈ കാലഘട്ടത്തിൽ,

സ്ത്രീകളെ പൊതുജീവിതത്തിൽ നിന്ന് മാറ്റിനിർത്തണമെന്നോ അവരുടെ പൊതുസാന്നിധ്യം പരിമിതപ്പെടുത്തണമെന്നോ ഉള്ള ആഹ്വാനങ്ങളെ നാം എങ്ങനെ വെറും മതപരമായ അഭിപ്രായമായി മാത്രം കണ്ട് കടന്നുപോകും?

ഇത് ആരെയും വ്യക്തിപരമായി അപമാനിക്കുന്നതിനുള്ള ചോദ്യം അല്ല.

ഇത് നമ്മുടെ ഭരണഘടനാപരമായ ബോധത്തോടുള്ള ചോദ്യമാണ്.

സ്ത്രീ രാഷ്ട്രപതിയാകാം.

സ്ത്രീ എംപിയാകാം.

സ്ത്രീ എംഎൽഎയാകാം.

സ്ത്രീ മന്ത്രിയാകാം.

സ്ത്രീ അധ്യാപികയും ഡോക്ടറും അഭിഭാഷകയും ശാസ്ത്രജ്ഞയും സംരംഭകയും സാമൂഹിക പ്രവർത്തകയും ആകാം.

എന്നാൽ അതേ സ്ത്രീ പൊതുവേദിയിൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്നതിനെ തന്നെ ചോദ്യം ചെയ്യുകയാണെങ്കിൽ, ഈ വൈരുധ്യത്തെക്കുറിച്ച് സമൂഹം ചിന്തിക്കേണ്ടതല്ലേ?

ഇവിടെ ചോദ്യം സ്ത്രീകളെക്കുറിച്ച് മാത്രമല്ല.

നമ്മുടെ ഭരണഘടനാ മൂല്യങ്ങളെക്കുറിച്ചാണ്.

---

ഒരു മതനേതാവ് പറഞ്ഞാൽ രാഷ്ട്രീയ നേതൃത്വം അത് ഏറ്റുപിടിക്കണമോ?

ഇവിടെ മറ്റൊരു ഗൗരവമുള്ള ചോദ്യം.

ഒരു മതനേതാവ് ഒരു വിഷയത്തിൽ തന്റെ അഭിപ്രായം പറഞ്ഞു എന്നതുകൊണ്ട് മാത്രം, രാഷ്ട്രീയ നേതൃത്വവും സംഘടനകളും അത് ആലോചനയില്ലാതെ ഏറ്റുപിടിക്കേണ്ടതുണ്ടോ?

പ്രത്യേകിച്ച് സ്ത്രീകളുടെ വിദ്യാഭ്യാസത്തെയും പൊതുജീവിതത്തെയും സാമൂഹിക പങ്കാളിത്തത്തെയും ബാധിക്കുന്ന ഒരു അഭിപ്രായമാണെങ്കിൽ, രാഷ്ട്രീയ നേതൃത്വം കൂടുതൽ ഉത്തരവാദിത്വത്തോടെ അതിനെ വിലയിരുത്തേണ്ടതല്ലേ?

രാഷ്ട്രീയ വളർച്ചയ്ക്കോ വോട്ട് ബാങ്ക് ലക്ഷ്യങ്ങൾക്കോ വേണ്ടി ഒരു മതനേതാവിന്റെ ഓരോ അഭിപ്രായവും ഏറ്റുപിടിക്കേണ്ടിവരുന്ന സാഹചര്യം ജനാധിപത്യത്തിന് ആരോഗ്യകരമാണോ?

മതനേതാക്കളെ ബഹുമാനിക്കുന്നത് ഒന്നാണ്.

അവരുടെ ഓരോ അഭിപ്രായവും രാഷ്ട്രീയ നിലപാടായി ഏറ്റെടുക്കുന്നത് മറ്റൊന്നാണ്.

ഒരു രാഷ്ട്രീയ പാർട്ടിക്ക് സ്വന്തം സാമൂഹിക കാഴ്ചപ്പാടും ജനാധിപത്യ മൂല്യങ്ങളും ഉണ്ടായിരിക്കണം.

ആരാണ് പറഞ്ഞത് എന്നതിലുപരി എന്താണ് പറഞ്ഞത്, അതിന്റെ സാമൂഹിക പ്രത്യാഘാതം എന്താണ് എന്നതാണ് രാഷ്ട്രീയ നേതൃത്വം പരിശോധിക്കേണ്ടത്.

ഒരു മതനേതാവിന്റെ അഭിപ്രായം അദ്ദേഹത്തിന്റെ വിശ്വാസപരമായ കാഴ്ചപ്പാടിന്റെ ഭാഗമായി നിലനിൽക്കാം.

പക്ഷേ,

രാഷ്ട്രീയ നേതൃത്വം അത് ഏറ്റെടുക്കുമ്പോൾ അതിന് പുതിയൊരു സാമൂഹിക-രാഷ്ട്രീയ അർത്ഥം ലഭിക്കുന്നു.

അതുകൊണ്ട് ചോദ്യം:

രാഷ്ട്രീയ വളർച്ചയ്ക്കുവേണ്ടി ഒരു മതനേതാവിന്റെ അഭിപ്രായം ഏറ്റുപിടിക്കണോ, അതോ ഭരണഘടനയും ജനാധിപത്യ മൂല്യങ്ങളും മുന്നിൽവച്ച് അതിനെ വിമർശനാത്മകമായി വിലയിരുത്തണോ?

ഇവിടെയാണ് രാഷ്ട്രീയ നേതൃത്വത്തിന്റെ പക്വത അളക്കപ്പെടുന്നത്.

വോട്ട് നേടുന്നതിനേക്കാൾ പ്രധാനമാണ് മൂല്യങ്ങൾ സംരക്ഷിക്കുന്നത്.

രാഷ്ട്രീയ സൗകര്യത്തേക്കാൾ പ്രധാനമാണ് സ്ത്രീയുടെ അവകാശവും സ്വാതന്ത്ര്യവും.

മതനേതാക്കളോടുള്ള ബഹുമാനത്തേക്കാൾ മുകളിലാണ് ഭരണഘടനയോടുള്ള ഉത്തരവാദിത്വം.

ഇനി മൗനം പാലിക്കുന്നവരോടും ചോദിക്കണം

വിദ്യാഭ്യാസ-സാമൂഹിക മേഖലകളിൽ പ്രവർത്തിക്കുന്ന മതനേതാക്കളും സംഘടനകളും സ്ത്രീകളുടെ പുരോഗതിയെക്കുറിച്ച് സംസാരിക്കാറുണ്ട്.

സ്ത്രീകളുടെ വിദ്യാഭ്യാസത്തെക്കുറിച്ച് സംസാരിക്കുന്നു.

സ്ത്രീശാക്തീകരണത്തെക്കുറിച്ച് സംസാരിക്കുന്നു.

സ്ത്രീകൾക്ക് അവസരങ്ങൾ വേണമെന്ന് പറയുന്നു.

എന്നാൽ സ്ത്രീകളുടെ പൊതുജീവിതത്തെ പരിമിതപ്പെടുത്തുന്ന തരത്തിലുള്ള അഭിപ്രായങ്ങൾ ഉയരുമ്പോൾ പലരും മൗനം പാലിക്കുന്നതെന്തുകൊണ്ട്?

ആ മൗനം എന്താണ് സൂചിപ്പിക്കുന്നത്?

അത് സമ്മതമാണോ?

വിയോജിപ്പാണോ?

അതോ രാഷ്ട്രീയവും സംഘടനാപരവുമായ സൗകര്യത്തിനുവേണ്ടിയുള്ള മൗനമാണോ?

സൗകര്യമുള്ള സമയത്ത് മാത്രം സ്ത്രീപക്ഷം പറയുകയും, അസൗകര്യമുണ്ടാകുമ്പോൾ മൗനം പാലിക്കുകയും ചെയ്യുന്നത് എത്രത്തോളം നീതിയാണ്?

മൗനം ചിലപ്പോൾ ഒരു നിലപാടായി വായിക്കപ്പെടും.

അതുകൊണ്ടുതന്നെ ചോദ്യം കാന്തപുരത്തോടോ ലീഗ് നേതൃത്വത്തോടോ മാത്രം അല്ല.

മൗനം പാലിക്കുന്ന എല്ലാ സാമൂഹിക-രാഷ്ട്രീയ നേതൃത്വങ്ങളോടുമാണ്:

«സ്ത്രീകളുടെ പൊതുജീവിതത്തെക്കുറിച്ച് ഇത്തരമൊരു അഭിപ്രായം ഉയരുമ്പോൾ നിങ്ങളുടെ കാഴ്ചപ്പാട് എന്താണ്?»

വാർത്തകൾക്കപ്പുറം ഇതിന് മാനങ്ങളുണ്ട്

ഇത് ഒരു ദിവസത്തെ വാർത്തയായി മാത്രം അവതരിപ്പിച്ച് അടുത്ത വാർത്തയിലേക്ക് കടന്നുപോകേണ്ട വിഷയമല്ല.

വാർത്തകൾക്കപ്പുറം ഇതിന് മാനങ്ങളുണ്ട്.

സമൂഹത്തെ സ്വാധീനിക്കാൻ കഴിയുന്ന വ്യക്തികൾ സ്ത്രീകളുടെ പൊതുജീവിതത്തെക്കുറിച്ച് നിയന്ത്രണപരമായ അഭിപ്രായങ്ങൾ പറയുമ്പോൾ, മാധ്യമങ്ങൾ അതിനെ വെറും വിവാദ പ്രസ്താവനയായി മാത്രം കാണാതെ അതിന്റെ സാമൂഹിക പ്രത്യാഘാതവും പരിശോധിക്കേണ്ടതല്ലേ?

ഇനിയും ഇതുപോലെ ചിലർ പറയുമ്പോൾ അതിനെ അവഗണിക്കാൻ മാധ്യമങ്ങൾ തയ്യാറാകണമെന്ന് പറയേണ്ടിവരുന്നത് തന്നെ ദൗർഭാഗ്യകരമാണ്.

മാധ്യമങ്ങളുടെ ഉത്തരവാദിത്വം ആരുടെയും മതവിശ്വാസത്തെ അധിക്ഷേപിക്കുകയല്ല.

പക്ഷേ പൊതുസമൂഹത്തെ സ്വാധീനിക്കുന്ന പ്രസ്താവനകൾ ഉയരുമ്പോൾ ചോദ്യങ്ങൾ ചോദിക്കുക മാധ്യമധർമ്മമാണ്.

എന്താണ് പറഞ്ഞത്?
എന്തുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു?
ആരെയാണ് അത് ബാധിക്കുക?
അതിന്റെ സാമൂഹിക പ്രത്യാഘാതം എന്താണ്?
അത് ഭരണഘടനാ മൂല്യങ്ങളുമായി എങ്ങനെ പൊരുത്തപ്പെടുന്നു?

ഇവ ചോദിക്കപ്പെടണം.

മതപരമായ കാര്യത്തിൽ മാത്രം ഒതുക്കാനാകാത്ത വിഷയം

മതവിശ്വാസങ്ങളെ ബഹുമാനിക്കണം.

ഒരു മതനേതാവിന് തന്റെ മതപരമായ നിലപാട് പറയാനുള്ള സ്വാതന്ത്ര്യവും സംരക്ഷിക്കപ്പെടണം.

പക്ഷേ, അത്തരം നിലപാട് സ്ത്രീകളുടെ വിദ്യാഭ്യാസത്തെയും സാമൂഹിക പങ്കാളിത്തത്തെയും പൊതുജീവിതത്തെയും സ്വാധീനിക്കുന്ന തരത്തിൽ സമൂഹത്തിലേക്ക് എത്തുമ്പോൾ, അതിനെ മതപരമായ കാര്യത്തിൽ മാത്രം ഉൾപ്പെടുത്തി അവഗണിക്കാനോ പരിമിതപ്പെടുത്താനോ കഴിയില്ല.

അത് പൊതുസമൂഹത്തിന്റെ ചർച്ചയ്ക്ക് വിധേയമാകണം.

മതപരമായ വിശ്വാസത്തെ ബഹുമാനിക്കുന്നതും, അതിന്റെ സാമൂഹിക പ്രത്യാഘാതങ്ങളെ ചോദ്യം ചെയ്യുന്നതും പരസ്പരം വിരുദ്ധമല്ല.

സ്ത്രീയുടെ ഭാവി ആരാണ് തീരുമാനിക്കേണ്ടത്?

സ്ത്രീയുടെ ജീവിതത്തെക്കുറിച്ചുള്ള തീരുമാനങ്ങൾ പുരുഷന്മാരോ മതനേതാക്കളോ രാഷ്ട്രീയ നേതാക്കളോ മാത്രം എടുക്കേണ്ടതല്ല.

സ്ത്രീകൾക്കും അതിൽ സ്വന്തം ശബ്ദമുണ്ട്.

അവൾക്ക് എന്ത് പഠിക്കണം, എവിടെ ജോലി ചെയ്യണം, സാമൂഹികമായി എങ്ങനെ ഇടപെടണം, രാഷ്ട്രീയത്തിൽ പ്രവർത്തിക്കണോ, പൊതുവേദിയിൽ സംസാരിക്കണോ — ഇവയിൽ അവളുടെ അഭിപ്രായത്തിനും സ്വാതന്ത്ര്യത്തിനും പ്രാധാന്യമുണ്ട്.

സ്ത്രീയെ സംരക്ഷിക്കണം.

പക്ഷേ സംരക്ഷണത്തിന്റെ പേരിൽ അവളുടെ സ്വാതന്ത്ര്യം ഇല്ലാതാക്കരുത്.

സ്ത്രീയെ ബഹുമാനിക്കണം.

പക്ഷേ ബഹുമാനത്തിന്റെ പേരിൽ അവളുടെ ശബ്ദം അടച്ചുപൂട്ടരുത്.

സ്ത്രീക്ക് സുരക്ഷ നൽകണം.

പക്ഷേ സുരക്ഷയുടെ പേരിൽ അവളുടെ പൊതുജീവിതം നിയന്ത്രിക്കരുത്.

യഥാർത്ഥ സംരക്ഷണം എന്താണ്?

സ്ത്രീയെ വീട്ടിനുള്ളിൽ സുരക്ഷിതയാക്കി നിർത്തുന്നതല്ല യഥാർത്ഥ സംരക്ഷണം.

അവൾക്ക് സമൂഹത്തിനുള്ളിൽ സുരക്ഷിതയും സ്വതന്ത്രയും തുല്യപങ്കാളിയുമായി ജീവിക്കാൻ കഴിയുന്ന സാഹചര്യം സൃഷ്ടിക്കുകയാണ് യഥാർത്ഥ സംരക്ഷണം.

സ്ത്രീകളെ നിയന്ത്രിക്കുന്നതിനു പകരം അവർക്കെതിരെ നടക്കുന്ന അതിക്രമങ്ങളെ നിയന്ത്രിക്കണം.

സ്ത്രീകളെ മാറ്റിനിർത്തുന്നതിനു പകരം പൊതുഇടങ്ങൾ സുരക്ഷിതമാക്കണം.

സ്ത്രീകളുടെ ശബ്ദം അടയ്ക്കുന്നതിനു പകരം അവരുടെ ശബ്ദം കേൾക്കണം.

അതിലാണ് ഒരു പരിഷ്കൃത സമൂഹത്തിന്റെ യഥാർത്ഥ വിജയം.

അവസാനമായി ചില ചോദ്യങ്ങൾ

കേരളം സ്ത്രീകളുടെ വിദ്യാഭ്യാസത്തിലും സാമൂഹിക മുന്നേറ്റത്തിലും അഭിമാനിക്കുന്ന സമൂഹമാണ്.

അങ്ങനെയൊരു സമൂഹത്തിൽ സ്ത്രീയുടെ പൊതുജീവിതം ചുരുക്കുന്ന ചിന്തകൾ ഉയരുമ്പോൾ, രാഷ്ട്രീയ-സാമൂഹിക നേതൃത്വം വ്യക്തമായ നിലപാട് പറയേണ്ട സമയമാണിത്.

പിന്തുണയാണെങ്കിൽ പിന്തുണയെന്ന് പറയണം.
വിയോജിപ്പാണെങ്കിൽ വിയോജിപ്പെന്ന് പറയണം.
മൗനം പാലിക്കുകയാണെങ്കിൽ ആ മൗനത്തിന്റെ കാരണവും സമൂഹം ചോദിക്കും.

കാരണം,

സ്ത്രീയുടെ സ്വാതന്ത്ര്യം ഒരു രാഷ്ട്രീയ സൗകര്യത്തിന്റെ വിഷയമല്ല.

അത് ഒരു ഭരണഘടനാപരമായ തുല്യതയുടെയും സാമൂഹിക നീതിയുടെയും വിഷയമാണ്.

അതിനാൽ ചോദ്യം തുടരട്ടെ:

ഒരു വനിത ഇന്ത്യയുടെ ഏറ്റവും ഉന്നത ഭരണഘടനാ പദവി വഹിക്കുന്ന ഈ രാജ്യത്ത്, സ്ത്രീകളെ പൊതുജീവിതത്തിൽ നിന്ന് മാറ്റിനിർത്താനുള്ള ആഹ്വാനത്തെ നാം എങ്ങനെ വിലയിരുത്താതെ പോകും?

ഒരു മതനേതാവ് പറഞ്ഞ ഓരോ അഭിപ്രായവും രാഷ്ട്രീയ വളർച്ചയ്ക്കുവേണ്ടി ഏറ്റുപിടിക്കേണ്ട ബാധ്യത രാഷ്ട്രീയ നേതൃത്വത്തിനുണ്ടോ?

സ്ത്രീകളുടെ പൊതുജീവിതത്തെക്കുറിച്ച് കാന്തപുരവും ലീഗ് നേതൃത്വവും സ്വീകരിക്കുന്ന നിലപാടുകൾ ഒരേ ദിശയിലേക്കാണോ നീങ്ങുന്നത്?

വിദ്യാഭ്യാസ-സാമൂഹിക മേഖലകളിൽ പ്രവർത്തിക്കുന്നവർ ഇതിനെക്കുറിച്ച് എന്തുകൊണ്ട് മൗനം പാലിക്കുന്നു?

ഇനിയും ഇതുപോലുള്ള പ്രസ്താവനകൾ ഉയർന്നാൽ, അതിനെ അവഗണിക്കാതെ ഗൗരവത്തോടെ വിലയിരുത്താൻ മാധ്യമങ്ങൾ തയ്യാറാകുമോ?

പറയാതെ വയ്യ...

സ്ത്രീയെ സംരക്ഷിക്കണമെങ്കിൽ അവളുടെ സ്വാതന്ത്ര്യം സംരക്ഷിക്കണം.

സ്ത്രീയെ ബഹുമാനിക്കണമെങ്കിൽ അവളുടെ ശബ്ദം ബഹുമാനിക്കണം.

ജനാധിപത്യത്തെ സംരക്ഷിക്കണമെങ്കിൽ സ്ത്രീയുടെ തുല്യപങ്കാളിത്തം സംരക്ഷിക്കണം.

സ്ത്രീയെ വീട്ടിൽ ഒതുക്കുന്നതിലല്ല സമൂഹത്തിന്റെ പുരോഗതി.

അവൾക്ക് സ്വന്തം കഴിവും സ്വാതന്ത്ര്യവും ഉപയോഗിച്ച് സമൂഹത്തിന്റെ എല്ലാ മേഖലകളിലും തുല്യപങ്കാളിയാകാൻ കഴിയുന്നതിലാണ് ഒരു പരിഷ്കൃത സമൂഹത്തിന്റെ വിജയം.

 സാബു ജോസ് .